Januari voor mij in het teken van wat beroering op het werk.
Verder de verjaardag van Marian gevierd.
De piano die Marian vorige maand gekregen heeft en die we in een boedelbak opgehaald hebben is inmiddels gestemd en er staat een nieuw pianobankje voor.
De piano wordt op zo'n 80 jaar oud geschat en de man die hem gestemd heeft durfde de snaren niet helemaal aan te spannen; hij is nu dus iets lager gestemd (i.p.v. 440Hz op 438Hz).
Ik wil nu maar eens proberen of ik die kip ook nog spelenderwijs uit het water kan krijgen.
In toenemende mate verbaas ik mij over hoe de automatisering van de rapportage, verslaglegging, zorgplan e.d. uitpakt bij mij op het werk.
Ik erger me aan de gebruiksonvriendelijkheid, de rommeligheid en de logica van het een en ander ontgaat mij veelal geheel terwijl ik toch denk dat enig analytisch vermogen mij niet ontzegd kan worden.
Op mijn werk gebruikt men unit4 Cura en enig gegoogle bracht me op het spoor van Parnas-sys een leerling-volg-systeem voor het basis- en speciaal onderwijs.
Demo's van dat Parnas-sys laten mooie overzichtelijke en heldere schermen zien die altijd gemakkelijk op te roepen zijn en waartussen makkelijk te schakelen is. Daarbij kunnen veel zaken grafisch weergegeven worden is er zowaar ook een geintegreerd expertprogramma voor de sociaal-emotionele ontwikkeling.
Hee, zo kan het dus ook denk ik dan:
Enkele demo's van betreffend programma
Het programma is web-based wat op specifieke bezwaren zou kunnen stuiten maar ook veel mogelijkheden biedt en ws. zoals dat heet toch de toekomst is.
Ik vraag mij weleens af welke ontwikkelingen er op dit terrein gaande zijn in de zorg.
Of mijn collega's in den lande ook tegen lastig invoeren in onlogische en moeilijk oproepbare schermpjes oplopen en of ze daar ideeen ter verbetering over hebben of betere programma's kennen of gebruiken.
En of er instellingen zijn die hun krachten bundelen om bv. expertprogramma's te ontwikkelen.
Maar ja om daar reactie op te krijgen moet je bloggie natuurlijk wel gelezen worden en daar lijkt het vooralsnog verdraaid weinig op.
De laatste dag van de eerste maand begonnen aan een introdutiecursus Alexandertechniek.
Een cursus van 6 groepslessen en 2 individuele lessen bij:
http://www.praktijkamaryl.nl/cms/index.php?id=12
En dan is het alweer februari.
Tuesday, February 5, 2008
Sunday, December 30, 2007
Laatste van dit jaar of gewoon de allerlaatste?
Hallo mezelf en mogelijke voorbijgangers.
Ik heb deze blog hopeloos verwaarloosd zie ik terugblikkend op dit jaar.
In mei een laatste berichtje gepost en geen melding van vakantie Lissabon, het verloop van de feestdagen of andere vermeldenswaardige zaken als mijn ontdekking van een perfecte port, te weten die van Dirk van Niepoort.
Nou ja, ik vermoedde al reeds een dergelijke roemloze neergang van vele en ook deze blog.
Nu heb ik laatst nog eens een opfriscursus reanimatie gedaan en ik zal in deze tijd van bezinning nog eens overwegen of het de moeite waard is om de opgedane kennis hiet toe te passen of dat het een stille dood gaat worden.
Tot dusver leek het vooral op tegen mezelf praten en dat werkt natuurlijk niet erg inspirerend.Ik zou het wellicht ook als een soort dagboek kunnen gebruiken, maar ja, hoe werkt dat als je de hele wereld de mogelijkheid biedt om erin te bladeren. Ik weet het nog niet maar we zullen zien.
Ik heb deze blog hopeloos verwaarloosd zie ik terugblikkend op dit jaar.
In mei een laatste berichtje gepost en geen melding van vakantie Lissabon, het verloop van de feestdagen of andere vermeldenswaardige zaken als mijn ontdekking van een perfecte port, te weten die van Dirk van Niepoort.
Nou ja, ik vermoedde al reeds een dergelijke roemloze neergang van vele en ook deze blog.
Nu heb ik laatst nog eens een opfriscursus reanimatie gedaan en ik zal in deze tijd van bezinning nog eens overwegen of het de moeite waard is om de opgedane kennis hiet toe te passen of dat het een stille dood gaat worden.
Tot dusver leek het vooral op tegen mezelf praten en dat werkt natuurlijk niet erg inspirerend.Ik zou het wellicht ook als een soort dagboek kunnen gebruiken, maar ja, hoe werkt dat als je de hele wereld de mogelijkheid biedt om erin te bladeren. Ik weet het nog niet maar we zullen zien.
Sunday, May 6, 2007
Bijzondere kunst - Special Art
Zoals wellicht te verwachten viel nu al een poosje niets geschreven en ook niet veel te vertellen.
Dan maar even een verwijzing naar een episode op mijn werk van enkele jaren terug.
Op de dagbestedingsgroep handvaardigheid werd min of meer spontaan het kunstschilderen als activiteit bij aantal clienten poulair.
Hier het verhaal en wat schilderijen uit die periode:
http://www.wetcanvas.com/forums/showthread.php?t=172696&highlight=Dima
As might have been forseen I haven't written for a good while now nor have I much to say at this moment. So I'll refer to some years ago when at my job at the daycarecenter more or less out of the blue painting as an activity became rather popular with a certain group of clients.
Here is the story and some paintings from that episode:
http://www.wetcanvas.com/forums/showthread.php?t=172696&highlight=Dima
Dick
Dan maar even een verwijzing naar een episode op mijn werk van enkele jaren terug.
Op de dagbestedingsgroep handvaardigheid werd min of meer spontaan het kunstschilderen als activiteit bij aantal clienten poulair.
Hier het verhaal en wat schilderijen uit die periode:
http://www.wetcanvas.com/forums/showthread.php?t=172696&highlight=Dima
As might have been forseen I haven't written for a good while now nor have I much to say at this moment. So I'll refer to some years ago when at my job at the daycarecenter more or less out of the blue painting as an activity became rather popular with a certain group of clients.
Here is the story and some paintings from that episode:
http://www.wetcanvas.com/forums/showthread.php?t=172696&highlight=Dima
Dick
Sunday, April 15, 2007
Warm + Shaw
The weather was extremely hot for the time of year this weekend and probably an all-time high. We had a barbeque with friends last night and were eating out in their garden. And tonight again we had dinner out in the backyardgarden. The thermometer there registered 34.4° C in the sun at some moment in the afternoon.
This morning I attended a workshop in the art of swimming by Steven Shaw.
It was a very pleasant experience and rather instructive and enlightening concerning the way our bodies seem to work and move best.
Though I rather enjoyed it in the past I hardly ever go swimming these days except for a few laps when visiting the sauna; today's experience may possibly mark a change.
The Shaw way of swimming seems most pleasant and effective but may require some effort and practice to learn well; it follows the principles of the Alexandertechnique:
http://www.artofswimming.com/
Het weer was te warm en te gek voor woorden dit weekend gezien de tijd van het jaar. Erwin Krol mag vast weer een absoluut record noteren. Gisteravond hebben we bij vrienden in de tuin gebarbecued en gegeten. Vanavond thuis wederom in de tuin gegeten. En niet naar binnen gegaan omdat het te koud werd maar omdat het te donker werd. Op een bepaald moment vanmiddag gaf de buitenthermometer 34.4° C in de zon aan.
Vanmorgen heb ik een workshop in 'the art of swimming' door Steven Shaw gevolgd.
Dat was een hoogst aangename ervaring en zeer instructief wat betreft hoe het lichaam werkt en op de beste manier beweegt.
Hoewel ik het vroeger graag deed zwem ik tegenwoordig eigenlijk nauwelijks meer op een paar baantjes in de sauna na; maar vandaag zou daar wel eens verandering in kunnen brengen.
De Shaw-methode lijkt me een zeer aangename en effectieve manier van zwemmen te zijn maar vraagt wel enige inzet en oefening. De methode volgt de principes van de Alexandertechniek: http://www.artofswimming.com/
Dick
This morning I attended a workshop in the art of swimming by Steven Shaw.
It was a very pleasant experience and rather instructive and enlightening concerning the way our bodies seem to work and move best.
Though I rather enjoyed it in the past I hardly ever go swimming these days except for a few laps when visiting the sauna; today's experience may possibly mark a change.
The Shaw way of swimming seems most pleasant and effective but may require some effort and practice to learn well; it follows the principles of the Alexandertechnique:
http://www.artofswimming.com/
Het weer was te warm en te gek voor woorden dit weekend gezien de tijd van het jaar. Erwin Krol mag vast weer een absoluut record noteren. Gisteravond hebben we bij vrienden in de tuin gebarbecued en gegeten. Vanavond thuis wederom in de tuin gegeten. En niet naar binnen gegaan omdat het te koud werd maar omdat het te donker werd. Op een bepaald moment vanmiddag gaf de buitenthermometer 34.4° C in de zon aan.
Vanmorgen heb ik een workshop in 'the art of swimming' door Steven Shaw gevolgd.
Dat was een hoogst aangename ervaring en zeer instructief wat betreft hoe het lichaam werkt en op de beste manier beweegt.
Hoewel ik het vroeger graag deed zwem ik tegenwoordig eigenlijk nauwelijks meer op een paar baantjes in de sauna na; maar vandaag zou daar wel eens verandering in kunnen brengen.
De Shaw-methode lijkt me een zeer aangename en effectieve manier van zwemmen te zijn maar vraagt wel enige inzet en oefening. De methode volgt de principes van de Alexandertechniek: http://www.artofswimming.com/
Dick
Thursday, April 5, 2007
Werkers in de zorg: let op uw structuur en begrip(pen).
In mijn werkveld zijnde de directe begeleiding van verstandelijk gehandicapten valt de term 'structuur' nogal eens. En ik heb steeds vaker de indruk dat men daar verschillende dingen mee bedoelt en daar ook steeds vaker iets anders onder lijkt te verstaan dan ik. Dat is natuurlijk lastig en verwarrend.
Daar ik al zo'n 15 jaar de vakliteratuur niet meer volg weet ik niet in hoeverre dit begrip nog in pedagogenland gebezigd, gepropageerd of besproken en uitgelegd wordt, maar ik wil hier even uit de losse pols wat van mijn gedachten daarover spuien.
Zoals elk woord kent het woord structuur natuurlijk ook zijn algemene of laten we zeggen woordenboek betekenis. Ik ga dat niet opzoeken, dat mag je desgewenst zelf doen, maar dat zal ws. iets zijn in de trant van: een al dan niet zichtbaar intrinsiek raamwerk of geraamte dat iets zijn kenmerkende vorm of eigenschappen verleent danwel die ondersteunt.
In de pedagogiek en de zorg heeft de term of het begrip structuur echter de specifieke betekenis van 'structuur bieden' als het structureren van de woon-, werk- en leefomgeving in tijd, ruimte en activiteiten. Dit vindt dan meestal zijn uitwerking in dagindeling, vaste routines, volgorde van activiteiten of handelingen en wat mag wel of niet en waar mag iets wel of niet e.d..
Het kan toevallig aan mijn situatie liggen maar steeds vaker als ik de term structuur hoor lijkt die verbonden met een strak regime en strikte regels die bij overtreding om nauw omschreven consquenties of sancties vragen. Het betreft dan blijkbaar een structuur met als doel disciplinering. En op zich ligt het ook wel voor de hand om bij structuur aan disciplinerende maatregelen te denken. En wat de vormgeving daarvan betreft hoeven we maar te denken aan het leger, de gevangenis, (Lubbers) opvoedkampen of gewoon een zeer strenge opvoeding om een scala aan ideeen op te doen. Ik zou dan echter liever spreken van 'structuur opleggen' om te disciplineren dan van 'structuur bieden'.
En daarbij dienen we natuurlijk ten zeerste te waken voor te strenge of onrechtvaardige bejegening.
Een wat mildere en goedaardigere vorm of variant van deze structuur ter bevordering en handhaving van discipline is een 'structuur hanteren' terwille van de gewoontevorming.
Een overzichtelijke dagindeling, vaste routines, wat sturing en soms wat lichte dwang zijn dan de gebruikelijk ingezette middelen om een goede gewoontevorming te stimuleren.
Het gewenste resultaat hiervan nl. het in de dagelijkse gang van zaken weten wat te verwachten en wat te doen, het je vertrouwd en op je plek voelen zijn niet te onderschatten voorwaarden voor een prettig woon- en leefklimaat, zeker ook waar mensen samenwonen.
En hierbij dienen we natuurlijk te waken voor een tekort aan stimuli, ondervraging en tekenen van hospitalisering.
Goede gewoontevorming lijkt mij o.h.a. een nastrevenwaardig doel en disciplinering zal bij tijd en wijle noodzakelijk zijn om tot een situatie te komen waar weer aan andere doelen gewerkt kan worden. Beiden kunnen dus legitieme middelen zijn om tot een gewenst doel te komen.
Voorzover we die doelen met structurele maatregelen proberen te bewerkstelligen of te bevorderen lijken de verschillen niet zozeer fundamenteel maar vooral gradueel te zijn.
Ik zie echter wel een fundamenteel verschil met wat volgens mij het orthopedagogische begrip 'structuur bieden' behelst.
STRUCTUUR BIEDEN
Het orthopedagogische begrip structuur bieden komt bij mijn weten uit de koker van de utrechtse fenomenologen, de erfgenamen van Langeveld. Het werd in pakweg de 70tiger jaren gelanceerd waarna de auteurs (die ik hier niet kan vermelden omdat ik me hun namen helaas niet kan herinneren) ruim een decennium doende geweest zijn om de goegemeente in woord en geschrift uit te leggen dat de beoogde structuur vooral niet zo strak en rigide opgevat en uitgewerkt diende te worden als in de praktijk soms bleek te gebeuren en dat het zeker niet als een restrictieve of disciplinerende maatregel gebruikt diende te worden.
De gedachte achter het structuurbegrip was dat onze moderne, geindustrialiseerde wereld erg ingewikkeld was geworden. (tja, in de 70tiger jaren al) Druk en gevaarlijk verkeer, industrielawaai, veel mensen bij en door elkaar op stations e.d., je moet kunnen lezen om je weg te vinden op onbekend terrein, bureaucratie met moeilijke regels en veel formulieren, werkdruk, haast, gestresste mensen en noem maar op. Ja wat moeten we nu dan, maar in ieder geval was de wereld toen voor 'gewone mensen' soms al moeilijk of niet te volgen en bij te houden; laat staan voor verstandelijk gehandicapten met vaak ook nog fysieke of zintuigelijke beperkingen.
Het is met de al moeizame of onvolledig verlopende ontwikkeling die eigen is aan de handicap heel begrijpelijk en invoelbaar dat deze mensen de wereld om hen heen vaak of veelal als eng en bedreigend zullen ervaren. Met veelal als gevolg angst en argwaan, een afwerende en teruggetrokken houding en een in de schulp kruipen. En in dat licht was het voorstel van de fenomenologen om een veilge structuur te bieden door de leefwereld van de client die toen nog meestal bewoner heette zodanig te structureren dat die als bekend, veilig en uitnodigend wordt ervaren.
Het belangrijkste doel is hier dus dat de client zich vooral veilig voelt, uit zijn schulp kruipt en vanuit die positie weer initiatief vertoont of ontvankelijk is om in contact te treden met de wereld om hem heen en de mensen daarin en die wereld wil onderzoeken en exploreren.
Hier ligt dus het fundamentele verschil met de eerder genoemde doelen van disciplinering en gewoontevorming. Deze eerste twee zijn naar hun intentie en uitwerking vooral beperkend, sturend en restrictief terwijl de laatste of het oorspronkelijk door de fenomenologen geponeerde begrip naar intentie en aard juist ruimtebiedend, uitnodigend en uitlokkend is.
Als wij voor beiden achteloos de term structuur hanteren vraagt dat natuurlijk om verwarring en misverstand.
Het lijkt mij dan ook zinnig om in de communicatie, in discussies of bij vermelding in zorgplannen (of welke nieuwe naam de plannen toevallig mogen hebben) e.d. bij tijd en wijle eens te vermelden welke structuur we voor ogen hebben en welk doel we ermee willen bereiken.
Enige bespiegeling kan nooit kwaad en in dit geval zou een gunstig effect kunnen zijn dat het je dwingt om na te denken over wat willen we in een bepaald geval bereiken en hoe zou dat dan kunnen.
Het zou ook al grote winst zijn als het wat helderheid schept in die gevallen waar 'structuur' vooral de begeleiders lijkt te dienen maar omdat het 'structuur' heet te zijn de suggestie wekt dat het ten behoeve van de client zou zijn.
En wellicht blijkt het hele begrip het lot van de dinosauriers tegemoet te gaan omdat de omstandigheden nogal veranderd zijn sinds de 70tiger jaren en andere inzichten en begrippen opgang maken (en dan nog zou helderheid geboden zijn wanneer de term wel gebezigd wordt), maar dat lijkt me nog niet gezien de frequentie waarmee ik het woord nog hoor vallen.
Waar ik nooit meer iets over hoor in dit verband is de roep uit de 80tiger jaren om een groepsgerichte of categorale benadering zoals bv. een structuurmodel voor de toenmalige structopaatjes die tegenwoordig conform de DSMterminologie ADHDers heten. Maar dit terzijde.
Beste collegae werkers in de zorg mijn boodschap luidt hier dus: Let op uw structuur, maar vooral ook op uw woorden en op uw begrip van het een en ander.
Laat je gedachten eens over deze materie gaan, reageer hier eens op en/of doe er je voordeel mee.
Dick
P.S. Meer aan mijn werk in de gehandicaptenzorg gerelateerde onderwerpen en kwesties zijn te vinden onder dat vak van mij of een vak apart.
Daar ik al zo'n 15 jaar de vakliteratuur niet meer volg weet ik niet in hoeverre dit begrip nog in pedagogenland gebezigd, gepropageerd of besproken en uitgelegd wordt, maar ik wil hier even uit de losse pols wat van mijn gedachten daarover spuien.
Zoals elk woord kent het woord structuur natuurlijk ook zijn algemene of laten we zeggen woordenboek betekenis. Ik ga dat niet opzoeken, dat mag je desgewenst zelf doen, maar dat zal ws. iets zijn in de trant van: een al dan niet zichtbaar intrinsiek raamwerk of geraamte dat iets zijn kenmerkende vorm of eigenschappen verleent danwel die ondersteunt.
In de pedagogiek en de zorg heeft de term of het begrip structuur echter de specifieke betekenis van 'structuur bieden' als het structureren van de woon-, werk- en leefomgeving in tijd, ruimte en activiteiten. Dit vindt dan meestal zijn uitwerking in dagindeling, vaste routines, volgorde van activiteiten of handelingen en wat mag wel of niet en waar mag iets wel of niet e.d..
Het kan toevallig aan mijn situatie liggen maar steeds vaker als ik de term structuur hoor lijkt die verbonden met een strak regime en strikte regels die bij overtreding om nauw omschreven consquenties of sancties vragen. Het betreft dan blijkbaar een structuur met als doel disciplinering. En op zich ligt het ook wel voor de hand om bij structuur aan disciplinerende maatregelen te denken. En wat de vormgeving daarvan betreft hoeven we maar te denken aan het leger, de gevangenis, (Lubbers) opvoedkampen of gewoon een zeer strenge opvoeding om een scala aan ideeen op te doen. Ik zou dan echter liever spreken van 'structuur opleggen' om te disciplineren dan van 'structuur bieden'.
En daarbij dienen we natuurlijk ten zeerste te waken voor te strenge of onrechtvaardige bejegening.
Een wat mildere en goedaardigere vorm of variant van deze structuur ter bevordering en handhaving van discipline is een 'structuur hanteren' terwille van de gewoontevorming.
Een overzichtelijke dagindeling, vaste routines, wat sturing en soms wat lichte dwang zijn dan de gebruikelijk ingezette middelen om een goede gewoontevorming te stimuleren.
Het gewenste resultaat hiervan nl. het in de dagelijkse gang van zaken weten wat te verwachten en wat te doen, het je vertrouwd en op je plek voelen zijn niet te onderschatten voorwaarden voor een prettig woon- en leefklimaat, zeker ook waar mensen samenwonen.
En hierbij dienen we natuurlijk te waken voor een tekort aan stimuli, ondervraging en tekenen van hospitalisering.
Goede gewoontevorming lijkt mij o.h.a. een nastrevenwaardig doel en disciplinering zal bij tijd en wijle noodzakelijk zijn om tot een situatie te komen waar weer aan andere doelen gewerkt kan worden. Beiden kunnen dus legitieme middelen zijn om tot een gewenst doel te komen.
Voorzover we die doelen met structurele maatregelen proberen te bewerkstelligen of te bevorderen lijken de verschillen niet zozeer fundamenteel maar vooral gradueel te zijn.
Ik zie echter wel een fundamenteel verschil met wat volgens mij het orthopedagogische begrip 'structuur bieden' behelst.
STRUCTUUR BIEDEN
Het orthopedagogische begrip structuur bieden komt bij mijn weten uit de koker van de utrechtse fenomenologen, de erfgenamen van Langeveld. Het werd in pakweg de 70tiger jaren gelanceerd waarna de auteurs (die ik hier niet kan vermelden omdat ik me hun namen helaas niet kan herinneren) ruim een decennium doende geweest zijn om de goegemeente in woord en geschrift uit te leggen dat de beoogde structuur vooral niet zo strak en rigide opgevat en uitgewerkt diende te worden als in de praktijk soms bleek te gebeuren en dat het zeker niet als een restrictieve of disciplinerende maatregel gebruikt diende te worden.
De gedachte achter het structuurbegrip was dat onze moderne, geindustrialiseerde wereld erg ingewikkeld was geworden. (tja, in de 70tiger jaren al) Druk en gevaarlijk verkeer, industrielawaai, veel mensen bij en door elkaar op stations e.d., je moet kunnen lezen om je weg te vinden op onbekend terrein, bureaucratie met moeilijke regels en veel formulieren, werkdruk, haast, gestresste mensen en noem maar op. Ja wat moeten we nu dan, maar in ieder geval was de wereld toen voor 'gewone mensen' soms al moeilijk of niet te volgen en bij te houden; laat staan voor verstandelijk gehandicapten met vaak ook nog fysieke of zintuigelijke beperkingen.
Het is met de al moeizame of onvolledig verlopende ontwikkeling die eigen is aan de handicap heel begrijpelijk en invoelbaar dat deze mensen de wereld om hen heen vaak of veelal als eng en bedreigend zullen ervaren. Met veelal als gevolg angst en argwaan, een afwerende en teruggetrokken houding en een in de schulp kruipen. En in dat licht was het voorstel van de fenomenologen om een veilge structuur te bieden door de leefwereld van de client die toen nog meestal bewoner heette zodanig te structureren dat die als bekend, veilig en uitnodigend wordt ervaren.
Het belangrijkste doel is hier dus dat de client zich vooral veilig voelt, uit zijn schulp kruipt en vanuit die positie weer initiatief vertoont of ontvankelijk is om in contact te treden met de wereld om hem heen en de mensen daarin en die wereld wil onderzoeken en exploreren.
Hier ligt dus het fundamentele verschil met de eerder genoemde doelen van disciplinering en gewoontevorming. Deze eerste twee zijn naar hun intentie en uitwerking vooral beperkend, sturend en restrictief terwijl de laatste of het oorspronkelijk door de fenomenologen geponeerde begrip naar intentie en aard juist ruimtebiedend, uitnodigend en uitlokkend is.
Als wij voor beiden achteloos de term structuur hanteren vraagt dat natuurlijk om verwarring en misverstand.
Het lijkt mij dan ook zinnig om in de communicatie, in discussies of bij vermelding in zorgplannen (of welke nieuwe naam de plannen toevallig mogen hebben) e.d. bij tijd en wijle eens te vermelden welke structuur we voor ogen hebben en welk doel we ermee willen bereiken.
Enige bespiegeling kan nooit kwaad en in dit geval zou een gunstig effect kunnen zijn dat het je dwingt om na te denken over wat willen we in een bepaald geval bereiken en hoe zou dat dan kunnen.
Het zou ook al grote winst zijn als het wat helderheid schept in die gevallen waar 'structuur' vooral de begeleiders lijkt te dienen maar omdat het 'structuur' heet te zijn de suggestie wekt dat het ten behoeve van de client zou zijn.
En wellicht blijkt het hele begrip het lot van de dinosauriers tegemoet te gaan omdat de omstandigheden nogal veranderd zijn sinds de 70tiger jaren en andere inzichten en begrippen opgang maken (en dan nog zou helderheid geboden zijn wanneer de term wel gebezigd wordt), maar dat lijkt me nog niet gezien de frequentie waarmee ik het woord nog hoor vallen.
Waar ik nooit meer iets over hoor in dit verband is de roep uit de 80tiger jaren om een groepsgerichte of categorale benadering zoals bv. een structuurmodel voor de toenmalige structopaatjes die tegenwoordig conform de DSMterminologie ADHDers heten. Maar dit terzijde.
Beste collegae werkers in de zorg mijn boodschap luidt hier dus: Let op uw structuur, maar vooral ook op uw woorden en op uw begrip van het een en ander.
Laat je gedachten eens over deze materie gaan, reageer hier eens op en/of doe er je voordeel mee.
Dick
P.S. Meer aan mijn werk in de gehandicaptenzorg gerelateerde onderwerpen en kwesties zijn te vinden onder dat vak van mij of een vak apart.
Sunday, April 1, 2007
1 april
Het is 1 april en het zonnetje lacht ons toe. Nog geen flauwe of verrassende grappen gehoord vandaag, maar misschien brengt het journaal straks nog iets dubieus of leuks.
Een van de mooiste aprilgrappen die ik mij kan herinneren stamt uit de zestiger jaren.
Hoogovens IJmuiden had als behoorlijk luxe huisvesting voor de gastarbeiders (uit destijds voornamelijk Italie) een grieks passagierschip opgekocht. Dat schip genaamd de "Arosa sun" lag daar als een soort drijvend hotelschip al een tijdje vast aan de kade en was in de omgeving van de IJmond welbekend. Nu verscheen er eind maart in de regionale kranten het bericht dat wegens het grote succes van de Arosa Sun ook het zusterschip de Arosa Moon was aangekocht en dat zou op 1 april aankomen en door de sluis gaan. En inderdaad stonden er die dag bij de noordersluis honderden mensen tevergeefs te wachten op het evenbeeld van de Arosa Sun.
Was die dag even als vandaag geen slecht weer als ik mij goed herinner.
Maar ja dat geheugen dat houdt wat en is niet altijd even betrouwbaar.
Afgelopen week de van Foreest publiekslezing door Douwe Draaisma bijgewoond.
De titel luidde: Wat we over vergeten moeten weten.
Was interessant en onderhoudend; Draaisma is een makkelijke verteller en kan toch wel ingewikkelde zaken in goed en helder nederlands voor een ieder duidelijk maken.
Dick
Een van de mooiste aprilgrappen die ik mij kan herinneren stamt uit de zestiger jaren.
Hoogovens IJmuiden had als behoorlijk luxe huisvesting voor de gastarbeiders (uit destijds voornamelijk Italie) een grieks passagierschip opgekocht. Dat schip genaamd de "Arosa sun" lag daar als een soort drijvend hotelschip al een tijdje vast aan de kade en was in de omgeving van de IJmond welbekend. Nu verscheen er eind maart in de regionale kranten het bericht dat wegens het grote succes van de Arosa Sun ook het zusterschip de Arosa Moon was aangekocht en dat zou op 1 april aankomen en door de sluis gaan. En inderdaad stonden er die dag bij de noordersluis honderden mensen tevergeefs te wachten op het evenbeeld van de Arosa Sun.
Was die dag even als vandaag geen slecht weer als ik mij goed herinner.
Maar ja dat geheugen dat houdt wat en is niet altijd even betrouwbaar.
Afgelopen week de van Foreest publiekslezing door Douwe Draaisma bijgewoond.
De titel luidde: Wat we over vergeten moeten weten.
Was interessant en onderhoudend; Draaisma is een makkelijke verteller en kan toch wel ingewikkelde zaken in goed en helder nederlands voor een ieder duidelijk maken.
Dick
Thursday, March 22, 2007
Lente
Het is weer lente
Ene Erwin Krol verdient zijn centen
met ons te vertellen welk weer het wordt
dat doet hij graag en onverkort
met groot en weids gebaar
en wellicht is het ook niet zo raar
dat hij meer geniet van een wat wervelender atmosfeer
met veel variatie en verrassing in het weer
maar nu dan toch van Den Oever tot Maastricht
en ook in Emmeloord en zelfs in Drenthe
Erwin, schreeuw het uit en zeg het voort:
hiep-hoi het is lente, het is weer lente
Dick
Ene Erwin Krol verdient zijn centen
met ons te vertellen welk weer het wordt
dat doet hij graag en onverkort
met groot en weids gebaar
en wellicht is het ook niet zo raar
dat hij meer geniet van een wat wervelender atmosfeer
met veel variatie en verrassing in het weer
maar nu dan toch van Den Oever tot Maastricht
en ook in Emmeloord en zelfs in Drenthe
Erwin, schreeuw het uit en zeg het voort:
hiep-hoi het is lente, het is weer lente
Dick
Subscribe to:
Posts (Atom)