Apostelen, paarden en Putze in Donaueschingen

Vanaf het hotel wandelden we, na onze eerste nacht(rust) in Donaueschingen, richting Stadtmitte om van daaruit eens op zoek te gaan naar de bron van de Donau en eens te zien wat een mens er verder nog te zoeken zou kunnen hebben. We kwamen het centrum binnen bij het stadhuis met daarvoor een bekend soort beeldjes van in dit geval muzikanten. Na een rondje Stadtmitte, dat zich deels op of onder de renovatieschop bleek te bevinden, en waar we ook een groepje bijzondere beelden tegen het lijf liepen, gingen we om te beginnen maar eens op zoek naar de oorsprong van de Donau. Over die misrekening had ik het dus al gehad. Onderweg naar het punt waar Brigach en Breg samenkomen kwamen we opeens langs allerlei tenten, tribunes en opstellingen die ontegenzeggelijk iets met paarden- en ruitersport van doen moesten hebben. Nu bevond zich onder de hotelgasten toevallig ook een aanzienlijk internationaal gezelschap in rijbroeken die met name ‘s avonds wel erg naar paarden roken. We begrepen dat hier in Donaueschingen een niet geheel onbelangrijk hippisch evenement moest plaatsgrijpen. Maar onze belangstelling voor sport is van dien aard dat we daar toen maar verder geen aandacht aan verspild hebben. Nu pas zie ik al googelend dat het de European Youngster Cup betrof waar zowaar nog een landgenoot won. Mijn kennis van de sport mag dus waarlijk virtueel genoemd worden. Toen we terugkeerden van dat punt waar die twee riviertjes samenkwamen hebben we nog even de St. Johannkerk, die zich boven de Donauquelle bevindt, bezocht en bewonderd. Die was nog wel bereikbaar en toegankelijk. Ik dacht nog even: mijn broertje weet vast niet dat er nog zo’n mooie kerk is die zijn naam draagt; ik vermoed overigens dat het hem ook worst zal zijn. Daar waren beelden van de twaalf apostelen met hun attributen te zien en dus ook die van de heilige Johann, als ook van ene Thomas Daarna gezien de weinig aangename temperatuur en het dreigende hemelwater, puur op de gok, het Biederman Museum bezocht om in ieder geval onder de pannen te zijn als de bui los mocht barsten. Dat deed het overigens niet. Het museum bleek er een van de varëteit moderne kunst te zijn. Binnen mocht niet gefotografeerd worden. Enkele leuke dingen gezien in dat museum waaronder in ieder geval het aangenaam verrassende werk van ene Thomas. Thomas Putze, om iets vollediger te zijn. Een beeldhouwer, tekenaar, schilder en performance-artist die op ons de nodige indruk wist te maken en een naam om te onthouden voor de liefhebbers. Kwam dat werk ons ook niet enigzins bekend voor, want hadden we die stijl en dat handschrift van Putze vanmorgen in de stad ook al niet gesignaleerd?