Showing posts with label kou. Show all posts
Showing posts with label kou. Show all posts

Monday, May 2, 2016

Even uit de kou

Dan liggen de dag van de arbeid (maar wat zegt dat nog in dit land?) en koningsdag ook al weer achter ons.
Wij hebben daar overigens maar weinig tot niets van meegekregen omdat wij elders op een nogal zonnig eiland vertoefden. Daar landden wij twee weken geleden met een toestel van Transavia.
    OLYMPUS DIGITAL CAMERA

En zaterdag leverde diezelfde maatschappij ons weer af op Schiphol Amsterdam. Alle wereldnieuws en vaderlands politiek gekonkel is ons in die tussentijd volledig ontgaan. Wij waren ook veel te druk met een beetje tot onszelf te komen. De enige wetenswaardigheid van hier die we via krant of web oppikten was dat het de koudste Koning(s)(inne)dag sinds lange tijd geweest zou zijn en dat het weer hier maar bar en boos zou zijn.
Daarop besloten Marian en ik toch te proberen een beetje van dat zonnetje en dat mooie weer op dat eiland in de Atlantische Oceaan mee te smokkelen in onze koffers. In hoeverre dat gelukt is mag je natuurlijk helemaal weer zelf uitmaken.

Wednesday, February 6, 2013

Frozen shoulder

Op de tv hoor ik de laatste tijd de kreet ‘Frozen planet’ nog wel eens voorbij komen. Dat blijkt dan om een BBC-documentaire te gaan waar je de bibbers van zou krijgen; hij gaat namelijk over de poolgebieden. Ik ben nogal een koukleum en bij ons is het gelukkig maar zelden of nooit zo koud. FrozenPlanet Maar nu hebben we dan toch ook opeens weer een beetje winterweer en af en toe een witte wereld. En dan is het eindelijk eens zover en dan hoor ik van de week dat ik meteen een bevroren schouder ofwel een ‘frozen shoulder’ heb. frozenshoulder Nu heb ik wel eens vaker en momenteel alweer een maand of twee last van mijn schouder. Dan het is toch opvallend hoeveel anders je er tegenaan kijkt als een kwaal of ongemak opeens een naam krijgt, geduid en wellicht ook behandeld kan worden. tkanvriezentkandooien Maar een sneeuwpop hoort frozen shoulders te hebben en niet ik. Sneeuwpoppen heb ik deze winter trouwens nog niet gezien. Maken de kindertjes die niet meer? ‘T kan vriezen, het kan dooien placht Pelleboer, de weerman, te zeggen; ‘t moest in die schouder van mij maar weer gauw gaan dooien. vriezen-dooien