TV-loze tijdperk?

Ik zie hier onderaan op het tellertje dat dit blog inmiddels la meer dan 60.000 keer werd aangeklikt. Dat is natuurlijk helemaal niets oftewel 'peanuts' naar hedendaagse Blog- of Vlogbegrippen maar ik vind het toch maar indrukwekkend en als onvoorstelbaar veel klinken.

Nu doe ik er momenteel bar weinig aan om dit blog enigszins lezenswaardig of actueel te houden en het effect daarvan is terug te zien in de staafdiagrammetjes met de geturfde bezoekersaantallen.

Zo heb ik bijvoorbeeld ook nauwelijks iets verteld of laten zien van onze verblijf op La Palma begin dit jaar; en al helemaal verzuimd gewag te maken van ons weekendje Schiermonnikoog en een recent rondreisje van drie weken door Duitsland. Hier toch wat beeld van die laatste trip. We deden dit keer een rondje Sauerland,
Keywords: Duitsland;Sauerland

de Palts,
Keywords: Duitsland, Pfalz

Dresden
Keywords: Duitsland, Dresden

en het Teutoburgerwoud.
Keywords: Duitsland;Teutoburgerwald

Inmiddels zijn we beiden met pensioen en ditmaal gingen we dus beiden als pensionado op stap. Er gaat toch niets boven een beetje solidariteit!
Een ander aardig dingetje was dat we drie weken lang helemaal geen TV gezien hebben. En het ook niet misten. En wat een verademing dat is besefte ik deze afgelopen week maar eens temeer als ik zag wat er zoal op die buis voorbijkomt met als absoluut dieptepunt de Amerikaanse presidentsverkiezingen en de verslaggeving daar rondom. Misschien wordt ik wat te oud voor al dat opgewonden gedoe en gezeur op niets af, maar wat mij betreft zijn zowel het gebodene op de televisie als onze veelgeprezen democratie ook niet meer wat het geweest is en nogal glansloos.
Moet ik soms wat vaker op vakantie gaan of gewoon de TV uit laten? Maar ja, dan zag ik van de week ook een EO documentaire over ene Spinoza, een vrije denker en dat was dan toch weer aardig en, voor wie daar voor openstaat, wellicht ook nog wat leerzaam en stichtelijk.

3 oktober

En dan zegt de kalender dat het al weer oktober is. Die maand is tegenwoordig, zoals Marian mij vorige week opmerkzaam maakte, uitgeroepen tot maand van de geschiedenis. nu houd ik me momenteel niet zo specifiek bezig met geschiedenis. Of het zou al moeten zijn met de geschiedenis van onze recente vakanties. Dat vakantiealbum van ons begint althans al geleidelijk aan wat meer up-to-date te geraken en een aardig aantal foto's te bevatten.

In Duitsland houden ze zich vandaag wel degelijk zeer uitdrukkelijk bezig met hun recente geschiedenis, welke direct raakt aan onze gezamelijke Europese geschiedenis.

Daar werd vandaag in Dresden groots het feest van de Eenheid en de Vrijheid gevierd. Althans dat is de bedoeling.

Nu waren wij de hele vorige week toevallig en Dresden en troffen daar de voorbereidingen voor dat feest in volle gang. Her en der zag je steeds meer grote witte tenten in de Altstadt verrijzen en hier en daar wegen en doorgangen afgezet worden.

Uit de media begrijp ik dat het feest met enige spanning en de nodige alertheid voor onlusten of aanslagen tegemoet gezien wordt. Vorige week maandag waren er al twee bommen ontploft die met reactionaire vreemdelinghaat of -vrees in verband gebracht werden. Wij hebben ze echter niet gehoord en er ook niets van gemerkt. We vonden het juist een opvallend relaxte en aangename stad.

Nu is het schisma in de beeldvorming en het publieke debat dat hier aan de orde is niet typisch duits maar speelt het door bijna heel Europa en zeker ook in ons land waar ene Wilders zo ongeveer de agenda lijkt te bepalen. Het zijn onzekere tijden en op dit moment wordt de geschiedenis van morgen geschreven. Ik hoop met de studenten en staf van de Hogeschool voor Beeldende Kunsten in Dresden dat we het geestelijke en intellectuele klimaat in ons werelddeel toch nog een beetje open, nuchter en gezond weten te houden:


Wij hebben het grote feest overigens niet meegemaakt. Zaterdag zagen we een beginnetje ervan en zondag lieten we Dresden na een week (erg mooi) weer achter ons.