Leve onze democratie

Er wordt in ons land wat afbezuinigd de laatste tijd door lieden die ons onlangs nog verzekerden dat ze ons het land terug zouden geven. De relatie tussen beide kwesties is mij volslagen duister maar nu hoor ik zo ongeveer elk bezuinigingsvoorstel gepaard gaan met de pseudo motivatie dat 'de burger' (kent u hem of haar?) meer verantwoording krijgt en vaker het heft in eigen handen zal moeten nemen. De overheid is tenslotte geen 'nanny'.


Om onze veelbejubelde democratie en de stem des volks bij dit soort obligate prietpraat nog enige glans te verlenen stoeien regering en parlement bij tijd en wijle nog wat over beleid of wetgeving met weinig of geen diepgang maar wel met een hoge symboolwaarde. Het draait vandaag de dag toch allemaal om beeldvorming, niet waar? En onze politici, ook niet van gisteren doen daar dus kwistig en twitterend aan mee.

Afgelopen week was in dat opzicht wel weer een hoogtepunt van de vaderlandse democratie (of demagogie?) op zijn smalst. Nog even vlak voor het zomerreces.

Het paradepaardje van een one-issue partijtje met een hoog aaibaarheidsgehalte en een flinke knuffelfactor werd met grote meerderheid binnengehaald.

Het wordt joodse en islamitische gelovigen verboden nog langer ritueel (onverdoofd) te slachten. Dit vanwege onze oprechte bekommernis met mogelijk dierenleed?


Bij een herziening (lees bezuiniging) van het omroepbestel wist een andere partij die ook nogal eens iets met dieren heeft (of daar althans 300 politiefunctionarissen voor liet reserveren terwijl de zedenpolitie het werk niet aankan), met een motie nog even te bedingen dat er meer Nederlandstalige muziek op Radio 2 gedraaid moet worden. Één op de drie nummers zou Nederlandstalig moeten zijn, als ik het wel heb. Dit ter verdediging van onze Nederlandse identiteit en onze normen en waarden of iets in die geest?



Arnon Grunberg komt gisteren in zijn voetnoot (van 1 juli) met het idee van de kreeftenpolitie zodat een nog schrijnender vorm van dierenleed snel de wereld uit geholpen kan worden.

Ik stel in het kader van onze bedreigde Nederlandse identiteit, om nog maar even te zwijgen van onze hoogstaande normen en waarden, voor dat alle Nederlandse TV-stations verplicht worden hun aanbod voor minstens de helft uit Nederlandse produkties te laten bestaan. Dat geldt dan natuurlijk ook voor films en documentaires; lijkt me een aardige 'boost' voor het culturele leven en de veelbesproken kenniseconomie van ons land. De reclamespotjes vallen uiteraard geheel buiten deze regeling. Ideetje? Of zouden sommige commerciële zenders dan wel bij voorbaat de mast kunnen stijken?

Wat hebben wij soms toch een gezellig kneuterig democratietje, vindt u ook niet? Om je vingers bij af te likken, zou onze premier kunnen zeggen.

Misschien moeten we toch eens kijken of we die mooie democratie van ons niet naar andere delen van de wereld kunnen exporteren. Kunnen we onszelf weer eens gidsland noemen. Ze zitten her of der vast wel ergens verlegen om een dergelijke vrijheid en een zinvolle invulling daarvan!

Rituele dans om moreel gelijk

Het politieke bedrijf lijkt toch wel erg vaak op rituele en vooral opportunistische koehandel en gesjacher in de rituele dans om de macht en om de kiezer te behagen.

Als onze moderne bio-industrie de voorschriften uit de Koran en Torah aangaande het ritueel slachten naar de letter maar bovenal naar de geest toch eens net zo ter harte zou nemen en tot gangbare praktijk zou maken als nu winstbejag en technologische efficiency- en hygiënemaatregelen, dan zou er volgens mij vele malen meer dieren onnodig leed bespaard worden dan door het onverdoofd ritueel slachten te verbieden.



In Oostenrijk lijkt stelt men in deze en in grondwettelijke zin vrijheid van religie boven dierenwelzijn en wordt als compromis de verdoving onmiddelijk na de rituele slachting toegediend.

Vertegenwoordigers van de betreffende godsdiensten wijzen erop dat die religieuze voorschriften hen er expliciet toe aanzetten het dier goed te verzorgen en met respect te behandelen en er op alle mogelijke manieren zorg voor te dragen dat het dier geen stress ondervindt. De eigenlijke slachting moet zo deskundig en effectief mogelijk, zeg maar mindful gebeuren met een minimum aan belasting voor het dier.
Een dergelijke praktijk komt mij nu zomaar ook voor als in hoge mate bevordelijk voor de menselijke moraliteit, het besef aardse wezens te zijn die iets doen in en met deze wereld en het ten volle verantwoording nemen voor ons eigen handelen.



Een meer voorkomende en steeds gangbaar wordende houding is om met een beroep op ons zo vaak de hemel in geprezen democratisch bestel de publieke morele opinie van de dag even in wetjes en regels te gieten om dan handenwrijvend te roepen: 'ziezo dat is ook weer geregeld en daarbij te denken wat zijn wij toch goed, hè!', en vervolgens weg te kijken van de resterende en aldus opgeroepen narigheid of die te wijten aan bv. economische wetmatigheden die wij nu eenmaal niet de hand in zouden hebben.
Die houding lijkt mij wat algemener en soms wel lastig te vermijden omdat ons bij voortduring gevraagd lijkt te worden om morele oordelen te vellen over zaken waar we bij gebrek aan ervaring gewoon het fijne niet van weten. We moeten toch overal een mening over hebben, nietwaar?
Die houding lijkt mij ook niet zo zeer onze morele gevoeligheid te slijpen of onze morele antennes te fine-tunen alswel vooral het over morele kwesties redeneren, en niet zelden het direct klaar staan met een mening of oordeel, te bevorderen.



P.S. Ik heb absoluut niets tegen kritische geluiden en een zinnige discussie over ritueel slachten en dierenwelzijn. Integendeel, ik heb echter weleens wat moeite met de vaak gratuite en zelfgenoegzame eenzijdigheid die in dergelijke discussies zo gemakkelijk en zo vaak de boventoon lijkt te voeren.

Zie bv. ook Sytze Faber hierover.