Over Afrika in Japan en zo meer

Vanmorgen hoorde ik in de TROS Nieuwsshow Jet Steinz over het boek ‘Gids voor de wereldliteratuur’ van haar en haar vader Pieter Steinz vertellen. Op enig moment kwam daar de vraag naar voren of het lezen van een boek op de plek waar het verhaal zich afgespeeld zou hebben enige meerwaarde geeft. Dat kon Jet volmondig bevestigen, voor haar in ieder geval wel, … alhoewel?; wanneer je toevallig in Japan bent, zou het misschien toch ook best eens heel leuk kunnen zijn om iets over Afrika te lezen, nietwaar?

Ja hoor, je gaat even naar Japan om daar eens iets over Afrika te lezen?

Op zo’n moment dreig ik, als luisteraar, even op het verkeerde been gezet te worden en de kluts toch een beetje kwijt te raken. Ik moest onwillekeurig even denken aan een op handen zijnd tripje naar Spanje. Ik denk dat ik dan toch gewoon maar een reisgids over Andalusië meeneem en niet een over Alaska. En ik denk dat ik toch ook nog maar even doorga met mijn lessen Spaans en die vooralsnog niet inruil voor het Chinees, … alhoewel het misschien best leuk zou zijn om in Spanje te zijn en een woordje Chinees te kunnen spreken!

P.S.-je van Bert Keizer

Behalve de week van de kloven en de week van de muur was het toch ook een beetje de week van het regelmatig terugkerende gemor over onze collectieve ouderenzorg en in dat verband meer specifiek voor staatssecretaris van Rijn de week van het vervagen van de grens tussen het politieke en het persoonlijke.

Hier dan nog even een P.S.-je over die laatste kwesties. Een P.S.-je is zoiets als een nog even wat en ook even het vooralsnog laatste woord. En Bert Keizer mag, wat mij betreft, voorlopig wel even het laatste woord hebben in het debat over en onze ongemakkelijke houding ten aan zien van de ouderenzorg.
Gisterochtend werd ik wakker met de kijk van Bert Keizer op deze kwesties.
Couldn't agree more!