Schier in beeld

Het is inmiddels alweer ruim een jaar geleden dat wij een weekendje op Schiermonnikoog doorbrachten. Hier en hier nog wat beelden daarvan.

Foto's op de computer en in de cloud

Met de aanschaf van een nieuw fototoestel dit jaar ben ik op aanraden van de experts ook maar eens begonnen om mijn plaatjes in RAW-formaat te schieten. Tja, ten lange leste moet deze ruwe bolster dan toch ook eens aan de fotografische rauwkost. Of ik er ook veel mee zal doen is me nog niet helemaal duidelijk maar voorlopig vraagt het wel aanzienlijk veel meer opslagruimte en moest ik ook aan een fotobewerkingsprogramma dat daar goed mee overweg kan.

Picasa schijnt dat wel te kunnen maar wordt inmiddels niet meer door Google ondersteund. De meest voor de hand liggende optie lijkt dan Adobe Photoshop en/of Lightroom te zijn.

Maar in mijn weinig spectaculaire doch veelbewogen (in ieder geval vaak van besturingssysteem gewisseld) carrière achter het toetsenbord en computerscherm heb ik slechts tweemaal een korte cursus gevolgd om met een programma overweg te kunnen. Het eerste was SPSS waar ik echt niets meer van weet en nu volledig in zou verdwalen en het andere was genoemde Photoshop. En ook van dat laatste programma vroeg mij enkele weken na de cursus al weer in vertwijfeling af hoe het nu ook al weer zat met al die lagen en die rasters en zo meer.

De goegemeente en de professionals mogen er bij zweren, voor mij is die software veel te ingewikkeld en heeft, zoals men vaak hoort zeggen, een veel te steile leercurve. Not my cup of tea dus!
Maar gelukkig zijn er ruim voldoende, zij het niet altijd even bekende, alternatieven voorhanden waarvan ik er een aantal (als bv IrfanView) ook regelmatig eerder gebruikte.

Al zoekend naar een goed alternatief voor langere duur stuitte ik echter ook op een mij tot dan onbekend programma waarover in een aantal reviews nogal lovend werd geschreven.
Dat betrof dan Zoner Photo Studio, het programma dat ik besloot uit te proberen en waar ik bij gebleven ben om reden dat er heel veel mee mogelijk is en een rommelkont en chaoot als ik zelf er desondanks goed mee uit de voeten kan.



Tot dusverre gebruik ik het naar volle tevredenheid. Zoner geeft een aantal online tutorials en  ook in Zonerama Magazine kun je de nodige tips and tricks vinden met betrekking tot het nemen, beheren en bewerken van foto's.
 Zonerama biedt bovendien de mogelijkheid om je foto's zonder beperking in 'the cloud' te stallen; dat kan zonder restrictie in een onbeperkt aantal albums die je naar gelieve voor Jan en alleman of alleen voor jezelf te zien en toegankelijk kunt maken.



Zo kan ik ook nog eens wat digitale kiekjes laten zien van de uitstapjes die we maakten in de tijd voordat ik blogte zoals die naar het aan de Douro gelegen Porto en omgeving; ons Ruslandreisje naar Moskou en Sint Petersburg; dan iets dichter bij huis een bezoekje aan de Zaanse Schans of het Zuiderzeemuseum en een tochtje over het IJsselmeer.

Ik heb nog wel even het nodige uit te zoeken en te rubriceren voor mijn fotoalbum in de wolken een beetje compleet of actueel zal zijn.

Trof ik onlangs in een artikeltje in Zonerama Magazine zomaar een zomers beeld dat me toch wel heel bekend voorkwam.
 

Eerste digitaaltje

Ja, als oude man begin je toch steeds vaker terug te kijken. Het sprongetje van het analoge naar het digitale plaatjes schieten maakte ik in 2001. Toen keek ik opeens door de zoeker van een Casio QV 3500 EX . Dat was even wennen, zo'n plastic cameraatje dat, in vergelijking met mijn vroegere solide spiegelreflexen, toch wat als een speelgoeddingetje aanvoelde.


En er werd en was wel meer anders door die digitale fotografie. Geen rolletjes meer verwisselen en naar de fotograaf brengen of naar de centrale opsturen. Dat rolletje werd een klein plat en dun geheugenkaartje. Je hoefde geen dagen meer te wachten om het (ontwikkelde) resultaat te kunnen zien en beoordelen. DO(nkere) KA(mer)'s konden opgedoekt want wat daar gebeurde konden computerprogrammaatjes sneller en handiger. 'Fotoshoppen' werd een gewoon Nederlands woord en een veelgebruikte algemene term. We konden naar hartelust plaatjes schieten en deden dat ook in toenemende mate. Inmiddels zijn we dus bijna allemaal (amateur)fotograaf geworden en je hoeft er zelfs niet meer voor met een fototoestel rond te zeulen, met een 'slim foontje' kan het ook al; en die doen dat tegenwoordig al heel wat scherper en professioneler dan mijn eerste digitale toestel.
En zo leggen wij veel van ons leven vandaag de dag dan vast in hapklare brokken om dat dan te 'delen' op bijvoorbeeld 'het smoelenboek' of op een, speciaal daarop toegelgde, fotosite.

Voor je het weet kun je dan zomaar vele duizenden kiekjes, waar je bijna in verdwaalt, bij elkaar hebben.
Tot op de dag af 15 jaar geleden nam mijn digitale fotoverzameling een aanvang. Hier een paar van die eerste kiekjes:
Die Casio, mijn eerste digicam, deed dienst van juli 2001 tot september 2003.

Toen is ie op duistere wijze tijdens een vakantie in Tsjechië spoorloos verdwenen. Die vakantie heb ik dus, zogezegd, niet zo erg goed meer 'in the picture'. Wel herinner ik mij nog dat we uren op een redelijk groot en behoorlijk aftands en donker station in Praag vertoefden om aangifte van die vermissing te doen. Dat moest gebeuren in een kleine en bedompte ruimte ergens onder in dat station, waar men ons naartoe verwees. Daar tikte namelijk een daartoe bevoegde politieman dergelijke processen-verbaal uit. Dat deed hij met overduidelijke tegenzin en destijds nog niet digitaal maar wel met twee vingers. Toen we na een zeer royale wachttijd aan de beurt waren, terwijl er toch niemand voor ons was, bleek dat een hiertoe minimaal vereiste communicatie met de morsige politiebeamte zonder tolk niet goed mogelijk was. Dus moesten we nog ruim een uur op een, overigens zeer welwillende, tolk wachten. Maar dit terzijde. Van of over de vermiste Casio heb ik nooit meer iets mogen vernemen.


Een aantal van de door de lens van de Casio geschoten kiekjes zijn nog wel hier, hier of hier te zien.