26 jaar geleden ...

26 jaar voor de klimaattop in Katowice, waarvan je je af kunt vragen of ie nu te vroeg of te laat kwam, vroeg de destijds 12-jarige Severn Suzuki aandacht voor de toekomst van haarzelf en de wereld in het licht van de klimaatproblematiek.
Ze leek toen, met haar pleidooi, toch een redelijk verpletterende indruk gemaakt te hebben op de aanwezige officials en beleidsmakers. Met dat gegeven en daarbij de kracht van haar argumenten zou je toch verwachten dat dat het nodige effect gesorteerd zou hebben in het klimaatbeleid en de resultaten daarvan.
Inmiddels weten wij beter.

26 jaar later is het niet veel beter gesteld met de vooruitzichten in het kader van de klimaatverandering. Wel veel slechter en acuut dreigender.
Nu mag de 15-jarige Zweedse Greta Thunberg dat huzarenstukje van Severn nog eens overdoen in nog scherper bewoordingen:



Een reactie op het youtube-kanaal op deze video luidde: stop using children for fake liberal causes. Have you no shame?
Wie zo denkt raad ik aan deze TEDtalk van deze Greta eens te beluisteren en dan nog eens te overwegen of ze 'gebruikt zou worden', dan wel op geheel terechte en dappere wijze reageert op hetgeen ze door ons en het leven op haar bordje geschoven krijgt. Mij lijkt het laatste aannemelijker.

Hoe dan ook, Greta heeft gesproken en met weinig vertrouwen in de goede afloop de bal bij ons, volwassenen, de politiek en Rutte, maatschappelijke en/of religieuze organisaties, het bedrijfsleven en de CEO's neergelegd.

Zou er dan nu echt iets wezenlijk gaan veranderen? We horen en lezen weer veel 'verklaringen van goede wil', maar was dat niet altijd al het geval. Ik verneem dat zelfs Rutte opeens vol groene aspiraties is.
De vraag is natuurlijk wie 'zoete lieve Gerritje' zal zijn en de aanvankelijke kosten van de zogeheten 'transitie' gaat betalen.
Trump doet niet meer mee sinds hij begrepen heeft dat er kosten aan verbonden zijn. Macron dacht ze maar weer eens, als gewoonlijk, bij het volk en 'Jan met de pet'(of alpinopet) neer te leggen en stond toen opeens tegenover een monster in een geel vestje.
Pecunia blijkt wederom het hete hangijzer en de vraag: wie zal dat betalen?

Next: de columns van Kees

Onlangs werd er een documentaire op de Nederlandse televisie uitgezonden onder de de titel: Het beste voor Kees. Hoofdpersoon daarin is Kees Momma, inmiddels een BNA-er (althans een waarvan de A vrij duidelijk is en algemeen (h)erkend wordt). Ik heb dat programma niet gezien. Wel ooit een eerder programma over dezelfde Kees.

Momma, die ook boeken schreef over (zijn) autisme, blijkt door genoemde documentaire heel wat verbaasde of geamuseerde reacties los gemaakt te hebben onder het Nederlandse publiek. Zoals ik al zei, heb ik de uitzending niet gezien en nu sta ik ook niet zo heel gauw perplex van het gedrag of de uitingen van zogeheten autisten omdat ik er in de loop der tijd al eens een paar tegengekomen ben. Die genieten echter geen van allen landelijke bekendheid zoals Kees. En wanneer het onderwerp autisme of autisten al in het nieuws komen is dat doorgaans in verband met misstanden in de zorg of ouders die geen plek voor hun kind in de zorg kunnen vinden.

De reuring rond Kees Momma is toch van iets andere aard. Ik werd daar al iets over gewaar op het blog van Henk50. En iemand liet mij desgewenst (heb je dat dan niet gezien?) een schijnbaar leuk youtube filmpje op zo'n slim foontje zien. Een op Duitse automobilisten scheldende Kees blijkt dus een hit op Youtube te zijn.
Nu lees ik vandaag in de krant dat Momma en genoemde documentaire dermate populair zijn dat er al een facebookpagina aan gewijd is met inmiddels meer dan 32 duizend likes. Om wat op dit momentum van populariteit door te borduren en om Kees wat perspectief te geven heeft nrc.next hem als columnist aangenomen.

Momma blijkt naast zijn vele andere kwaliteiten namelijk ook en begenadigd schrijver te zijn. En, zegt Hans Nijenhuis van nrc.next:

Door de documentaire ga je van Kees houden. Hij helpt ons naar de wereld te kijken. We willen meer door zijn ogen zien.

Zelf schreef Kees hierover:

Ernst en humor wil ik zoveel mogelijk naast elkaar plaatsen. Er moet ruimte zijn voor enkele kwinkslagen en plastische omschrijvingen, waarbij het aan woordspelingen niet zal ontbreken. De kneep is de artikelen luchtig te houden.

Maar dat klinkt helemaal als de ideale blogjes zoals ik ze zou willen lezen en/of schrijven. Misschien moet ik maar eens bij hem in de leer gaan!
Als het aan De Speld zou liggen wordt Momma ook meteen maar voorgedragen als onze volgende nationale ombudsman.

Demonstratie(f)

Aikido is een moderne variant van de tradionele Japanse martial arts ofwel een budo-sport.
Op youtube is een bijna eindeloze rij aan filmpjes te zien waarin aikido-technieken gedemonstreerd worden; van flitsen en flarden tot complete documentaires.
Daaronder zijn zeker ook mooie en instructieve video's te vinden.
Ik vond deze met dat achtergrondmuziekje ook wel heel aardig en het bekijken waard; een video van demonstratie uit een oude Japanse TV-documentaire door Shigeho Tanaka Sensei:

Mister McGee himself

Vorig jaar schreef ik verschillende malen over het fenomeen Gentle Teaching.

Een benadering die naar verluidde bij ons op het werk omarmd en ingevoerd zou worden en waar wij dan allen in getraind zouden worden dan wel instructie in zouden krijgen. Daar is overigens het wachten nog steeds op.

Ik deed mijn zegje over Gentle Teaching en John McGee, de aanstichter van een en ander in twee porties. Namelijk enige tijd voor 4 november


toen ik hem een middagje mocht horen spreken en vlak daarna in reactie op zijn verhaal.

Nu tref ik op het wereldwijdewebje zomaar een youtube filmpje van die bewuste middag in Haarlem waarop John McGee zijn verhaal inleidt. Lijkt me vast wel interessant voor veel van mijn collega's en andere geïnteresseerden: