Showing posts with label pensioengerechtigde leeftijd. Show all posts
Showing posts with label pensioengerechtigde leeftijd. Show all posts

Wednesday, November 2, 2016

Speldenprikjes, pensioen en Omdenken

Vorige maand was de Maand van de Geschiedenis. Ik heb dat maar weer eens achteloos voorbij laten gaan en stond, geloof ik, niet vaker stil bij wat er in het verleden gebeurd is dan de overige maanden van het jaar. Nu bedacht ik vanmorgen de maand november, voor mezelf, maar eens uit te roepen tot de Maand van het Omdenken.

Dat lijkt me wel eens wat!
Iedereen in dit land kent, neem ik aan, het logo van dat Omdenken inmiddels wel. Je ziet het met enige regelmaat her en der in de diverse fora op het Wereldwijde Web van Waarheidsvorsers en Waarzeggers voorbijkomen.
omdenkenlogo Veelal vergezeld van wat lichtvoetige kreten en uitspraken die vastroestende quasi-waarheden op verrassende wijze op losse schroeven willen zetten. Vaak leuk en leerzaam bovendien.

Nu zou je kunnen zeggen dat onze politici evenals marketeers en reclamemakers vandaag de dag ook al niets anders doen dan ons tot omdenken te bewegen. Maar dan eenmalig en slechts één kant uit. Eenmaal bekeerd en tot de kudde toegetreden, word je dan natuurlijk niet meer geacht vrij of om- te denken. Dat zou als ketterij gebrandmerkt worden en dan loop je, zoals in bepaalde religieuze kringen, het risico in de ban gedaan dan wel vogelvrij verklaard te worden. Niet om vrolijk van te worden en bepaald niet leuk of leerzaam.
Zie de gevolgen hiervan bijvoorbeeld in de recente Amerikaanse verkiezingsdebatten en het huidige politieke discours van het alom opkomende populisme. Nee, ik wil me niet teveel bezighouden met de gedachtenkronkels van heerschappen als Wilders, Roos, Baudet of Zoolstra; daar denk ik, in een poging het iets gezelliger te houden, maar liever met een soepel bochtje om- of doorheen.

Beoogd Omdenken ontsproot in 1996 aan het brein van Berthold Gunster onder de vlag van 'ja-maar'.
Ergens moet ik nog het eerste Ja-maar... Omdenken boekje hebben liggen want dat kreeg ik ooit als verjaardagcadeau.
Ik kon overigens al een beetje Omdenken want ik deed het als kind nogal eens. Tja deden we dat als kind niet allemaal en raken we het onderweg niet gewoon kwijt? Toch ben ik het nooit helemaal kwijtgeraakt en soms heb ik nog wel eens van die halfbakken oprispingen, zeg maar zo'n pril beginnetje van Omdenken.

omdenkenom
Om zo eens een voorbeeld bij de kop te nemen: toen ik zo rond de twintig was mocht ik graag roepen dat ik liever stante pede met pensioen zou gaan tot mijn 30ste of 35ste levensjaar en gewoon tot mijn dood door te werken met het argument dat ik toen nog over voldoende zin, fut, ideeën en vitaliteit beschikte om die doorbetaalde vrije tijd zinvol en ten volle te benutten en het nog maar viel te bezien of dat na mijn 65ste nog enigszins het geval zou zijn. Wat ik destijds zo om mij heen zag stemde in dat opzicht niet bijzonder hoopvol.
Maar goed, je zult begrijpen dat ik argumenteren of roepen kon wat ik wilde; ik werd hooguit meewarig aangekeken en had het net goed ergens midden in de Sahara kunnen gaan vertellen.
Nu ik dan inmiddels een jaartje met pensioen ben, ben ik toch wel blij, eerlijkheid gebied het te zeggen, dat men toen niet naar mij luisterde. Dat is dan uiteraard nog geen argument tegen het Omdenken an sich maar duidt hooguit een wat ongelukkig voorbeeld.

Dit wellicht wat ongelukkige voorbeeld brengt me dan wel terug bij de aanleiding om deze maand de vlag van het Omdenken weer eens te hijsen.
Dat betreft een grappig stukje dat ik vanmorgen in
DE SPELD
Jouw vaste prik voor
Betrouwbaar Nieuws
las.
Ik vermoed zo maar dat niet iedereen dit even grappig zal vinden, maar ik kon na even schakelen (lees ik dit goed) en tot me door laten dringen dat het een Speldenprik betrof mijn lach niet inhouden. Helaas was ik alleen op dat moment (die andere pensionado was uit wandelen) dus maak jullie er bij deze maar deelgenoot van.
De verslaggevers Peter Buurman en Jaap van de Venis uit Amsterdam wisten in De Speld (VK 2-11-16) te melden dat:
JEUGD KAN PENSIOENZORGEN VERDER VOOR ZICH UITSCHUIVEN
De Nederlandse regering geeft jongeren vanaf 2022 meer tijd om de zorgen over hun pensioen voor zich uit te schuiven. Met het ophogen van de AOW-leeftijd krijgen jongeren op de arbeidsmarkt drie maanden langer om van hun zorgeloze jeugd te genieten.
gevolgd door
'We worden steeds ouder, dus is het niet meer dan redelijk dat we ook onze zorgen opschuiven', licht een woordvoerder van de Rijksoverheid toe. 'In vorige generaties was het heel normaal om op je 18de al te beginnen met pensioenzorgen, maar die mensen gingen ook eerder dood. Als je nu hetzelfde zou doen, dan ben je de laatste twintig jaar van je leven helemaal kapotgepiekerd. Dat is geen doen.'
Trainee Olivier van Driel (23) toont zich zeer tevreden over deze maatregel en reageert met:
'Dit is geweldig nieuws. Het is fijn dat de overheid op deze manier jongeren op de arbeidsmarkt tegemoetkomt die nog niet willen nadenken over hun pensioen. Je wilt op je jonge dag natuurlijk een zorgeloze tijd hebben en niet zitten peinzen over dat soort dingen. Dat komt later allemaal wel.'
Iedereen blij dus, zou je denken aowleeftijd-1 maar Arend Deelstra (25), die als lasser werkt ziet het daarentegen helemaal niet zo zitten:
'Ja, nu al. Kijk, voor mensen met een fysiek veeleisende beroepen is het echt niet verstandig pas zo laat te beginnen met je zorgen te maken. De overheid zegt: jij hoeft je pas zorgen te maken als je 40 bent. Maar tegen die tijd heb ik al bijna geen kraakbeen meer over. Dan wil ik mijn pensioen al goed geregeld hebben. Maar ik heb geen idee hoe ik dat in godsnaam voor elkaar moet krijgen. Pfff.'
Haha.. ik denk dat ik mij deze maand maar eens wat in het Omdenken ga bekwamen; ik heb er nu tenslotte alle tijd voor.

Friday, November 20, 2015

M’n ouwe dag

Dan is het eindelijk zover; ik ga van Drees trekken en dus aan mijn ouwe dag beginnen!

Toen ik nog jong was noemde men mensen van mijn leeftijd nog vaak ‘ouden-van-dagen’. Niet te verwarren met de zogeheten ouderling; zo een ben ik er niet en zal ik ook vast wel niet worden.

Vandaag de dag hoor je de term ‘ouden-van-dagen’ vrijwel nooit meer. En wanneer het dan nog eens over die al dan niet ‘welverdiende’ ouwe dag gaat lijkt dat vooral te zijn in termen van hoe dat allemaal bekostigd moet worden en of we dat nog wel kunnen of willen betalen.

Daarbij hoor ik regelmatig over 55- of 60-plussers spreken of over de grijze golf, fitte AOW-ers en senioren. Verder zie ik op de televisie nog al eens het hoofd van ene Jan Slagter voorbij komen die mij ervan probeert te overtuigen dat het nu toch echt wel tijd voor MAX begint te worden.
Statler-and-waldorf
Over tijd gesproken, als er iets is waar ik nu als oudje geen gebrek aan zou hebben en volop over zou kunnen beschikken dan is het wel over tijd. Dat is na enkele dagen ervaring overigens nog niet echt of duidelijk tot mij doorgedrongen. Bovendien schijnt de tijd sneller te gaan naarmate je ouder wordt. En zoals Albert Einstein, die wel vaker wijze woorden sprak, het ooit ‘relativerend’ samenvatte:
Als een man een uur met een mooie meid zit, voelt dat als een minuut. Laat hem echter een minuut zitten op een heet fornuis en het zal langer voelen dan elk uur. Dat is relativiteit.
Nu is mijn ouwe dag natuurlijk nog maar heel erg pril en jong. Hij is, als ik van de pensioengerechtigde leeftijd uit ga, nog maar een weekje oud en Drees is nog niet eens langsgeweest. Inmiddels is het thema van een beetje soepel blijven en goed oud worden voor mij dus geen ver-van-mijn-bed-show meer. Talkin' bout my generation moet ik me misschien maar een beetje aan de Zimmers (engels voor rollators) proberen te spiegelen.

Die deden mee aan een bekende Britse talentenshow en gingen zo nog een onvermoede nieuwe carriere tegemoet. En wel meer oudjes blijken zich in dergelijke shows als kersvers ofschoon belegen talent aan te melden.

Alleen ambieer ik geen carriere op de planken of in de spotlights.

Het leven zit vol paradoxen en dat wordt niet minder wanneer je ouder wordt of zoals op het eerste blad van het fraaie plakboek dat ik van mijn werk meekreeg prijkte: oudwordenofzijn

Friday, February 13, 2015

Nog 9 maanden te gaan

Volgens de huidige wettelijke regelingen heb ik nu nog 9 maanden te gaan alvorens ik een punt moet/mag zetten achter mijn arbeidzame leven... onderzoek_pensioen_vrije_tijd ... en verplichtingen dienaangaande.
Dan schijnt al mijn tijd dus zomaar en opeens vrij te zijn. Ben benieuwd of dat nog een al dan niet zware bevalling zal gaan worden.
Misschien ben ik er ook wel aan toe want ik ben inmiddels al lang en breed eens door mijn laatst ontvangen pensioen heen en dat was van dien aard dat ik er zelfs nog niet een paar knappe geraniums voor kon kopen. Die plantjes staan hier dan ook nog steeds niet op de vensterbank. Geraniums