Vandaag zou mijn vader 85 zijn geworden.
Hij stierf twintig jaar geleden.
Gisteravond, of misschien nauwgezetter vandaag vroeg, zag ik na ruim twintig jaar nogmaals dat fenomenale vraaggesprek dat Wim Kayzer destijds voerde met Oliver Sacks voor de VPRO-serie 'Een schitterend ongeluk'. Sacks zou de volgende dag naar Londen vertrekken om een jeugdvriend te begraven. Dat interview ging dan naast vragen over het leven, de tijd en wat we daarvan kunnen of zouden willen weten toch vooral ook over (de implicaties van) onze sterfelijkheid.
Oliver Sacks overleed zondag op 82-jarige leeftijd.
Het leek me dus zomaar eens tijd voor de nieuwe categorie: 'neuropraat'
Dit als maatje en tegenspeler van 'psychobabbel'.
Maar ze blijken natuurlijk een ééneiïge tweeling te zijn en het ei dan, wel dat zijn wij dan.
Dat zal dan ook onvermijdelijk met enige regelmaat vragen van het type kip-of-ei oproepen.
Op dit Blog kwamen al eerder de amygdala ter sprake; een onderwerp dat bij uitstek onder het kopje 'neuropraat' geschaard kan worden (bij deze dan). 'Neuroscience' is 'booming' mede dankzij de scantechniek fMRI ofwel functionele MRI (downloadable ppt tutorials) en de bevindingen daarvan worden ook al in lesstof verwerkt en inzichtelijk gemaakt voor 'kids'. Aldus en ook door het algemeen gangbare gebruik van de computermetafoor voor het brein worden bepaalde noties en inzichten over het functioneren van 'onze hardware' al gauw gemeengoed.
Ook werd eerder op dit Blog (met dank aan Henk50) melding gemaakt van het Charles Bonnet-syndroom, ook al zo'n neuropraat-fenomeen. Nu heeft Oliver Sacks, op de hem bekende en eigen wijze, ook het een en ander te melden over dat syndroom, de menselijke geest en het brein en zijn verhaal lijkt mij een zeer toepasselijke opening voor een rubriek die 'neuropraat' wil heten:
N.B. Nederlandse ondertiteling in te stellen door op 'View subtitles' te klikken.
