Dat wil zeggen de vakantie zit er echt
weer op. Gisteravond waren we
alweer thuis. Nu was
het weer deze vakantie toch wat minder zonnig en stralend dan wij de laatste jaren zo gewoon waren geraakt. De rit ging ook deze keer
weer zuid- en
oostwaarts.
Eerst sliepen we twee nachtjes in Echternach.

De volgende stop was Donaueschingen,

waarna we nog
weer een paar dagen in een hotelletje aan de Obersee in de Nordeifel doorbrachten.

De terugweg
weer aanvaardend gingen we dit keer niet, als inmiddels welhaast gewoontegetrouw, langs
Kleve maar deden we Aken eens aan.

Zo hebben we
alweer net prinsjesdag en de troonrede gemist maar we begrijpen inmiddels wel dat het
wederom niet overhoudt dit jaar. Er lijkt hier, om in
DSM-termen te spreken, wel iets van een collectieve PBSD (
Post Budgetarian Stress Disorder of in het nederlands
Post Begrotelijke Stress Stoornis) in de lucht te hangen.
Dan wacht over enkele dagen
weer het werk en zullen we eens zien of we ons nog zonder pillen door die
PVMDD heen kunnen slaan.
Tja..., het leven is hard en medogenloos!
ReplyDeleteZo is dat, Robert; maar we houden de moed er toch maar weer in!
Delete