Showing posts with label zwarte Piet. Show all posts
Showing posts with label zwarte Piet. Show all posts

Saturday, November 5, 2016

Omkijken?

Die beeldtaal van en in de krant sprak mij toch wel aan vandaag!
Met thema's die mij doorgaans ook niet helemaal onberoerd laten wisten de cartoonisten wel weer een glimlach tot een schaterlach bij mij los te maken.

Politiek en Europa:
Aan de overkant van de grote sloot, in het trotse Albion, hebben ze toch ook nog niet echt Omgedacht en zijn ze, als ik op deze cartoon van Jos Collignon mag afgaan, er ook bepaald nog niet uit wat nu dan wel of niet van een en ander te denken:
joscollignininvk51116

Politiek en religie: Het lijkt me, met Bas van der Schot, toch een vrij fundamentele (om niet te zeggen fundamentalische) kwestie of we ons doen en laten naar de letter of neer de geest vorm willen geven. deletterofdegeest

Misschien moeten we (zeker voor we gaan Omschrijven) ook eens leren Omkijken? A picture paints a thousand words, heet het in het Engels. Wij maken daar dan van dat een beeld meer kan zeggen dan duizend woorden. Hier in het Westfriese luidt een gevleugelde uitdrukking: Mooi zitten en (d)om kijken. En nu we het toch over onze volks(e)cultuur hebben; de leukste vond toch ik Zwarte Piet door Peter de Wit bij Dr. Sigmund op de divan gelegd: zwartepietbijdrsigmund
Arme Piet; hier is toch zeker wat troost of therapie op z'n plaats!

Saturday, December 5, 2015

Strijd?

Dan is het zomaar weer 5 december. Vandaag viert hij zijn verjaardag in ons land, die ouwe Turk in die rooie jurk, en straks gaat ie weer met z'n gevolg.
Gisteravond hoorde ik ook nog even iets over Sint en Piet. Dat was in de een na laatste aflevering van 'De strijd', een serie die terugblikt op de strijd van de arbeidersbeweging in de vorige eeuw.
In een stukje over, volgens mij nog altijd onze beste en meest bevlogen na-oorlogse premier, Joop den Uyl kwam ook weer even de scene in beeld met de bijzonder komische opmerking, en in het politieke strijdgewoel geniale zet, van Wiegel:
Sinterklaas bestaat en daar zit ie!
Bram Stemerdink memoreerde dat den Uyl naderhand zei dat hij niet zo rap de tegenwoordigheid van geest had maar hij had moeten reageren met:
en daar zit zwarte Piet, en jullie mogen kiezen!
Maar dat zei hij dus niet en Nederland lijkt sindsdien vooral voor Wiegel en die commerciële Piet gekozen te hebben.

Dagvandearbeidaff De oude tegenstelling links-rechts lijkt steeds meer te vervagen hoewel op grond van diezelfde tegenstelling het gros van de politieke partijen van PvdA tot VVD zichzelf bij gelegenheid toch graag middenpartij pleegt te noemen; je weet wel, natuurlijk niet van de middelmaat maar van dat (veronderstelde) redelijke midden.
Waarvoor we dan nog voor zouden kunnen of willen strijden lijkt ook meer en meer een vraagteken te worden. Nee, dan lijkt ergens tegen ten strijde trekken toch meer tot de verbeelding te spreken. Daar kun je de handen nog wel voor op elkaar krijgen. Na een volledig mislukte 'war on drugs' die meer narigheid en ellende teweeg gebracht heeft dan vermeden, scharen we ons nu massaal achter de 'war on terror', zoals die ons gepresenteerd wordt.
Tja, wat wil of wat kun je anders als mens van het redelijke midden? We nemen uiteraard niet zelf de kalashnikov ter hand om ter plaatse de terroristen en godsdienstfanaten op de korrel te nemen of in te dammen. Daarvoor zijn we toch echt veel te moderne mensen en te beschaafd en te planmatig en bureaucratisch georganiseerd. We hebben het bovendien veel te druk met onze eigen sores; met beleid te bedenken, te bespreken, te verkopen en de financiering daarvan rond te krijgen. Wat denk je dat het allemaal kost, die straaljagers en die bommen?
Over strijd gesproken, een fameuze uitspraak van von Clausewitz luidt:
Oorlog is de voortzetting van politiek met andere middelen
En misschien kun je die stelling naar gelieve ook wel omdraaien. Wij moderne Westerlingen houden ons toch maar liever bij wat politieke strijd en schermutselingen met desnoods wat economische sancties zolang dat ons niet teveel gaat kosten.

Waar mag onze politieke strijd dan wel om, over of tussen gaan, wanneer het links-rechts schema niet meer voldoet?
In de Verenigde Staten van Amerika lijkt dat schema, wanneer de het verschil tussen Democraten en Republikeinen zo wilt duiden, in wat verdampte vorm nog wel enige geldigheid te hebben.
Maar hier in ons oude Europa herken ik die oude strijd toch steeds minder terug in de politieke arena.

De twee overheersende stromingen die zich hier lijken af te tekenen schijnen eerder die van enerzijds de voorstanders van het neoliberalisme zoals zich dat de laatste decennia aftekent; waarbij beurskoersen bepalender en dwingender zijn dan idealen of menselijkheid. Waar het corporatisme, niet in de goede zin maar juist in de kwalijke zin van het woord steeds verder oprukt en de big companies of conglomeraten als 'Big Pharma' meer in de melk te brokkelen hebben dan menige al dan niet democratisch gekozen regering. Waar de zogeheten 'vrije markt', die op de smeerolie van commercie en consumptisme draait heilig verklaard is. Waar een ieder geacht wordt zich in een ratrace te storten en de vrije keus die je voorgespiegeld wordt er een is tussen consumeren en/of creperen. Maar ja, als je een beetje mee wilt gaan in de vaart der volkeren ....
the-free-marketeers-1 De andere richting die zich op dit continent steeds sterker aftekent en zich steeds luidruchtiger roert is die van het rechts-nationalisme. Een wat behoudende, soms ronduit xenofobe en alles wat onbekend is vijandige beweging die vooral gevoed lijkt door angst voor het onbekende en het zich bedreigd en in de steek gelaten voelen. Hier heersen het grote ongenoegen en het gerommel en gereutel van de onderbuik en degenen die daar tactisch en op gepaste wijze (nou ja, het is maar wat je (on)gepast noemt) stem aan weten te geven worden gevierd als de sterke man, de krachtige leider en de reddende engel die eindelijk eens durft te zeggen waar het op staat.
Het zijn ook veelal anti- en protestbewegingen; niet zo erg sterk in het verwoorden waar we dan naartoe zouden moeten, want we moeten doorgaans vooral terug naar hoe het was. Onze eigen Geertje is een schoolvoorbeeld van deze anti-houding; tegen de islam, tegen de PvdA, tegen Europa, tegen de elite, tegen immigratie, tegen de euro en terug naar de gulden, tegen ontwikkelingshulp etcera. Tja, het heeft wel iets Don Quichot-achtigs, maar het lijkt me toch iets minder onschuldig.

Donquimoraal

Deze twee hoofd- of onderstromen(?) in het politieke en culturele landschap zullen elkaar overigens niet bij elke gelegenheid hoeven te bijten. Een niet onbelangrijk verschil lijkt mij wel dat de eerste de meeste mensen toch vaak overkomt en van boven of buitenaf gestuurd lijkt te worden. Terwijl de tweede toch meer een bottum-up karakter heeft en daarmee vast ook nog wat saamhorigheid en lotsverbondenheid onder de gelovigen zal kweken.

Ik vrees echter dat ik me bij beide richtingen bepaald niet erg thuis voel en geen van beiden bij mij enige positieve strijdlust weet los te maken. Waar blijven de al dan niet grote verhalen die hier een zinnig tegengeluid kunnen bieden?

En als we dat allemaal veel te ingewikkeld vinden kunnen we volgend jaar altijd nog weer eens over het uiterlijk van knecht Piet gaan steggelen.

Tuesday, November 10, 2015

Wie kent hem niet?

... Ons aller(?) Piet! De laatste dagen verneem ik van de cliënten op mijn werk dat het Sinterklaasjournaal weer beginnen zal. De laatste jaren betekent dat dat ook de discussie rond zwarte Piet weer los kan barsten en dat Sinterklaasjournaal niet alleen door kinderen maar ook door al dan niet vermeende belanghebbenden van beide kanten in het debat op de voet gevolgd zal worden.
Zo af en toe een beetje een soap over de vraag naar de ware identiteit van deze Piet (of toch meer van onszelf?) en of dit volks- en kinderfeest een levende traditie kan zijn en blijven of op enig moment in z'n verschijningsvorm onwrikbaar vastgeroest blijkt te zijn. Wanneer mensen met de ware of het enige echte beginnen te schermen loopt het meestal niet zo goed af. Hoewel ik die vraag erg interessant vind, volg ik het Sinterklaasjournaal toch niet. Maar nu ik lees in de krant van vandaag onder de kop: 'Nog even wachten met boze brieven', dat het eerste journaal inmiddels uitgezonden is.
knipoogpiet En er waren zwarte Pieten te zien. Maar het lijkt nog te vroeg voor boze brieven zo stelt de verslaggever; het Sinterklaasjournaal had immers al een wat flexibele houding ten aanzien van bestaande gevoeligheden getoond en zit gewoonlijk vol verrassende wendingen. En zo hoort het natuurlijk ook in een soap.
Verder was er de kijkersvraag: hoe pieten eigenlijk een huis zonder schoorsteen binnen komen? Daar kwam niet echt een bevredigend antwoord op. Je ziet tenslotte toch steeds vaker ook huizen zonder schoorsteen.
zwart-witPiet
Op sociale media was het voer voor speculatie: als pieten niet door de schoorsteen binnenkomen, worden zij dan nog wel vies? Of worden de roetveegpieten dit jaar vervangen door geheel witte pieten? Dat zou gevoelig kunnen liggen - niet bij de gemiddelde kleuter, wel bij sommige meerderjarige kijkers. De NTR hoopt dat zij, en hun tegenpolen, zich in dat geval volwassener zullen gedragen dan vorig jaar.

Tuesday, November 11, 2014

Wie is hier nu de baas?

schenkman1906 Olaf Tempelman geeft in de Volkskrant van vandaag een levendige impressie van hoe die knecht van die goede Sint zich tijdens mijn tijd van leven manifesteerde en gezien werd.
Als knecht, als boeman of als pleaser. Achtereenvolgens in dienst van een strenge calvinistische moraal, van een anti-autoritair en 'kreatief eksperiment' en van het commerciële evangelie van de grenzeloze consumptie en de zaligmakende markt tot de identiteitscrisis waarin deze knecht maar toch vooral het vaderlands volksempfinden zichzelf zomaar terug lijkt te vinden. Een recent historische schets die bij mij de nodige herkenning oproept en me er opeens weer aan doet herinneren dat ik als welpje/schooljochie ook nog voor zwarte Piet gespeeld heb. (helaas heb ik hier geen (kleuren)foto's van) SinterklaasenPietzwartwit Onder dit lezenswaardige artikel, met als titel en eindconclusie: Elk tijdperk kent zijn eigen Piet nog een aardige en wat verstrekkender tijdlijn die onze levende herinnering overschrijdt:
3000 v.chr.
Aanwezigheid van zwartpiet-achtigen op Europese bodem
1850
Verschijnt voor het eert aan de zijde van Sinterklaas in het boekje Sint Nicolaas en zijn knecht van Jan Schenkman
1888
Eerste intocht in Venray
1952
Eerste landelijke intocht, in Amsterdam
1963
Toont zich ook in witte gedaante
1999
Koopt voor bijna een Miljard gulden aan cadeaus
2013
Wordt doo VN-consultante Verene Shepherd racistisch genoemd
2014
Wordt door de Amsterdamse bestuursrechter gemaand minder aanstootgevend te worden
En dit verhaal zal, zolang het eind der tijden nog niet daar is, ongetwijfeld nog vervolgd worden. Sintstilllooks Maar wat een gedoe over die knecht, want wie is hier nu uiteindelijk de baas,zeg? Het ging toch om die goedheiligman en zijn bekommernis met de kindertjes, of niet dan? Vanavond zullen waarschijnlijk niet alleen de kindertjes aan Dieuwertjes lippen hangen en het Sinterklaasjournaal met vol verwachting kloppende hartjes volgen. Pietvandek

Nu speelt de vraag wie er nu echt de baas is, natuurlijk vaker en op meer fronten en de vraag is misschien wel waar niet?
sintpiet

Zo meldt de voorpagina van voornoemde krant:
Xi Jinping voelt zich baas van de wereld
Wel, daar kan ik me wel iets bij voorstellen. Xi wordt door zijn Chinese onderdanen de facto veel meer als 'de baas' beschouwd en erkend, hoe er verder ook over de man en diens beleid gedacht wordt, dan Obama door zijn Amerikaanse onderdanen.
In het artikel waar deze aankondiging naar verwijst, 'China pakt hoofdrol op APEC-top' kunnen we lezen hoe Obama, Poetin en Abe 'de baas van China' de hand mogen komen schudden. En hoe de toenemende economisch en militaire kracht van China die van de Verenigde Staten naar de kroon steekt; maar dat geen nieuws dat wisten we natuurlijk allang.
De leeuw van deze aardse wereld is al ruim dertig jaar bezig wakker te worden en op te staan. Zo af en toe zien we al wat voortekenen van dat ie zich eens lekker wat uit wil gaan rekken. En reken er maar op dat dat de rest van het dierenrijk niet onberoerd zal laten!

(Ik zou haast zeggen: dit was dan weer G.B.J. met de ....) PieteninMali

Friday, October 17, 2014

AH die Pietermannen toch

Voor wie de boodschap over onze Piet die een landelijk alom bekende grootgrutter, ook wel bekend als Appie deze week het land in stuurde, toch niet helemaal goed begrepen heeft, en dat zou zomaar eens het geval kunnen zijn; Daan Windhorst, correspondent bij de Correspondent heeft deze boodschap even voor je vertaald en daarbij meteen wat vaagheden opgehelderd: AHdiePieterman Dank Daan; als ik Appie was zou ik je subiet als tekstschrijver in willen huren en daar wel wat pietermannen voor over hebben!

Wednesday, October 15, 2014

Onze(?) Piet

Onze goede sint en zijn getrouwe Piet; wie kent ze niet?
De discussie rond die Piet laait weer stevig op en heeft soms het karakter van een nationale splijtzwam en een schisma rond een fel theologisch dispuut.
Alsof een paar de beeldvorming bepalende uiterlijke kenmerken van die Zwarte Piet zo’n beetje de laatste strohalm zijn waar wij onze toch al zo wankele Nederlandse identiteit nog aan op zouden kunnen hangen. Zwart-Pietje-LR Ook Leefbaar Rotterdam maakt er een punt van dat Zwarte Piet vooral moet blijven zoals we hem kennen want zwarte Piet is toch zeker onze hoogsteigen vaderlandse folklore en inmiddels ook een politieke issue.
Weten ze bij Leefbaar dan nog niet dat uiteindelijk niets helemaal zal blijven zoals het is? En al zeker de ingrediënten van een nationaal identiteitsgevoel niet. knipoogpiet

Ook de Volkskrant wijdde vandaag de nodige aandacht aan deze inmiddels heikele kwestie. Onder de kop: Kaaspiet, stroopwafelpiet: opgelost?, lees ik dat Peter R. de Vries zelfs met de dood bedreigd werd nadat hij zich tegen Zwarte Piet had uitgesproken.
Lekker folkloristisch volkje, niet?
Ook aanzwengelaars van het debat als Quinsy Gario en Frank King hebben de nodige haatverwensingen te verduren gekregen en verbazen zich over de grimmigheid van het debat:
‘Het pietendebat neemt vreemde vormen aan’. verzucht King. Gario: ‘Ik had niet zulke heftige en racistishe reacties verwacht. Schokkend.’ King: ‘Vooral de schaal van de protesten verbaast me. Het debat is grimmig geworden. Witte mensen vinde dat Zwarte Piet geen racisme is, zwarte mensen vinden van wel. Ze begrijpen elkaar niet.’
En daar lijkt de zaak dan te stokken.
Gario hoopt dat de discussie snel wat vriendelijker zal worden en dat mensen zich wat vrijer zullen durven uit te spreken.
King heeft er een hard hoofd in of er een goed gesprek tussen de twee groepen op gang kan komen nu men zo stevig de hakken in het zand zet. zwart-witPiet

Robert Vuijsje schreef om een nieuwe weg in dit doolhof van culturele en andere gevoeligheden te vinden een kinderboek onder de titel: Alleen maar stoute kinderen; over Sammie en Daantje, twee stoute jongetjes die zich als Piet willen verkleden. WittePiet
Vuijsje die bepaald niet onbekend is met etnische, culturele en andere lange tenen geeft in het artikel Diepzwart ongemak, met de strekking dat Zwarte Piet niet meer van deze tijd is, een goede, omvattende en zinnige samenvatting van de hele kwestie:
De kern van de Zwarte Pietendiscussie: omdat het probleem niet bestaat in het hoofd van de meeste Hollanders, leidt het tot frictie wanneer ze erop worden gewezen.
In het rondje misverstanden dat daarop volgt wordt een hele serie vaak gehoorde maar bij nader inzicht oneigenlijke flutargumenten ontkracht. Mooi en verhelderend artikeltje over wat Nederland tegenwoordig ten diepste bezig lijkt te houden. (zie ook)

Intussen dubben het bedrijfsleven en winkelbedrijven maar met het €€€€ probleem: wat gaan dit jaar we aanbieden en hoe gaan we dat nu eens verpakken? Tja de creacommercie breinen worden zo weer aardig geprikkeld en aan het werk gezet.
Als je het een beetje handig en tactisch aanpakt moet je er toch je voordeel mee kunnen doen in deze tijd waarin sommige lieden elk probleem welgemoed weer een welkome nieuwe uitdaging plegen te noemen.
Het Sinterklaasjournaal lijkt er in ieder goed garen bij te spinnen. Iedereen en met name de scholen schijnen op dat Sinterklaasjournaal te richten om hun houding in deze te bepalen. De woordvoerder van het programma zwijgt echter in alle talen over de rol die ze hierin wil gaan spelen en zegt:
‘De gevolgen van de discussie zullen weerslag hebben in onze programma’s. Maar we doen nooit van tevoren uitspraken over de verhaallijn. Wij zeggen: op 11 november gewoon kijken.’
Dat gaan vast de vetste kijkcijfers ooit worden voor Dieuwertje en de crew; half Nederland zit waarschijnlijk weer aan de buis gekluisterd.
Vol verwachting klopt ons hart …..
Hij komt, hij komt, hij komt de ????? Piet

Thursday, December 5, 2013

Waar blijft die Polder-Piet dan?

Het is een wat stormachtige dag, de verjaardag van de Sint dit jaar. De aanloop naar deze dag had trouwens ook wel wat stormachtige trekjes dit jaar.
En wel vanwege het al dan niet zwarte Pieten-debat; het zal niemand geheel ontgaan zijn.
Niet geheel los van de diverse oordelen hierover zijn we in ieder geval weer aardig bijgepraat in de diverse ontstaansgeschiedenissen van dit folklorisch festijn ter lering ende vermaak van de kindertjes.

Sintschoen
Onder de verschillende reacties in de discussie kun je heel veel uiterst redelijke en welwillende bijdragen treffen. Wat hier echter het meest opviel zijn de extreme posities, wat het zoal aan actie en emoties weet los te maken, het vervolgens in een kramp schieten, de hakken in het zand zetten en de ander voor van alles en nog wat uitmaken. Het heeft in die zin wel iets weg van het politieke debat van het afgelopen decennium.
Daarbij kwam dan ook vanuit internationale hoek nog eens de vraag of en in hoeverre Nederland racistische trekjes vertoont. knipoogpiet
Toch denk ik dat dit debat wel erg goed en nodig is.
Dergelijke gebruiken zijn nu eenmaal nooit statisch, veranderen constant, meestal vanzelf en on(op)gemerkt en soms vraagt het wat discussie en bewustwording. En de discussie is ook niet van vandaag of gisteren. In de 60-er jaren werd er al een ‘Witte Pietenplan’ gelanceerd. zwart-witPiet
Wat mijzelf betreft mag deze Pieterman elke kleur van de regenboog krijgen en ook zwart of wit.
Ik zou alleen, nu de goedheiligman en zijn gevolg bijna weer op punt vertrekken staan, willen voorstellen om het debat nu eens van de zomer voort te zetten. Dan is het wat warmer, dat maakt misschien wat strijdlustiger maar het kan ook dat we dan wat eerder moe gestreden zijn.
Het lijkt me zomaar dat de kindertjes er dan in die spannende tijd wat minder mee lastig zullen worden gevallen en dat het Sinterklaasjournaal daar dan ook op creatieve wijze nieuwe inspiratie uit kan halen.
Ik ben benieuwd hoe en wanneer de nieuwe Polder-Piet dan vorm zal krijgen. Zwarte-Pieten-in-Curacao

Varianten bij onze buren:
Knecht Ruprecht
Krampus