Hoogzomer

Eindelijk mooi weer; want dat lijkt toch de grootste gemene wens van de meeste mensen.
En dan soms een hittegolf; maar dat is dan natuurlijk weer een beetje teveel van het goeie.

Alle hitteplannen zijn of worden nu weer van stal gehaald en in werking gesteld. In Frankrijk is men daar zeer alert op sinds de zomer van 2003 en niet alleen in Griekenland zal men peentjes zweten deze week.

Het hoofd en ook de rest maar weer koel houden, voldoende water drinken en zo mogelijk de waterkant opzoeken en er toch nog al spelend of gewoon wat speels van genieten.

Zomaar een zomers zeiltje

Dit is geen vlieger

al zou je het haast gaan denken wanneer de wind er wat mee begint te spelen

het is gewoon een zeiltje over een terras gespannen

om ons op 23 juli bij deze gelegenheid wat tegen de zon te beschermen

maar ook in geval van een buitje kon je er wel even onder schuilen

Die zeiltjes hebben mij de afgelopen maand in ieder geval een paar leuke en fleurige kiekjes bezorgd om dit blog dan weer wat mee te verluchtigen.
(zoals hier en hier en hier en hier)

In deze overwegend zonnige periode werden ze op zeldzame momenten toch ook wel geteisterd door storm en regen en hadden het nodige te verduren door weer en wind.
Maar goed ..allways... dat leverde dan weer geheel andere perspectieven op:

oranje, blanje, bleu
en bepaald niet alledaagse verschijningsvormen voor een zonwering

met af en toe zeker een bijzonder kleur- en lijnenspel

dat zich zonder enige moeite onder de categorie kunst- en vliegwerk laat scharen

maar afgelopen maandagmiddag werd deze dysfunctionele warboel, met in de weg hangende flappen, iemand blijkbaar te gortig want toen werd de laatste knoop doorgehakt en de zeilzooi, na vijf weken te hebben gehangen en gewapperd, opgeruimd.

En waar gaat zo'n bloggie dan helemaal over? Nou .. eh .. over zomaar een zeiltje tegen de zon, over de zomer en over wat kleur op mijn werkplek.

Zomergasten

Zoals te doen gebruikelijk ontlokte het programma Zomergasten ook dit seizoen weer het nodige commentaar. En de presentator kan het nooit goed doen, aldus JPB in de vooraankondigingen. Ook dat werd bewaarheid, Jan Leyers kreeg de nodige kritiek die er hoofdzakelijk op neer kwam dat hij zijn gasten te lauw meegaand, te Vlaams beschaafd en te weinig assertief tegemoet trad.



Ik moet zeggen dat ook ik het merendeels weinig enerverend en interessant vond en een aantal uitzendingen derhalve niet uitgekeken heb.
De eerste uitzending die inhoudelijk interessant beloofde te gaan worden werd afgebroken omdat gaste Jolande Withuis geveld werd door een migraine-aanval. Withuis wil die uitzending alsnog graag voortzetten en dat gaat komende zaterdag dan gebeuren.



In de uitzending van vorige week was de Nederlandse top-manager Ben Verwaayen de gast. Als de diepgang en het intellectuele niveau van deze topper representatief is voor dat van het Nederlandse (top)management, zou ik denken, moet je dergelijke lieden toch absoluut niet meer uitnodigen voor zo'n avond. Nietszeggende ledigheid ten top! (laa maa waaaien, zou ik zeggen) Wellicht denken veel van mijn landgenoten daar iets anders over(?), want de kijkcijfers schoten omhoog met deze uitzending.



Gisteravond werd al deze kommer en kwel plots vergeten en ruimschoots goed gemaakt door voormalig presentator en nu dan gast in dit programma Adriaan van Dis. Van Dis wist er zelf, zonder overigens Leyers te negeren of buiten spel te zetten, een boeiende TV-avond met veel luchtige en wat diepgaandere inhoud van te maken.
Toch geen geringe prestatie, maar ja, Adriaan is dan ook iemand die van jongs af aan al zinnige en realistische levensdoelen voor ogen had zoals bijvoorbeeld met je handen in je zakken, uit het raam staan te turen.



Doe mij elk jaar maar zo´n slotuitzending! En dan krijgen we nog een toetje ook.

Alweer strandweer

Het is dit weekend zeker weer strandweer.
Dat was vorig jaar rond deze tijd ook het geval, al wees de thermometer toen, als ik me niet vergis, al gauw een graadje of tien minder aan dan nu. En toen was dat na een natte winderige en frisse periode. Het is bepaald niet altijd strandweer in ons land.
Maar nu genieten we toch alweer enige tijd van een heuse zomer.

Afgelopen zondag was het ook al strandweer zoals deze foto's uit Scheveningen laten zien:

de nieuwe pier en het strand

een parasol leek hier geen overbodige luxe

en wat een drukte, zeg!

Maar dat was zo'n honderd jaar geleden ook al zo.
Dat laat het werk van Isaac Israels, schilder van het mondaine leven, wel zien. De expositie Isaac Israels in Den Haag was trouwens de reden van ons bezoek aan Den Haag en Scheveningen op deze uitgelezen stranddag.

dus weer die pier, al was dat een vorige versie

en ook weer die parasolletjes

en, zoals gezegd, was het er een eeuw geleden ook al een drukte van jewelste

alleen die ezeltjes aan de vloedlijn hebben we niet gezien

wel zich vermakende, spatterende, pootjebadende of zwemmende badgasten.

Deze dag in Den Haag besloten met een maaltijd om alvast iets te vieren en zoiets doe je in de residentie naar goed gebruik uiteraard met een echte Indische maaltijd.

Sport- of economiezomer?

Wat, naar ik opeens overal hoor en lees, zomaar de sportzomer is gaan heten, schijnt inmiddels weer voorbij te zijn.
Ik heb daar zelf weinig van gemerkt en ook beslist niet van genoten. Af en toe vind ik het erg vervelend wanneer die paar aardige tv-programma's die we nog rijk zijn voor de huidige overdaad aan sportverdwazing moeten wijken. Verder zal het mij allemaal wel worst wezen.

In de V-krant van gisteren kopte Peter de Waard in De Kwestie:

Is sport misschien toch gewoon economie?

Eigenlijk zijn de medaille-oogsten van landen zo goed voorspelbaar dat de spelen zelf bijna overbodig zijn

Oh .. denk ik dan .. dat zou weleens kunnen verklaren waarom die sport mij toch maar niet kan boeien. En ja van economie heb ik nu eenmaal ook absoluut geen verstand.

Het stukje eindigt als volgt:

Alle breed uitgemeten verrassingen ten spijt zijn de Spelen eigenlijk heel voorspelbaar. Als de Greatest Show On Earth niet zulke vermakelijke, mooie en emotionele beelden zou opleveren, zouden ze beter schriftelijk kunnen worden afgedaan.
Dat scheelt 12 miljard euro.

En Nederland wil dat feest over 16 jaar ook zo graag eens organiseren?

Voor mij hoeft dat niet zo nodig, hoor; maar ik hoop dat de gewone zomer toch nog wel een poosje aanhoudt.

Mooie luchten

@ Hoi Rob, Ik begrijp dat jij van een welverdiende zomervakantie geniet.


Die zomerse buien hebben we inmiddels dan toch gehad en wel vergezeld van bliksemschichten en donderslagen. Maar dat was toch meestal 's nachts. Voor de liefhebbers van mooie wolkenluchten is het in ieder geval even feest geweest en de zon blijft deze dagen toch telkens maar weer doorbreken.


Een zonnige en zomerse vakantie!

Hondsdagen

Dan zitten we opeens weer midden in de hondsdagen.
Dat zijn de dagen van 20 juli tot 20 augustus waarvan men beweert dat dan alles eerder aan bederf onderhevig is dan anders.
De dames Dijk bevestigen dit en vanmorgen kon ik al een schimmelende tomaat weggooien!
De hondsdagen hebben, zoals de Wiki-entry duidelijk maakt, niets uitstaande met hondenweer hoewel het dat de afgelopen nacht toch wel degelijk was.

Als je je afvraagt wat deze foto met de hondsdagen van doen heeft, moet ik bekennen: niet zo gek veel.
Maar ik heb nu eenmaal geen hond die ik op de foto had kunnen zetten en die tomaat ligt al lang en breed in de groene GFT-bak.
De foto is overigens wel in de hondsdagen genomen; en wel vandaag.

Waar blijven die zomerse buien?

Na vijf dagen, weer op dezelfde plek van die laatste zomerse luchtfoto aanbeland, zag ik dat de zeiltjes als zonwering er nog net zo hingen. Die hebben vast hun nut wel bewezen de afgelopen dagen van volop zon- en strandweer.
Ziehier die constellatie vandaag eens van bovenaf bezien:

Vandaag was het drukkend benauwd en dan is het wachten op de zomerse buitjes. De eerste drie druppels warm water voelde ik zojuist maar ze hebben de kraan daarboven nog voor we nat konden worden alweer dicht gedraaid. De onvolprezen buienradar laat zien dat er het afgelopen uur (18.15 u) wel wat bliksem in ons land gesignaleerd werd, te weten in de buurt van Eindhoven. De echte stevige concentraties van onweersbuien dreven Duitsland in. Onze buren ook wat.

Altijd strandweer?

Deze week las ik in de krant dat we dit jaar een uitzonderlijk natte en slechte zomer treffen.
Ik hoor ook redelijk wat geweeklaag hierover en veel blijken van medeleven met die arme kampeerders hier te lande.
Maar daar laat klaarblijkelijk toch niet iedereen zich door uit het veld slaan.
Onderweg naar en van mijn werk mag ik gewoonlijk het volgende tafereeltje aanschouwen:



De eigenaar van dit ludieke rood-witte mobiel lijkt vrij optimistisch te willen blijven onder verschillende weersomstandigheden en absoluut niet van zins zijn humeur te laten bederven door wat donkere wolkjes.
Het lijkt wat hem betreft wel altijd:



De afgelopen natte winderige weken miste ik dit mobiel een poosje op de vertrouwde stek.
Ik veronderstel dat ie toen toch ergens op of in de buurt van een strand gestaan moet hebben?