..... in space?

 Hoe heetten die Muppet-scenes ook al weer?

Oh ja, Pigs in space!

Daar moet ik af en toe aan denken wanneer ik over het wedstrijdje ver plassen van de heren Branson, Bezos en Musk lees of hoor. Drie (veel te en ongehoord) stinkend-rijke lieden die zich, om de verveling te verdrijven of of om zich wellicht even bevrijd te voelen van de zware last van die idiote stapel geld die hen toegevallen is, even gewichtloos willen weten of wanen. En mag wat kosten natuurlijk. Omdat de heren van de verdienmodellen zijn willen ze zich bedrijfsmatig in de toeristenindustrie nestelen. Elke ook rijke malloot, die ook eens wat wil beleven kan tegen betaling van een x-aantal duizenden $$$ of €€€ mee de lucht in.

Persoonlijk vind ik dat we stevige landingsrechten zouden moeten heffen als dit soort varkens na zo'n tochtje weer terug willen keren op aarde. Zoiets van 10x het bedrag dat het gekost heeft om omhoog te komen. Daar zouden we een hoop honger en andere ellende hier op deze planeet mee kunnen verlichten. Maar dat zal wel teveel tegen het neo-liberale gedachtegoed indruisen van Mark, Wopke en de hunnen.

Peter Mulvey noemt deze varkens ezelskonten en neemt hier Jeff Bezos eens muzikaal op de korrel:

Ziedaar een nieuw hoogtepunt van onze zogeheten Westerse beschaving ....... alsof we nog niet genoeg hebben om ons over te schamen. Toen Gandhi eens gevraagd werd wat hij dacht van de Westerse beschaving, zei hij: dat lijkt me een goed idee! Helaas lijkt dat idee hier in het westen nog niet zo erg doorgedrongen.

Maar even wat anders: we hebben de afgelopen tijd nogal wat gehoord over en van lieden die zich chronisch en categorisch ongehoord voelen zoals de vrienden van Thierry, complotdenkers, wappies en zo meer. De complottheorieën en de uitwassen daarvan vlogen ons om de oren of waren toch elke dag wel in het nieuws. Maar hoe komt het dan dat ik nog steeds geen fantastische theorieën lees of hoor over wat voor snode plannen en astrolomane ambities er achter de expedities van deze drie heren zouden kunnen schuilen? Is het de waakhonden van de sociale media zomaar opeens gelukt om onware en misleidende berichten eruit te filteren en te weren? Lijkt me stug! Of zou het zo overduidelijk zijn dat iedereen het zomaar met mij eens is (ben ik bepaald niet gewend) dat we hier, in geval van deze drie heren, met niets anders dan een botte uiting van platte eer- en hebzucht van doen hebben?

Yes, as through this world I've wandered
I've seen lots of funny men
Some will rob you with a six-gun
And some with a fountain pen

Woody Guthrie in Pretty Boy Floyd and that's how they did it!

Horizontale programmering?

Of door-horizon-verdwaasde programmering? Ik ben niet de meest fervente televisiekijker maar soms wil ik een bepaald programma toch wel even graag zien. Nu overkomt het me de laatste jaren toch steeds vaker dat als ik dan eens iets wil zien er dan opeens ook net iets interessants op één of soms zelfs meerdere netten uitgezonden blijkt te worden.

Zou dat soms het gevolg kunnen zijn van de competitie om de gunst van de kijker en de onverbiddelijke strijd om de kijkcijfers. Als de één een zogenaamd kijkcijferkanon, in de vorm van een of andere prime-time kulshow, een sportevenement of een realitysoap met BN-ers of Volendammers inzet op het ene net, moet de ander daar iets dergelijks tegenover zetten op een volgend net. Dat is toch pure en de enige logica in het neo-liberale commerciële concurrentiedenken, nietwaar?

Maar het lijkt mij toch niet de meest logische en zeker niet beste manier om de kijker ten dienste te staan en de meeste keus naar diens smaak en voorkeur te bieden. Of zou dat überhaupt geen doorslaggevende overweging zijn voor die duurbetaalde netmanagers?

En een dergelijke overlap, door naar mijn smaak toch niet al te intelligente programmering, tref je ook wel eens tussen radio en TV. Bijvoorbeeld op de zondagochtend als VPRO-programma’s OVT op de radio en Vrije Geluiden en Boeken op de televisie samenvallen.

Vanmorgen hoorde ik van onder de wol wat stukjes over Woody Guthrie (1912-1967), pionier, ikoon en godfather van een muzieksoort die we tegenwoordig onder de naam ‘Americana’ kennen. Inmiddels gedouched in de kleren kon ik even later nog het laatste kwartiertje zien van het in ons land legendarische optreden in het Huis met de Pilaren van Jacques Brel (1929-1978), toch de wel grootste bard die de Lage Landen ooit hebben voortgebracht.

Gelukkig kennen we tegenwoordig ook nog zoiets als ‘Uitzending gemist’. Van de uitzending van Vrije geluiden volgt er zaterdag 12 jan. nog een herhaling.