Showing posts with label populisme. Show all posts
Showing posts with label populisme. Show all posts

Tuesday, March 26, 2019

De ophef rond zegetocht Baudet en FvD

Ik hoor en lees de laatste dagen nogal wat ophef, vooral in de vorm van (morele) verontwaardiging, over de verkiezingszege van 'Mooie Det' en zijn rebellenclub.
De leukste vond ik een ingezonden brief in VK van gisteren onder de titel: Oudhollands gezegde. Daar vraagt Rik Seur uit Haarlem zich af de aanhang van Baudet bekend is met de oerhollandse notie dat iedereen zijn uil voor een valk pleegt aan te zien ofwel:
Zoals de 'boreale' volksdichter Jacob Cats schreef:
'Elck acht zijn uyl een valck, en boven eygen mal.
Soo wil men dat het volck het soo geloven sal.'



Die Vadertje Cats toch met zijn rake typeringen.

Zelf ben ik bepaald geen grote fan en niet bijzonder onder de indruk van het chique opgedofte hanengekraai van de weledelgeleerde heer Baudet met zijn Forum voor Dementocratie en voel ik mij meer thuis bij de reactie van Rob Wijnberg die het heeft over: De papegaai van Minerva

Maar alle wijsheid op een stokje, hoe heten die kleine uiltjes die je telkens bij die grote uil ziet toch ook alweer?

Saturday, March 25, 2017

Europees verjaardagsfeest?

Hiep hoi, omdat de Europese samenwerking vandaag zijn 60ste verjaardag viert? De stemming rond een gezamenlijk Europa heeft momenteel weinig feestelijks of het moet al zijn dat hele horden populisten en geopolitieke nitwits zich lijken te verkneukelen bij de gedachte aan een Europees afscheidsfeestje.
Tja, het zijn bepaald geen opbeurende tijden voor de argeloze beschouwer als mijzelf, zeker wanneer je zoals ik uitgesproken pro-Europa bent en je voorkeur uitgaat naar een progressieve, ecologisch verantwoorde sociaal-democratie.
Je kunt natuurlijk vinden wat je wilt van Junckers 5 scenario's voor Europa, voor mijn gevoel is het een 'gotspe' dat de vraag welke kant we op willen met Europa in de recente Nederlandse verkiezingsdebatten geheel niet aan de orde kwam. Voor mij toch vooral een teken van hoe provinciaals onze vaderlandse politiek in wezen is. Een politiek waarin het steeds meer lijkt te gaan over wie de grootste mond heeft of het hardst kan schreeuwen terwijl die politiek steeds meer aan reële invloed in moet boeten ten opzichte van de multinationals, big money en de verschuivende geopolitieke machtsverhoudingen.
Populistische stromingen lijken goed garen te spinnen bij de verwarring en onzekerheden die dat met zich meebrengt. Dat is ook terug te zien in de uitslag van de kamerverkiezing al wordt die hier en daar wel geframed als een quasi heroïsch halt toe roepen aan het populisme in Europa. Jan Marijnissen vatte die uitslag en die vlucht in het populisme, naar mijn gevoel, nog het mooiste samen met een metafoor die hij van Bertolt Brecht geleend had. Hij vergeleek de kiezers die het populisme en/of het neo-liberale omarmen met een kudde schapen die zeer ontevreden zijn over de manier waarop ze geschoren werden en daarom deze keer maar naar de slager gingen.
En er zijn slagers genoeg te vinden in de politiek, niet alleen in bananenrepublieken en Verweggistan maar ook in Rusland, Turkije, de VS en in Europa zijn ze druk doende de messen te slijpen.

Tuesday, December 13, 2011

Ware democratie?

De Britse premier Cameron mag deze dagen in eigen huis zijn visie verdedigen op de actuele Europese ontwikkelingen en zijn afwijzing van de maatregelen en afspraken om de Euro te redden. De oppositie, zijn coalitiegenoot en bv. de Schotse regering zijn nogal gepikeerd en verontwaardigd over de wijze waarop hij Groot-Brittanië in Europa en daarmee indirect op het politieke wereldtoneel buiten spel lijkt te hebben gezet. De kranten staan er vol van deze week.



Volgens velen zou Engeland veel beter af zijn als volwaardig lid van de Europese Unie en wellicht zelfs met de Euro. Dat denk ik ook. De gewone man heeft het al lange tijd niet zo best en zo breed in dat land over de grote sloot. Iemand in mijn sociaal-ecomische positie heeft het daar heel wat moeilijker en slechter dan ik hier.
Daarbij vind ik toevallig persoonlijk dat Engeland bij Europa hoort en Europa ook beter af zou zijn met Engeland erbij, maar daar kraait natuurlijk geen haan naar.

Cameron slaat zich Brits, stoïcijns en minzaam glimlachend door het typisch luidruchtige lagerhuisdebat heen. Zijn coalitiegenoot laat verstek gaan maar hij weet zich, middels de polls, verzekerd van de steun van 65% van de Britse bevolking.
Is dat nou ware democratie of een onderscheidend kenmerk daarvan; ijzerenheinig bewijzen dat je met de zegen van de publieke opinie een gebaar kunt maken dat met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid tegen het eigen en het algemeen belang indruist?

Sunday, November 20, 2011

bijGeloof in de Gulden?


Afgaande op de krant en het nieuws van de afgelopen week ziet het er naar uit dat de geesten rijp gemaakt moeten worden voor de mogelijke herinvoering van de gulden. Dan wel te verstaan de nederlandse gulden. Vorige week bond onze grote gedogende goochemerd Geert de kat de bel aan door aan te kondigen dat de PVV dat per direct zou onderzoeken. Want dit taboe moet doorbroken en alle mogelijkheden moeten toch onderzocht worden, nietwaar? Heeft de PVV daar dan de kennis, de intelligentie en de middelen voor in huis? De gulden Graus misschien? Dat toch nog niet maar geen zorgen, ze laten het onderzoek namelijk doen door een onafhankelijk bureau. Onafhankelijk, zei hij toch? Wel, het betreft een bureau van een Engelse econoom die bekend staat als een uitgesproken tegenstander van de euro en waarvan iedereen die daar maar iets van weet zegt dat de uitslag van dat onderzoek op voorhand gegeven is. (So much for independency!)



Zouden het onafhankelijke bureau en de PVV dan wel duidelijk voor ogen hebben naar welke gulden ze terugwillen.
Die gulden van z'n laatste dagen die vastzat aan en meedeinde en -lifte op de kracht van de Duitse mark? Maar die Duitse mark is nu toch heus een euro geworden!
Of zouden ze de gulden van de gouden standaard op het oog hebben? Die van bv – ga maar rustig slapen – Colijn, die beginselvast als hij was, die standaard tegen heug en meug wilde behouden en zo nog meer Nederlanders dan nodig in de ellende van de crisis stortte. (Zo heeft de Zangeres zonder Naam indirect toch nog wel een hitje aan deze Hendrikus te danken: ach vaderlief, toe drink niet meer)
Of zouden ze op iets daar ergens tussenin willen mikken?
Of wellicht iets van ver daarvoor? In dat geval lijkt de gouden Carolus me wel me wel een aardige omdat daar toch wel weer een verwijzing naar een vergane Europese eenheid in schuilt. Benieuwd wat het onderzoek daarover zal melden.



In zijn VK rubriek De Kwestie stelt Peter de Waard in een parodie op dit onzalige ideetje van Wilders voor:


Rotterdam zijn dukaat en Amsterdam zijn florijn. Als de euro toch uiteenvalt, kan beter iedere regio en stad zijn eigen munt krijgen.


En besluit zijn parodie met:


Een EU met een duizend munten is misschien niet efficiënt, maar het eng denkende deel van het volk is tenminste op zijn wenken bedient.


Met die slotzin lijkt hij de spijker op de kop te slaan want op veel meer dan wat nostalgische en sentimentele argumentatie met een folkloristisch randje en een hoop magisch denken kan men zich toch niet beroepen. Voor de politici die ons op dit soort grappen trakteren zullen er vast nog allerlei opportunistische beweegredenen meespelen.



Zelfs de Telegraaf die toch niet van al te pro-Europese of linkse sympathieën beticht kan worden en zelden populistische smeuïgheid uit effectbejag schuwt heeft in een artikel geen goed woord over voor dit mallotige idee en noemt het ronduit desastreus!
Ik ben benieuwd of dit geluid uit deze hoek wellicht nog wat bedenkingen in PVV-kringen kan losmaken maar ik heb daar niet zo gek veel fiducie in; het is immers een partij waar je in bepaalde kwesties wel degelijk van op aankunt en die uitblinkt in het volgen van de leider en het sluiten van de gelederen.



Inmiddels lees ik zo her en der dat zo'n 30% van de Nederlanders wel wat in de terugkeer van de gulden ziet! De nieuwe vergulde kleren van de keizer?
Ik geloof dat noch de economie noch de democratie ook maar enigszins gediend zijn met het rumoer rond dergelijke rare oprispingen. Politiek wordt ook wel eens de kunst van het haalbare genoemd maar het lijkt hier wel het kunstje van het onhaalbare te worden.
Zo ben ik zomaar via de euro en geloof op de gulden en iets als bijgeloof terecht gekomen.

Sunday, August 7, 2011

Letter from Michael Moore

Ik krijg gewoonlijk geen brieven van Michael Moore maar nu vind ik toch zomaar als attachment bij een mailtje over Somatics een brief van Michael Moore tussen mijn mail.
Het gaat over veelgehoorde klachten van grote groepen van de gewone Amerikaanse werkende bevolking en over de aanzet tot en de gevolgen van de huidige crisis. Aangezien zowel daar als hier het debat over oplossingen uit die crisis veelal door rechts-populisme gegijzeld lijkt te worden laat ik de brief hier even zien voor wie hem lezen zou willen lezen.

Ditmaal geen plaatjes maar één groot zoekplaatje: zoek de verschillen en de overeenkomsten tussen de Amerikaanse en de Europese toestand:




30 Years Ago Today: The Day the Middle Class Died ...a letter from Michael Moore

Friday, August 5th, 2011

Friends,

From time to time, someone under 30 will ask me, "When did this all begin, America's downward slide?" They say they've heard of a time when working people could raise a family and send the kids to college on just one parent's income (and that college in states like California and New York was almost free). That anyone who wanted a decent paying job could get one. That people only worked five days a week, eight hours a day, got the whole weekend off and had a paid vacation every summer. That many jobs were union jobs, from baggers at the grocery store to the guy painting your house, and this meant that no matter how "lowly" your job was you had guarantees of a pension, occasional raises, health insurance and someone to stick up for you if you were unfairly treated.

Young people have heard of this mythical time -- but it was no myth, it was real. And when they ask, "When did this all end?", I say, "It ended on this day: August 5th, 1981."

Beginning on this date, 30 years ago, Big Business and the Right Wing decided to "go for it" -- to see if they could actually destroy the middle class so that they could become richer themselves.
And they've succeeded.

On August 5, 1981, President Ronald Reagan fired every member of the air traffic controllers union (PATCO) who'd defied his order to return to work and declared their union illegal. They had been on strike for just two days.

It was a bold and brash move. No one had ever tried it. What made it even bolder was that PATCO was one of only three unions that had endorsed Reagan for president! It sent a shock wave through workers across the country. If he would do this to the people who were with him, what would he do to us?

Reagan had been backed by Wall Street in his run for the White House and they, along with right-wing Christians, wanted to restructure America and turn back the tide that President Franklin D. Roosevelt started -- a tide that was intended to make life better for the average working person. The rich hated paying better wages and providing benefits. They hated paying taxes even more. And they despised unions. The right-wing Christians hated anything that sounded like socialism or holding out a helping hand to minorities or women.

Reagan promised to end all that. So when the air traffic controllers went on strike, he seized the moment. In getting rid of every single last one of them and outlawing their union, he sent a clear and strong message: The days of everyone having a comfortable middle class life were over. America, from now on, would be run this way:

* The super-rich will make more, much much more, and the rest of you will scramble for the crumbs that are left.

* Everyone must work! Mom, Dad, the teenagers in the house! Dad, you work a second job! Kids, here's your latch-key! Your parents might be home in time to put you to bed.

* 50 million of you must go without health insurance! And health insurance companies: you go ahead and decide who you want to help -- or not.

* Unions are evil! You will not belong to a union! You do not need an advocate! Shut up and get back to work! No, you can't leave now, we're not done. Your kids can make their own dinner.

* You want to go to college? No problem -- just sign here and be in hock to a bank for the next 20 years!

* What's "a raise"? Get back to work and shut up!

And so it went. But Reagan could not have pulled this off by himself in 1981. He had some big help:

The AFL-CIO.

The biggest organization of unions in America told its members to cross the picket lines of the air traffic controllers and go to work. And that's just what these union members did. Union pilots, flight attendants, delivery truck drivers, baggage handlers -- they all crossed the line and helped to break the strike. And union members of all stripes crossed the picket lines and continued to fly.

Reagan and Wall Street could not believe their eyes! Hundreds of thousands of working people and union members endorsing the firing of fellow union members. It was Christmas in August for Corporate America.

And that was the beginning of the end. Reagan and the Republicans knew they could get away with anything -- and they did. They slashed taxes on the rich. They made it harder for you to start a union at your workplace. They eliminated safety regulations on the job. They ignored the monopoly laws and allowed thousands of companies to merge or be bought out and closed down. Corporations froze wages and threatened to move overseas if the workers didn't accept lower pay and less benefits. And when the workers agreed to work for less, they moved the jobs overseas anyway.

And at every step along the way, the majority of Americans went along with this. There was little opposition or fight-back. The "masses" did not rise up and protect their jobs, their homes, their schools (which used to be the best in the world). They just accepted their fate and took the beating.

I have often wondered what would have happened had we all just stopped flying, period, back in 1981. What if all the unions had said to Reagan, "Give those controllers their jobs back or we're shutting the country down!"? You know what would have happened. The corporate elite and their boy Reagan would have buckled.

But we didn't do it. And so, bit by bit, piece by piece, in the ensuing 30 years, those in power have destroyed the middle class of our country and, in turn, have wrecked the future for our young people. Wages have remained stagnant for 30 years. Take a look at the statistics and you can see that every decline we're now suffering with had its beginning in 1981 (here's a little scene to illustrate that from my last movie).

It all began on this day, 30 years ago. One of the darkest days in American history. And we let it happen to us. Yes, they had the money, and the media and the cops. But we had 200 million of us. Ever wonder what it would look like if 200 million got truly upset and wanted their country, their life, their job, their weekend, their time with their kids back?

Have we all just given up? What are we waiting for? Forget about the 20% who support the Tea Party -- we are the other 80%! This decline will only end when we demand it. And not through an online petition or a tweet. We are going to have to turn the TV and the computer and the video games off and get out in the streets (like they've done in Wisconsin). Some of you need to run for local office next year. We need to demand that the Democrats either get a spine and stop taking corporate money -- or step aside.

When is enough, enough? The middle class dream will not just magically reappear. Wall Street's plan is clear: America is to be a nation of Haves and Have Nothings. Is that OK for you?

Why not use today to pause and think about the little steps you can take to turn this around in your neighborhood, at your workplace, in your school? Is there any better day to start than today?

Yours,
Michael Moore
MMFlint@aol.com
MichaelMoore.com

P.S. Here are a few places you can connect with to get the ball rolling:

Showdown in America
Democracy Convention
Occupy Wall Street (helaas pindakaas maar deze link werkte niet)
October 2011
How to Join a Union, from the AFL-CIO (They've learned their lesson and have a good president now) or UE
Change to Win
MoveOn
High School Newspaper (Just because you're under 18 doesn't mean you can't do anything!)


Is het in de V.S. erg veel anders dan hier of zien we hier in Zuid-Europa en Israel eenzelfde weerstand onder grote groepen van de bevolking tegen ons financieel-economische systeem en de heersende mores daarin ontstaan?

Saturday, July 2, 2011

Leve onze democratie

Er wordt in ons land wat afbezuinigd de laatste tijd door lieden die ons onlangs nog verzekerden dat ze ons het land terug zouden geven. De relatie tussen beide kwesties is mij volslagen duister maar nu hoor ik zo ongeveer elk bezuinigingsvoorstel gepaard gaan met de pseudo motivatie dat 'de burger' (kent u hem of haar?) meer verantwoording krijgt en vaker het heft in eigen handen zal moeten nemen. De overheid is tenslotte geen 'nanny'.


Om onze veelbejubelde democratie en de stem des volks bij dit soort obligate prietpraat nog enige glans te verlenen stoeien regering en parlement bij tijd en wijle nog wat over beleid of wetgeving met weinig of geen diepgang maar wel met een hoge symboolwaarde. Het draait vandaag de dag toch allemaal om beeldvorming, niet waar? En onze politici, ook niet van gisteren doen daar dus kwistig en twitterend aan mee.



Afgelopen week was in dat opzicht wel weer een hoogtepunt van de vaderlandse democratie (of demagogie?) op zijn smalst. Nog even vlak voor het zomerreces.

Het paradepaardje van een one-issue partijtje met een hoog aaibaarheidsgehalte en een flinke knuffelfactor werd met grote meerderheid binnengehaald.

Het wordt joodse en islamitische gelovigen verboden nog langer ritueel (onverdoofd) te slachten. Dit vanwege onze oprechte bekommernis met mogelijk dierenleed?


Bij een herziening (lees bezuiniging) van het omroepbestel wist een andere partij die ook nogal eens iets met dieren heeft (of daar althans 300 politiefunctionarissen voor liet reserveren terwijl de zedenpolitie het werk niet aankan), met een motie nog even te bedingen dat er meer Nederlandstalige muziek op Radio 2 gedraaid moet worden. Één op de drie nummers zou Nederlandstalig moeten zijn, als ik het wel heb. Dit ter verdediging van onze Nederlandse identiteit en onze normen en waarden of iets in die geest?



Arnon Grunberg komt gisteren in zijn voetnoot (van 1 juli) met het idee van de kreeftenpolitie zodat een nog schrijnender vorm van dierenleed snel de wereld uit geholpen kan worden.

Ik stel in het kader van onze bedreigde Nederlandse identiteit, om nog maar even te zwijgen van onze hoogstaande normen en waarden, voor dat alle Nederlandse TV-stations verplicht worden hun aanbod voor minstens de helft uit Nederlandse produkties te laten bestaan. Dat geldt dan natuurlijk ook voor films en documentaires; lijkt me een aardige 'boost' voor het culturele leven en de veelbesproken kenniseconomie van ons land. De reclamespotjes vallen uiteraard geheel buiten deze regeling. Ideetje? Of zouden sommige commerciële zenders dan wel bij voorbaat de mast kunnen stijken?

Wat hebben wij soms toch een gezellig kneuterig democratietje, vindt u ook niet? Om je vingers bij af te likken, zou onze premier kunnen zeggen.

Misschien moeten we toch eens kijken of we die mooie democratie van ons niet naar andere delen van de wereld kunnen exporteren. Kunnen we onszelf weer eens gidsland noemen. Ze zitten her of der vast wel ergens verlegen om een dergelijke vrijheid en een zinvolle invulling daarvan!

Sunday, May 15, 2011

Einde of begin?

Francis Fukuyama is een alom bekend politiek filosoof die in 1989 furore maakte met zijn essay: 'Het einde van de geschiedenis'. Een kreet die met name in neo-liberale en conservatieve kringen met warm enthousiasme werd ontvangen en als vader van de gedachte kwistig werd misbruikt.
Ik heb dat altijd als een een volslagen mallotige en onzinnige kreet beschouwd omdat volgens mij de geschiedenis eerder nu pas goed lijkt te kunnen gaan beginnen en vorm moet krijgen, tenminste als wij niet binnen afzienbare tijd deze aarde vernietigen of onleefbaar maken en zo zelf een driest en droef einde aan onze geschiedenis maken.



In het 'Vervolg' (zaterdagbijlage VK) lees ik een interview met Fukuyama naar aanleiding van zijn nieuwe boek: 'De oorsprong van de politiek'.
In 2004 keerde hij zijn neoconservatieve vrienden, die hem wel graag als intellectueel boegbeeld en één van hen zagen, de rug toe omdat hij het o.a. niet erg kon vinden met het maschismo en maakbaarheidsgeloof van die club.
Zijn nieuwe boek is door Amerikaanse recensenten wel omschreven als 'het begin van de geschiedenis'.

Aan het einde van het interview begint Fukuyama opeens over Nederland en zegt dat ons land een belangrijke rol in de ontwikkeling van de democratie heeft gespeeld. En vervolgt:


'Maar de opkomst van het populisme is een substantiële bedreiging voor jullie democratie'.


en


'Het is één ding om te zeggen: we zijn te politiek correct geweest en we mochten helemaal niet meer over nationale identitieit praten. Maar het is iets heel anders om een nationale identiteit te construeren waaraan een belangrijk deel van je burgers niet mee kan doen'.
en

'Ik vind het gevaarlijk als bevolkingsgroepen die eigenlijk heel zwak zijn, worden afgeschilderd als een geweldige bedreiging voor je eigen cultuur'.


En daar kan ik het alleen maar roerend mee eens zijn.

Hier nog twee interviews met Fukuyama in Trouw en met Rob Trip.