Dat vak van mij of
dat vak apart is een met enige regelmaat terugkerend thema op dit blog. Niet dat ik daar nu altijd even zinnige dingen over te melden heb, hoor. Maar soms word je zomaar door anderen, door iets dat je leest of hoort weer over aan het denken gezet. Zo stuitte ik gisteren op een artikeltje van iemand die, dunkt mij, iets heel zinnigs over zorg en samenleven te melden heeft.
Dat is dan
Andries Baart die het wellicht met wat minder media-exposure moet stellen dan bijvoorveeld
Edith Schippers of
Halbe Zijlstra als het gaat over dit onderwerp, dat toch niemand helemaal onverschillig lijkt te laten. Maar zoals Baart ook al in zijn artikel
'Kwetsbaarheid mag meer aandacht krijgen' betoogt willen wij één kant van de zaak (
in dit geval de 'condition humaine') nogal eens zwaar overbelichten en overdrijven terwijl de onvermijdelijke andere kant van de medaille dan onderbelicht of het liefst een beetje weggemoffeld en genegeerd wordt.
Voor de broodnodige variatie, wat tegenwicht aan het economische- en efficiëntie-denken en speciaal voor alle collega-werkers in de zorg hier dan
een link naar genoemd artikel en naar
de website Presentie.
Andries Baart over Presentie:
Volgens mij heeft de heer Baart iets grondiger nagedacht over en iets meer inzicht in het verschijnsel en de aard van
zorg dan onze
VVD-coryfeeën.
Recentelijk hoorde ik een collega op het werk, in verband met een herindeling van cliënten op dagbestedingsgroepen, opmerken:
Bij deze wil ik dan onze minister Schippers, alsook haar voorgangers van het afgelopen decennium en haar VVD maatjes meedelen dat hun grote 'marktwerkingsproject' nu toch heus zijn vruchten begint af te werpen. Het begrip ‘marktwerking’ en de uitwerking daarvan lijkt nu werkelijk goed tot op de werkvloer van de zorg doorgedrongen te zijn. Proficiat aanhangers en propagandisten van die 'wonderbaarlijke en zaligmakende marktwerking’ in de zorg!
