Tussen “…” (18) Albert Einstein

Albert Einstein geldt voor veel mensen zo'n beetje als icoon en het boegbeeld bij uitstek van 'de wetenschap', als het lichtende voorbeeld van wat onze menselijke rationaliteit in al zijn bollebozigheid vermag. (zoals atoombommen maken bijvoorbeeld)
Hier hebben we dus duidelijk van doen met zo'n knappe kop die de taal van de rationaliteit uitmuntend spreekt. Nu verstond diezelfde Einstein, dunkt mij, zeker ook 'de taal van de ziel' vrij goed.

Wanneer je eens op het W(ereldwijde)W(oordenbrij)W(ebje) rondsnuffelt naar uitspraken en citaten door wetenschappers, zul je waarschijnlijk vinden dat Einstein bovenaan staat, prijkend aan de top. Anders dan onze nationale grootgrutter (die beweert op de kleintjes te letten en ook nog op de seconden) leek deze Appie wel in wijze uitspraken te grossieren.
In een rubriek die 'tussen "..."' heet en aandacht wil vragen voor intrigerende of wijze uitspraken, mag hij toch eigenlijk niet ontbreken, dus bij deze dan. Het probleem is dan niet zozeer om een goed, wijs of treffend citaat van hem te vinden maar meer om te kiezen uit de velen.
Vandaag kies ik er maar eens een die me met name in onze Westerse wereld en in dit tijdsgewricht uiterst en nijpend actueel lijkt, hoewel je er weinig of niets over uit de krant of het journaal zult vernemen:

"The intuitive mind is a sacred gift and the rational mind is a faithful servant. We have created a society that honors the servant and has forgotten the gift"

Albert Einstein

De Britse psychiater Iain McGilChrist herkauwde en onderbouwde dit inzicht en deze fraaie uitspraak van Einstein nog maar eens met wat we inmiddels weten over ons brein en schreef er een boek over: 'The Master and his Emissary'.

En zo is het ook nog!

Het kan verkeren zei Brederode reeds en zo is het toevallig ook nog eens een keer!
De dingen blijken nu eenmaal niet altijd te zijn wat ze aanvankelijk leken te zijn.

Voor degenen die, evenals ik, dusdanig onder de indruk zijn van hoe Iain McGilchrist de spijker op de kop lijkt te slaan met zijn lezing, over zowel de specialisatie als de samenwerking van onze beide hersenhelften en het schijnbare effect daarvan op onze cultuur, dat ze, evenals ik, nog wel iets langer dan 12 of 32 minuten naar hem zouden kunnen en willen luisteren hier nogmaals McGilchrist met: Things are not what they seem, in het Schumacher College.



Hier sprak dan zo'n anderhalf uur een psychiater zonder computer op zijn bureau en één die, als ik zijn verhaal een beetje begrepen heb, zich ook wel weinig gelegen zal laten liggen aan iets als de DSM, nog wel altijd het spoorboekje van veel van zijn vakgenoten.
Neuropraat naar mijn hart, grondige analyse gerelateerd aan ervaring en doorspekt van wijsheid.
Iets dat we veelal en, naar het zich nu laat aanzien, steeds vaker in de politiek en de media, het bestuur en management, in de wereld van het grote geld en de economie en op allerlei werkvloeren node moeten ontberen.

Meer rechts- >>
en links- >>
en meer neuropraat >>

Outsourcing neurotalk

Het uitbesteden van een neuropraatje onlangs is me uitstekend bevallen, moet ik zeggen. Daniel Goleman deed het, zoals uiteraard viel te verwachten, veel beter dan ik zou kunnen en op deze manier is in het ieder geval een stuk relaxter voor mijn brein; en daar mag ik, op mijn leeftijd, toch ook wel een beetje zuinig op zijn.

Ik beschouw dergelijke youtube filmpjes een beetje als een moderne variant van wat wel heet 'citeren' ofwel een ander voor je laten spreken als diegeen dat zonneklaar beter, helderder, vollediger en tevens beknopter doet dan jezelf zou kunnen. Daarbij is het klip en klaar wie of wat je bron is en is het, wat mij betreft, een onovertroffen manier om informatie, ideeën en kennis te verspreiden.
Het zou een probleempje voor een aantal wel zeker geïnteresseerde collega's en anderen kunnen zijn dat dit veelal in het engels gepresenteerd wordt maar dat is nu eenmaal niet anders.

Wellicht was Goleman's praatje van bijna een uur wat lang te langdurig voor de doorsnee flitsende moderne mens.
De hoogst informatieve lezing 'The Divided Brain and the Making of the Western World' (zoals hier te zien) voor de 'Royal Society of the Arts' door de bekende Britse psychiater en schrijver Iain McGilchrist duurt maar een half uur. Dat scheelt toch alweer gauw de helft voor de hedendaagse snelle mens.

Nu gaat de eerbiedwaardige RSA zondermeer met de tijd mee en bedient de naar informatie hongerende maar o zo ongedurige huidige mens op z'n wenken met een prachtige serie door tekenaars geanimeerde lezingen. RSA Animate weet aldus in stukjes van rond de tien minuten op indringende wijze een schat aan informatie over te brengen; learn and enjoy. En hoewel ik nu bepaald niet de meest flitsende figuur ben die je je voor kunt stellen, vind ik dat toch wel heel erg leuk.

Neem nou bv de eerdergenoemde lezing van Iain McGilchrist dat in zijn RSA Animate vorm hier teruggebracht wordt tot nog geen twaalf minuten. Daar moet de moderne mens zo tussendoor toch even tijd voor kunnen vinden. Kort, snel en 'to the point', maar rijk aan inhoud en alles behalve oppervlakkig. Neuropraat zoals ik die graag mag horen en lateralisatie van diverse kanten bekeken, doorwrocht en in context en perspectief geplaatst:



Outsourcing is zo gek nog niet als het om kennis en ideeën gaat.
Op deze manier besteed ik neuropraat gaarne uit. (of kan ik beter zeggen: laat het liever aan een ander over?)
Het boek van Iain McGilchrist heet The Master and his Emissary