Zwemkoeken?

Vanmorgen, op het werk, moesten we even wat boodschappen halen bij een alom bekende grootgrutter.
Als laatse artikel prijkte op ons boodschappenlijstje: zwemkoeken.
Zwemkoeken?; jawel, zwemkoeken!
Wat zijn dat dan voor koeken?; zou je je zomaar af kunnen vragen.
Gaan we soms onder-water-koekhappen in het zwembad of houdt de plaatselijke zwemvereniging misschien net een koekactie?
Nee hoor, na het zwemmen nemen wij gewoon(lijk) een extra grote of lekkere koek bij de koffie. Een soort van bonus, zeg maar, en die heten dan uiteraard .....



Ze werden echter niet als zodanig op het schap vermeld en waren ook niet in de bonus.

AH die Pietermannen toch

Voor wie de boodschap over onze Piet die een landelijk alom bekende grootgrutter, ook wel bekend als Appie deze week het land in stuurde, toch niet helemaal goed begrepen heeft, en dat zou zomaar eens het geval kunnen zijn; Daan Windhorst, correspondent bij de Correspondent heeft deze boodschap even voor je vertaald en daarbij meteen wat vaagheden opgehelderd: Dank Daan; als ik Appie was zou ik je subiet als tekstschrijver in willen huren en daar wel wat pietermannen voor over hebben!

Psychologie uit de supermarkt

Wanneer we vanmiddag doende zijn de spullen op de band te leggen, vraagt de jongen achter de kassa bij Appie Heijn:
- Heeft u ook een bonuskaart?
- Jawel, die hebben we, hoor.
- Mag ik die alvast even van u? vraagt de jongen.
- Die vragen en gebruiken jullie toch altijd pas na het scannen? reageert Marian.
- Ja, maar ze hebben pas berekend dat dit 8 seconden per klant scheelt.
- Zo, hebben ze dat helemaal zo berekend, dan hadden ze er vast niet op gerekend dat ik nu al meer dan 8 seconden die bonuskaart aan het zoeken ben, zegt Marian in haar tas struinend.
- Het werkt ook psychologisch, zegt de jongen, want dan pakken de mensen als ze eerder de druk van een volgende klant ervaren, sneller en gehaaster hun boodschappen in om ruimte te maken voor die volgende klant.
- Wacht eens even, denk en zeg ik opeens terwijl ik het spul in de tas probeer te stouwen, als ik me opgejaagd voel, werkt dat bij mij toch echt andersom, hoor!


Toch bedoelen ze het wel goed, hoor, daar bij Appie H, ooit wellicht de beste supermarkt van Nederland, want bij de uitgang las ik: We zijn pas tevreden als u dat bent
Maar dan moet je toch echt niet proberen me op te jagen wanneer ik bezig ben de tas in te pakken!