Van economische theorie ...?

... of een blind vertrouwen en geloof daarin ... naar wat zinniger gedachten over menselijkheid en de menselijke maat?
Oftewel: From Economics to Humanomics!

Lijkt mij geen slecht idee maar dan kunnen we, lijkt me zo, wederom ook niet om ethische vragen heen:


De crux van dit betoog laat zich wellicht ook tot drie zinnen verdichten zoals in dit citaat.

De economie van goed en kwaad

Juist.., dat is de titel van dat boek van Tomas Sedlacek. Ik schrijf zijn naam hier gemakshalve maar even zonder die Tsjechische leestekens. Ook heb ik zijn boek (nog?) niet gelezen.

Maar de man weet toch uitzonderlijk helder en spot-on te verwoorden wat er zo mis is aan onze gangbare onderdanige en welhaast religieus idolate houding tegenover economische theorieën en modellen.
Ik had hem al eens eerder op dit blog ten tonele gevoerd en nu zag ik onlangs een interview met hem in het EO programma 'De Nieuwe Wereld'.
Zie hier de Nederlandse transcriptie van dat gesprek.

Hoewel klip en klaar lijkt de boodschap maar moeilijk door te willen dringen. Blijkbaar moet ie nog wat vaker herhaald worden:

Er zijn er natuurlijk wel meer

En gelukkig maar!
Ik bedoel meer economen en/of commentatoren op de economie met een wat bredere blik en een zinnig verhaal daarbij; meer dan die ene.
Hoewel ik blijf roepen dat ik absoluut geen verstand heb van economie, blijft het als item of onderwerp toch telkens maar op dit blog voorbijkomen.
Namen als Seddon, Kahneman, Henderson en Servan-Schreiber schieten me in dat verband zo even te binnen. Lieden die iets zinnigs (en soms verontrustends) hebben te melden dat mij dan opeens niet als nog meer 'blahblah' in de oren klinkt. Recentelijk werd ik via de Correspondent attent gemaakt op Thomas Piketty.
Maar wanneer worden ze dan eens gehoord of wanneer gaan wij eens echt luisteren naar wat deze veelal uiterst verstandige lieden zoal te berde brengen?

In de Volkskrant van dit weekend lees ik een interessant interview door Jonathan Witteman met literatuurwetenschapper Joseph Vogl naar aanleiding van diens boek ‘Das Gespenst des Kapitals’. Vogl kaart en klaagt daar een aantal geloofsartikelen van de heersende economische wetenschap(?) aan zoals de evenwichtsfictie, het heilige geloof in de en daaruitvoortvloeiend de modellering naar de natuurwetenschappen en de hoop en het vertrouwen om middels modellen de toekomst te kunnen voorspellen. Verder introduceert Vogl naar analogie met de ‘theodicee’ het begrip ‘oikidicee’ ofwel de leerstelling dat financiele markten in hoge mate rationeel zouden zijn.

Economen zijn eigenlijk zeer gelovige mensen, betoogt literatuurwetenschapper Joseph Vogl. En dat ontneemt hun het zicht op de werkelijkheid.

Vogl meent dat economen meer aandacht zouden moeten hebben voor machtsprocessen omdat economische verhoudingen ook altijd machtsverhoudingen zijn. Ook meent hij dat de verwevenheid tussen politiek en economie aan een herijking toe is.
Afgelopen woensdag ging Vogl op de Radboud Universiteit in gesprek met de Tsjechische econoom Tomáš Sedláček die, wat mij betreft, ook in het rijtje ‘echte’ en interessante economen thuis hoort en wiens woorden toch duidelijk het ‘blahblah-niveau’ ontstijgen.