Dat was mij overigens geheel en al ontgaan, mede omdat ik er, als verse vrijgestelde, al niet aan toe kom om alles te lezen wat er hier zo door de brievenbus valt miste ik aldus ook de aankondiging in de VPRO-gids. En sinds ik, ruim vijftien jaar geleden, de nachtdienst vaarwel moest zeggen vang ik nog zelden iets op van nachtelijke radio-uitzendingen daar ik dan toch meestal op één oor lig.
Nu hoorde ik via De Correspondent een podcast waarin Lex Bohlmeijer sprak met Gabriël van den Brink.
De opvattingen en ideeën van deze over onze samenleving filosoferende empirisch onderzoeker of empirisch onderzoekende filosoof vond ik dermate verfrissend, herkenbaar, prikkelend en de spijkers op de kop slaand dat ik toch even op zijn naam moest googelen.Zo kwam ik dus op Grote Woorden terecht en hoorde in twee uur tijd in ieder geval veel ware woorden gesproken worden.
Nu hoor je de laatste tijd nogal eens dat mensen die met pensioen zijn zeggen dat ze geen tijd meer over hebben. Klinkt de werkenden misschien vreemd in de oren maar ik begin het, geloof ik, wel te begrijpen want nu heb ik zomaar weer nog acht uur Grote Woorden luisteren op mijn to-do list en een recente publicatie van van den Brink op mijn leeslijst staan.
Waar moet ik de tijd vandaan halen?; verzuchtte de oude man aan het begin van een nieuw jaar.
