Zoals het klokje ...

Vanmorgen bedacht ik opeens dat we nu de klok weer een uurtje vooruit moeten zetten. De volgende gedachte was: maar ho, wacht eens welke klok dan nog wel en welke inmiddels niet meer niet. Jawel hoor, de wekker naast het bed moet nog altijd handmatig bij de tijd gebracht worden. Maar in deze tijd van computer- en vanuit Frankfurt gestuurde klokken geldt toch steeds meer:

zoals het klokje thuis tikt, ... tikt het overal

Tijdverdrijf

Wat een gedoe toch ook iedere keer weer met die klok ...



... en ik had toch altijd al een wat stroeve relatie met de klokkentijd.
Nu stuurt de baas mij komende maand in vier etappes op een cursus timemanagement; wellicht gaat het me de volgende keren wat beter af.
Je weet het toch maar nooit!

Weer meer sneeuw

Eind februari vermoedde ik toch dat we de laatste sneeuw van dit seizoen wel eens gezien zouden hebben. Maar ook de hele maand maart, tot deze 1ste paasdag aan toe, bleef er met enige regelmaat nog wel wat wits uit de hemel dwarrelen. Maar toen stonden de bloemetjes niet meer buiten. Althans niet meer in potjes op de tuintafel. Deze maand duurde overigens weer een uur korter. Heeft iemand daar nog iets van gemerkt?