Mooi interview met de Wachter

De laatste maand van het jaar een tijd voor bezinning? Wel, een ieder die daar enige behoefte toe voelt kan ik dit interview ten zeerste aanbevelen!

Voor wie wil luisteren ..

.. heeft de VPRO zo rond oud-en-nieuw het late-night-magazine Nooit Meer Slapen een weekje ingeruild voor de podcastserie Grote Woorden waarin Wim Brands met een aantal vaderlandse denkers spreekt.
Dat was mij overigens geheel en al ontgaan, mede omdat ik er, als verse vrijgestelde, al niet aan toe kom om alles te lezen wat er hier zo door de brievenbus valt miste ik aldus ook de aankondiging in de VPRO-gids. En sinds ik, ruim vijftien jaar geleden, de nachtdienst vaarwel moest zeggen vang ik nog zelden iets op van nachtelijke radio-uitzendingen daar ik dan toch meestal op één oor lig.

Nu hoorde ik via De Correspondent een podcast waarin Lex Bohlmeijer sprak met Gabriël van den Brink. De opvattingen en ideeën van deze over onze samenleving filosoferende empirisch onderzoeker of empirisch onderzoekende filosoof vond ik dermate verfrissend, herkenbaar, prikkelend en de spijkers op de kop slaand dat ik toch even op zijn naam moest googelen.

Zo kwam ik dus op Grote Woorden terecht en hoorde in twee uur tijd in ieder geval veel ware woorden gesproken worden.

Nu hoor je de laatste tijd nogal eens dat mensen die met pensioen zijn zeggen dat ze geen tijd meer over hebben. Klinkt de werkenden misschien vreemd in de oren maar ik begin het, geloof ik, wel te begrijpen want nu heb ik zomaar weer nog acht uur Grote Woorden luisteren op mijn to-do list en een recente publicatie van van den Brink op mijn leeslijst staan.

Waar moet ik de tijd vandaan halen?; verzuchtte de oude man aan het begin van een nieuw jaar.

Interviewen ... ook een kunst!

Interviewen is nog een hele kunst, dat wil zeggen als je er van uitgaat dat een interview in enige mate informatief hoort te zijn en zo mogelijk iets van een dialoog zou moeten hebben.
Ook een vak apart dus, en de vermeende vaklieden op dit terrein zien we dagelijks op het TV-scherm voorbij komen.
Zojuist zag ik toevallig zo ene Sven Kockelmann in het interviewprogramma Één op één de voorman van het Vlaams Belang Filip de Winter aan een kruisverhoor onderwerpen. Ik weet niet wat de bedoeling van de programmamakers was in deze maar door hem op deze wijze voor het voetlicht te brengen zou ik toch bijna sympathie gaan opvatten voor de Winter.
Tja, die oude Brederoo toch weer.
Nu heb ik toevallig een aperte antipathie voor het gedachtegoed van de Winter en consorten en laat ik, naar ik mag hopen, mijn mening en opvattingen niet al te zeer beïnvloeden door het vervelende aanmatigende toontje van de meesterinterviewer Kockelmann.

Hoewel het om een geheel ander type interview lijkt te gaan kan de heer Kockelmann misschien nog iets leren van Lex Bohlmeijer die wel het interviewen als een kunst lijkt te beheersen.
Hij is wekelijks te beluisteren op de Correspondent.