Februari alweer?

Dan is het zomaar weer februari. En dit blog bleef dit jaar nog zo goed als onbeschreven. Er kon zelfs geen nieuwjaarsprevelementje van af, geen terugblik op het afgelopen jaar of een glimp van al dan niet verrassende voornemens of iets van dien aard.
Ook de verjaardag van Marian helemaal verzuimd te vermelden op dit blog.

We hebben het natuurlijk wel gevierd.


Op de dag zelf begaven we ons, evenals drie jaar daarvoor, naar de Hermitage aan de Amstel.


Daarna togen we naar Hoorn om daar, voor ons de eerste keer, eens Nepalees te eten.
De zaterdag daarna vierden we het, zoals dat heet, in huiselijke kring en het weekend daarvoor hadden we het al een beetje voorgevierd met een weekendje in Tolkamer. Daarbij aten we ondermeer in een restaurant met ster.
Zo was Marian deze maand januari wel vrij veel en lang jarig; langer, schat ik zo in, dan onze, inmiddels ook al weer, vorige koningin Bea.

... on route ..

Zaterdag vierden we het al maar vandaag is het evenals vorig jaar rond deze tijd dan echt zo ver:

Hieperde...

Gefeliciteerd Marian!

Zo volgen we toch telkens weer dezelfde route. Het zingen laat ik dit jaar maar aan de 'Stones' over:

Toe maar, alweer een jaar

Lieve Marian van harte proficiat!



alweer een jaar
en wel een beetje raar
om het nu niet te kunnen vieren,
23 juli dan maar?

Alweer één of nog één?

What's another year zong Johnny Logan ooit en won er destijds het Eurovisie songfestival mee. Nu verzuchten wij met enige regelmaat ook wel eens iets in de trant van 'alweer een jaar', maar daar is dan toch heus niets mee gewonnen. We willen er alleen mee zeggen dat we de jaren wel erg (te) snel voorbij vinden gaan.
Daar kon toch dit jaar, hier in huis, zomaar eens met wat meer en andere nuances tegenaan gekeken gaan worden.
De jaren vliegen weliswaar voorbij.
Maar we zijn de tel nog niet kwijt.
Marian, dan mag jij vandaag weer eens een streep op die lat zetten. Van harte gefeliciteerd!

Maar is het overheersende gevoel nu: alweer één of nog één?

Dimama

Ohlala dat lijkt wel Dimama

Ja dat zijn wij dus, hier met z'n drietjes!

Met dank aan Kapoor voor de spiegelende entourage.

Jarige Jobstijding met zilvere randje

Proficiat, Marian en van harte, alweer een jaartje ouder! Hieperdepiep, het is nu eenmaal niet anders. En op deze dag wordt ik steevast en onvermijdelijk toch ook telkens maar weer eens aan mijn eigen leeftijd herinnerd. Maar er is in ieder geval minstens één nadrukkelijke troost voor ons:

Jarig zijn is gezond. Onderzoek heeft uitgewezen dat mensen langer leven naarmate ze vaker jarig zijn. Anoniem

Deze onweerlegbare en hoopvolle spreuk vond ik op een site waarop ik ook nog de volgende niet onaardige stelling tegenkwam:

De beste manier om de verjaardag van je vrouw te onthouden is om deze één keer te vergeten. E. Joseph Cossman

Maar zover is het gelukkig nog niet met ons of met mijn, toch onmiskenbare, vergeetachtigheid gesteld dat ik je verjaardag zou kunnen vergeten.