'The cloud' in beeld

Mensen die iets met of op een computer doen schijnen steeds vaker in de wolken te zijn. Het lijkt inmiddels wel alles 'in the cloud' wat de klok slaat. Er wordt in gewerkt dat het een aard heeft en we bewaren er een bulk aan gegevens in. Dat moet toch een beste wolk zijn. Waar zou je toch zo'n wolk kunnen vinden?

Zelf mag ik graag eens een wolkje of een wolkenluchtje bewonderen of op de gevoelige chip (vroeger was dat een plaat) vastleggen, zoals bijvoorbeeld deze vorige week. Maar ik kan me toch moeilijk voorstellen dat al dat gecompeuter en die dataopslag in 'zo'n wolk' plaatsvindt. Veel te zweverig en veel te vluchtig die dingen, zou ik zo denken, al blijven ze wel hardnekkig in altijd maar wisselende vormen en gedaanten terugkomen. Nu stuitten wij dit voorjaar in het Leopold Museum in Wenen bij toeval op een expositie met als thema 'Wolken' of 'Clouds'. Het doet de mens toch wel goed om zo nu en dan eens in de wolken te verkeren. Je komt er nog eens voor aardige verrassingen te staan. Zo troffen wij er deze bijzondere wolk aan. Zou dit dan die befaamde 'cloud' zijn of zou ie er ook ongeveer zo uit zien? Hij ziet er qua soliditeit in ieder geval een stuk bestendiger uit dan de meeste wolken die ik ooit heb gezien. Bovendien kun je er, zo te zien, ook nog iets in bewaren. Hij blijkt (en dat oogt dan misschien weer wat ouderwets, maar niet alles kan natuurlijk high-tech zijn) toegankelijk middels een touwladdertje.

P.S. Mosterd na de maaltijd maar bedenk nu, een dag later, opeens dat hier natuurlijk een aardige zinspeling met link naar Spelen met de wolken niet zou hebben misstaan.