Een duivels dilemma

Daar zien de Grieken zich voor geplaatst. Of ze nu morgen JA of NEE, NAI of OXI stemmen, dit hele circus lijkt voor de Grieken toch sterk op: of we nu door de hond of door de kat gebeten worden; wat maakt het uit?; bloeden zullen we!
Welbeschouwd bloeden de Grieken al een hele poos en moesten ze de ene na de andere aderlating, braindrain en zo meer ondergaan. En dan hebben ze komende week wellicht ook al geen brood meer op de plank of geen geld meer om brood te kopen.

Hoewel achtereenvolgende Griekse regeringen natuurlijk ook niet van blaam vrij te pleiten zijn, lijkt het toch vooral een aanhoudend gebrek aan doortastende leiding, visie en gezond verstand in de rest van Europa te zijn geweest die aan de huidige idiote patstelling en volslagen absurde situatie ten grondslag ligt.
Een situatie waarin keer op keer moeizaam over gigantische sommen noodhulp onderhandeld werd waarvan linea recta dan 91% terugstroomt naar Noord-Europese banken en geldschieters. Gerenommeerde economen als Krugman en Stiglitz betogen al jaren dat dergelijke schuldenlasten, zeker in combinatie met bezuinigingen totaal onhoudbaar en een kamikaze-strrategie zijn.
Erg helderziend hebben de Europese leiders zich in deze slepende kwestie bepaald niet getoond. Het gangbare geblahblah van onze vaderlandse pers en politici steekt daar zeker ook niet erg gunstig bij af. Hier toch nog maar wat feitjes over dat land waar iedereen wel een mening over schijnt te hebben. De gewone Grieken kunnen weinig meer dan zich voor of tegen hun regering uitspreken, zich voor of tegen Europa uitspreken of zich voor of tegen de Euro uit te spreken. Zo begint de democratie in Europa blijkbaar opnieuw in Griekenland al zal het niet iedereen duidelijk zijn waar een OXI of een NAI dan voor zouden staan. De rest van Europa rest ogenschijnlijk niets anders dan toe te kijken. Toch kunnen we in deze tijd van crowdfunding heus nog wel iets meer want voor €3 per ingezetene van de EU zijn de Grieken van hun schuld af! Wat drama? Waar hebben we het hier helemaal over?
Het ziet er naar uit dat we het dan zelf maar moeten doen want aan onze Europese technocraten en politieke leiders of aan Rutte, Dijsselbloem en consorten hebben dus helemaal niets in dergelijke belangrijke kwesties; die maken er maar een drama van.
Hoe zal de geschiedenis over ons en deze koekenbakkers oordelen?

Tussen “…” (17) Bertolt Brecht

Tja dat is toch normaal en we snappen toch zeker wel allemaal dat:

Erst kommt das Fressen, dann kommt die Moral

zoals Brecht al schreef voor de Dreigroschenoper.
Want: Wovon lebt der Mensch?



Die tekst doet me toch een beetje denken aan Scrooge en aan de gestrenge houding van de Noord-Europese rekenmeesters tegenover het (ver)arm(d)e Griekenland.
Wat tegengas in deze vanuit de Zuidelijke landen lijkt nu toch serieus dreigende splijtstof voor het Europese project te worden. Want zeggen de rekenmeesters: te vreten of niet, schuld is schuld, nietwaar?
Wel, in verband met dat vreten, de beeldvorming en hoe samenlevingen functioneren valt daar misschien nog wel iets op af te dingen - zie bijvoorbeeld dit artikel in de Correspondent eens.

Hoe dan ook, eerst komen de basale levensbehoeften en waar het de moraal betreft vermoed ik toch meer van mijn geestverwanten en gelijkgestemden onder de politici en de aanhang van Syriza of Podemos te zullen treffen dan onder de neo-liberale politici, salon-socialisten en besturende en managende technocraten die in dit Noordelijk deel van Europa de beeldvorming lijken te sturen en te bepalen.

Brecht en Keynes leken het toch iets beter te begrijpen dan de meeste van onze huidige bollebozen en hotemetoten.