TV-loze tijdperk?

Ik zie hier onderaan op het tellertje dat dit blog inmiddels la meer dan 60.000 keer werd aangeklikt. Dat is natuurlijk helemaal niets oftewel 'peanuts' naar hedendaagse Blog- of Vlogbegrippen maar ik vind het toch maar indrukwekkend en als onvoorstelbaar veel klinken.

Nu doe ik er momenteel bar weinig aan om dit blog enigszins lezenswaardig of actueel te houden en het effect daarvan is terug te zien in de staafdiagrammetjes met de geturfde bezoekersaantallen.

Zo heb ik bijvoorbeeld ook nauwelijks iets verteld of laten zien van onze verblijf op La Palma begin dit jaar; en al helemaal verzuimd gewag te maken van ons weekendje Schiermonnikoog en een recent rondreisje van drie weken door Duitsland. Hier toch wat beeld van die laatste trip. We deden dit keer een rondje Sauerland,
Keywords: Duitsland;Sauerland

de Palts,
Keywords: Duitsland, Pfalz

Dresden
Keywords: Duitsland, Dresden

en het Teutoburgerwoud.
Keywords: Duitsland;Teutoburgerwald

Inmiddels zijn we beiden met pensioen en ditmaal gingen we dus beiden als pensionado op stap. Er gaat toch niets boven een beetje solidariteit!
Een ander aardig dingetje was dat we drie weken lang helemaal geen TV gezien hebben. En het ook niet misten. En wat een verademing dat is besefte ik deze afgelopen week maar eens temeer als ik zag wat er zoal op die buis voorbijkomt met als absoluut dieptepunt de Amerikaanse presidentsverkiezingen en de verslaggeving daar rondom. Misschien wordt ik wat te oud voor al dat opgewonden gedoe en gezeur op niets af, maar wat mij betreft zijn zowel het gebodene op de televisie als onze veelgeprezen democratie ook niet meer wat het geweest is en nogal glansloos.
Moet ik soms wat vaker op vakantie gaan of gewoon de TV uit laten? Maar ja, dan zag ik van de week ook een EO documentaire over ene Spinoza, een vrije denker en dat was dan toch weer aardig en, voor wie daar voor openstaat, wellicht ook nog wat leerzaam en stichtelijk.

Horizontale programmering?

Of door-horizon-verdwaasde programmering? Ik ben niet de meest fervente televisiekijker maar soms wil ik een bepaald programma toch wel even graag zien. Nu overkomt het me de laatste jaren toch steeds vaker dat als ik dan eens iets wil zien er dan opeens ook net iets interessants op één of soms zelfs meerdere netten uitgezonden blijkt te worden.

Zou dat soms het gevolg kunnen zijn van de competitie om de gunst van de kijker en de onverbiddelijke strijd om de kijkcijfers. Als de één een zogenaamd kijkcijferkanon, in de vorm van een of andere prime-time kulshow, een sportevenement of een realitysoap met BN-ers of Volendammers inzet op het ene net, moet de ander daar iets dergelijks tegenover zetten op een volgend net. Dat is toch pure en de enige logica in het neo-liberale commerciële concurrentiedenken, nietwaar?

Maar het lijkt mij toch niet de meest logische en zeker niet beste manier om de kijker ten dienste te staan en de meeste keus naar diens smaak en voorkeur te bieden. Of zou dat überhaupt geen doorslaggevende overweging zijn voor die duurbetaalde netmanagers?

En een dergelijke overlap, door naar mijn smaak toch niet al te intelligente programmering, tref je ook wel eens tussen radio en TV. Bijvoorbeeld op de zondagochtend als VPRO-programma’s OVT op de radio en Vrije Geluiden en Boeken op de televisie samenvallen.

Vanmorgen hoorde ik van onder de wol wat stukjes over Woody Guthrie (1912-1967), pionier, ikoon en godfather van een muzieksoort die we tegenwoordig onder de naam ‘Americana’ kennen. Inmiddels gedouched in de kleren kon ik even later nog het laatste kwartiertje zien van het in ons land legendarische optreden in het Huis met de Pilaren van Jacques Brel (1929-1978), toch de wel grootste bard die de Lage Landen ooit hebben voortgebracht.

Gelukkig kennen we tegenwoordig ook nog zoiets als ‘Uitzending gemist’. Van de uitzending van Vrije geluiden volgt er zaterdag 12 jan. nog een herhaling.

Zomergasten

Zoals te doen gebruikelijk ontlokte het programma Zomergasten ook dit seizoen weer het nodige commentaar. En de presentator kan het nooit goed doen, aldus JPB in de vooraankondigingen. Ook dat werd bewaarheid, Jan Leyers kreeg de nodige kritiek die er hoofdzakelijk op neer kwam dat hij zijn gasten te lauw meegaand, te Vlaams beschaafd en te weinig assertief tegemoet trad.



Ik moet zeggen dat ook ik het merendeels weinig enerverend en interessant vond en een aantal uitzendingen derhalve niet uitgekeken heb.
De eerste uitzending die inhoudelijk interessant beloofde te gaan worden werd afgebroken omdat gaste Jolande Withuis geveld werd door een migraine-aanval. Withuis wil die uitzending alsnog graag voortzetten en dat gaat komende zaterdag dan gebeuren.



In de uitzending van vorige week was de Nederlandse top-manager Ben Verwaayen de gast. Als de diepgang en het intellectuele niveau van deze topper representatief is voor dat van het Nederlandse (top)management, zou ik denken, moet je dergelijke lieden toch absoluut niet meer uitnodigen voor zo'n avond. Nietszeggende ledigheid ten top! (laa maa waaaien, zou ik zeggen) Wellicht denken veel van mijn landgenoten daar iets anders over(?), want de kijkcijfers schoten omhoog met deze uitzending.



Gisteravond werd al deze kommer en kwel plots vergeten en ruimschoots goed gemaakt door voormalig presentator en nu dan gast in dit programma Adriaan van Dis. Van Dis wist er zelf, zonder overigens Leyers te negeren of buiten spel te zetten, een boeiende TV-avond met veel luchtige en wat diepgaandere inhoud van te maken.
Toch geen geringe prestatie, maar ja, Adriaan is dan ook iemand die van jongs af aan al zinnige en realistische levensdoelen voor ogen had zoals bijvoorbeeld met je handen in je zakken, uit het raam staan te turen.



Doe mij elk jaar maar zo´n slotuitzending! En dan krijgen we nog een toetje ook.

De media, Brussel, de crisis en zo meer.

Klaag ik eens over de media omdat ik vind dat met name de Nederlandse televisie met de zgn. commerciëlen voorop ons iets te vaak en teveel pulp, geleuter en fun en verstrooiing tot vervelens toe voorschotelt, en zie, lijkt het wel of ik op mijn wenken wordt bediend met een paar gedegen en zinnige programma's die ergens over gaan.

Zondagavond zie ik een herhaling uit de serie: Grote denkers over de toekomst van het IKON LUXmagazine
En gisteravond zie ik een uitzending van VPRO's Tegenlicht onder de titel: Na de democratie. Een aflevering uit de serie Meeste stemmen gelden over de belabberde of op zijn minst zorgelijke staat van de alom geroemde democratie.
En dan kreeg ik als toetje nog een herhaling van aflevering 4 uit de serie: De slag om Brussel gesreveerd waarin het een en ander uit de doeken werd gedaan over hoe lekkere worst te maken en hoe je ook om kunt gaan met Brusselse regels. Dat laatste bleek wederom aanzienlijk genuanceerder en creatiever te kunnen in Portugal dan wij in Nederland geneigd en gewoon zijn.

Ik had dus even niets te klagen! Of zou dat klagen toch helpen?



Na dit weekend kwamen er weer vele Europese politici en ministers van financieën vanuit Brussel thuis om eens uit te leggen waarom ze nu maatregelen genomen hadden waarvan ze een week of twee weken geleden gezegd hadden: maar dat nooit! Nu weet ik toevallig wel wat ene Bederoo hier van gezegd zou hebben, maar de vraag is natuurlijk wat de kiezer hiervan gaat zeggen.

De krant stond tamelijk vol met analyses, cijfers en commentaren over de noodgreep om de Euro te redden. Voor zover ik er iets van meen te begrijpen, zou het gaan om een stijd tussen de politiek en speculanten of zgn. durfkapitalisten (en volgens sommigen zelfs ook de gewone belegger) over wie het voor het zeggen heeft op het speelveld van dit financiële steekspel.
In de analyses tot dusver geen vermelding van Friedman, Reagan, Thatcher of anarchokapitalisme tegengekomen, terwijl het mij als leek toch voorkomt dat zij vooral de ideologische aanstichters van de huidige commotie zijn en hun gedachtegoed nog breeduit en vlijtig verkondigd wordt.