Thursday, November 27, 2025

Internal work and principles as guidelines

 It has been, I see,some time ago that I wrote about this so-called “internal work”on this blog in an attempt to get my thoughts on it in order. Now that I find myself in sickbay for a while (disabled by severe pain and limitation in the pelvic area) I might as well take the opportunity to pick it up again.

Since I have completely lost the thread ( if it may be found at all) from the earlier posts on the subject I will just give you my view on the so-called principles. Hoping that will not result in too much of a redo of what went before.

In almost all of the internal martial arts generally a lot of emphasis is placed on the so-called principles. These principles are then understood in the literal sense of that which came first, or a starting point or principle.

They were also discussed in this series as the principles of ki-aikido according to Tohei:

– Keep one point

– Relax completely

– Keep weight underside / Have a light feeling

– Extend Ki

Peter Ralston, another master in the field of internal power, sums up the following list of the Cheng Hsin principles of an effortlessly effective body-being in his book “The Principles of Effortless Power“:

1. Being calm

2. Relaxing

3. Centering

4. Grounding

5. Being whole and total

And there will likely be a quitte a number of others that will be emphasized and hammer on in various artd and styles. Practitioners from different disciplines will undoubtedly recognize them immediately.

In that earlier piece about yoga I wrote that such principles always go together and reinforce or support each other. But you may easily tend to forget when you focus heavily on one of them that there were some more. For example, I once remarked to Jaro that I tended to lose track or awareness of one principle  when I focused on the next one, whereupon Jaro asked me to focus on them  in turn and he let me feel experientially that the others were actually also in place.

Such principles thus act as a kind of internal attunement protocol or a manual for the self to get into a certain state of being.

Let’s take another one that seem to suggest a more discrete manual or checklist in the sense of do this first and then that. Here is the acronym of the principles of Prana Dynamics by Howard Wang. RABIS is the acronym and it stands for:

– Root

– Align

– Bypass

– Inflate/deflate

– Synchronize

The order seems to matter here, but Howard points out that they all have to be there at almost the same instant. He says that the desired state can actually best be described as a certain feeling and that the trick is to remember this feeling, to make it your own and to be able to evoke it at will.

For people, like me, who can’t match the level of Tohei, Ralston or Wang by far but still want to play the game, it is often a bit of a struggle to get into the ballpark and play to begin with.

For that you have to learn to play and practice with the principles. The master and the advanced players may install the principles as a starting point to start the game, for the student and the beginner they can serve as entry-points to get into this internals game in the first place.

<<< previous – – next >>>

Intern werk en principes als richtlijnen

 Het is, zie ik,  alweer een hele poos geleden dat ik iets over dit zogenaamde “interne werk” in een poging mijn gedachten daarover wat op een rijtje te krijgen. Nu ik toch al enige tijd in de lappenmand lig (geïnvalideerd door ernstige pijn en beperking in het bekkengebied) moest ik maar eens van de gelegenheid gebruik maken om dat weer op te pakken.

Nu ben ik inmiddels de draad, als die alte vinden was, uit mijn voorgaande betoog helemaal kwijt. Maar dat geeft niet zolang ik niet al te zeer of te letterlijk in herhalingen treedt.

In de interne gevechtskunsten wordt nagenoeg altijd veel nadruk gelegd op de zogeheten principes. Die principes worden dan opgevat in de letterlijke betekenis van dat wat er eerst was ofwel een uitgangspunt of beginsel.

Ze kwamen in deze serie ook al ter sprake als de uitgangspunten van het ki-aikido volgens Tohei:

– Keep one point

– Relax completely

– Keep weight underside / Have a light feeling

– Extend Ki

Peter Ralston, een andere coryfee op het terrein van internal power somt in zijn boek “The Principles of Effortless Power” het volgende lijstje op van de Cheng Hsin principles of an effortlesly effective body-being:

1. Being calm

2. Relaxing

3. Centering

4. Grounding

5. Being whole and total

En zo zullen er vast nog een aantal te noemen zijn waar in diverse richtingen speciaal de nadruk op gelegd wordt. Beoefenaars uit verschillende disciplines zullen ze ongetwijfeld direct herkennen.

In dat eerdere stukje over yoga schreef ik al dat dergelijke principes altijd samengaan en elkaar versterken of ondersteunen. Maar dat vergeet je wellicht al makkelijk wanneer je je sterk op op een ervan concentreert. Zo merkte ik ooit op tegen Jaro dat ik de ene weer kwijt raakte als ik aan de andere begon waarop Jaro me vroeg ze beurtelings te doen en me proefondervindelijk liet voelen dat de anderen dan eigenlijk ook al aanwezig waren.

Dergelijke principes fungeren dus als een soort van intern afstemmingsprotocol of een handleiding voor het zelf om in een bepaalde staat van zijn te komen.

Laten we dan nog eens een bij de kop nemen die toch sterk de indruk wekt van een meer discrete handleiding in de zin van doe eerst dit en dan dat. Dit betreft een acroniem van de principes van Prana Dynamics van Howard Wang. RABIS luidt het acroniem en het staat voor:

– Root

– Align

– Bypass

– Inflate/deflate

– Synchronize

De volgorde lijkt hier toch wel van belang maar Howard wijst er toch op dat ze er allemaal op nagenoeg hetzelfde moment er moeten zijn. Daarbij zegt hij dat de gewenste staat zich eigenlijk het best laat omschrijven als een bepaald gevoel en het de kunst is je dit gevoel te herinneren, het je eigen te maken en naar believe op te kunnen roepen.

Voor lieden, zoals ik, die niet aan het nivaeu van Tohei, Ralston of Wang kunnen tippen maar toch het spel mee willen spelen is het toch vaak wel even ploeteren om überhaupt in het spel te komen.

Daarvoor moet je leren spelen met de principes. De meester en de gevorderde zullen ze als uitgangspunthanyeren om aan het spel te beginnen, voor de leerling en de beginneling zullen ze als ingangspunten dienen om in het spel te kunnen komen.

<< vorige – – volgende >>>

Thursday, November 6, 2025

Meer dan wijze woorden

 Goede raad heet duur te zijn maar wijsheid is onbetaalbaar en laat zich niet exclusief door deze of gene opeisen.

'May you live in interesting times' luidt een vermeend 'oud Chinees' gezegde. Wel wij leven in zo'n roerige tijd als daarmee bedoeld wordt.

Hier in het zogeheten 'democratische vrije westen' worden zowel de democratie als de vrijheid eerder in rap tempo afgebroken dan uitgebouwd en lijken we de macht zonder al te veel ophef aan kortzichtige autocratische leiders te schenken. Een en ander doet in veel opzichten denken aan de 30-er jaren van een eeuw geleden in de zin dat nagenoeg dezelfde scenario's naar nationalistische en fascistische regimes gevolgd worden.

De werkelijke vraagstukken en problemen zoals hoe vreedzaam samen te leven, armoede en honger uit de wereld te helpen en en de onvermijdelijke en rampzalige gevolgen van de klimaatsverandering die ons te wachten staan komen nog nauwelijks aan bod in het politieke discours.

Buiten alle narigheid en ellende die we in dit verband kunnen opsommen en onder de loep nemen denk ik dat het nog even erger is of dieper gaat in de zin dat onze hele menselijke beschaving op het spel staat. Ik begrijp dat dat heel abstract en vaag mag klinken maat het is toch zeer wezenlijk voor wie en wat we zijn. De vraag naar onze identiteit lijkt mij toch een onvermijdelijke.

Iemand die dat ook vindt en daar bovendien veel zinnigs over te melden heeft is Ian McGilchrist die hier jonge mensen toespreekt en, naar ik mag hopen, weet te inspireren. Want dat lijkt, een strofe uit Boudewijn de Groot's liedje Testament indachtig onze laatste hoop in onze ernstig zieke cultuur: Maar ik heb nog wel wat mooie idealen, goed van snit hoewel ze uit de mode zijn
Wie ze hebben wil, die mag ze komen halen, vooral jonge mensen vinden ze nog fijn