Dat te verwensen facebook?

In een vorig blogje had ik het over het vermaledijde smoelenboek. Ik ga daar nu geen uitleg over geven maar verwijs in plaats daarvan even naar een uiteenzetting door Jason Perlow op ZDNet.

Wacht u voor Wereldwijde Waanvoorstellingen!

Buitenhof vandaag

Een bijzonder goede Buitenhof vandaag en een prima tegenwicht tegen het veelal oppervlakkige, one-line-rige en hyperige nieuws zoals we dat doorgaans gepresenteerd krijgen. Zoiets mag op zichzelf al wel goed nieuws heten.
Voor wie het gemist heeft: uitzending 25 okt

Europa in de versukkeling?

Het project Europa dreigt te verzanden, in de versukkeling te raken of zelfs uiteen te rafelen. Zo lijkt het althans wanneer je de berichtgeving in onze vaderlandse media eens wat afscant of langszappt. Wat je daar hoort en leest lijkt toch voornamelijk op wat getouwtrek en wat welles-nietes roeperij. Daarbij lijkt 'euroscepsis' zich steeds vaker in ongenuanceerd 'anti-Europa sentiment' te vertalen.
Er stond in ons land zelfs een partij met de naam Anti-Europa Partij op de stemlijst. Wil je het nog gekker hebben?; stel je voor dat iemand met de Anti-Nederland Partij aan onze nationale verkiezingen gaat meedoen!.
Onze premier 'lachebekkie' is nu ook bepaald geen lichtend voorbeeld om de Europa discussie in wat constructieve banen te leiden. Hij zegt: Europa prima maar dan alleen op onze voorwaarden en daar waar wij er beter van worden. Hij heeft blijkbaar moeite met het begrip 'gezamelijkheid' en het is misschien nog het meest sneu voor ons dat wij zo'n premier hebben; maar ja, die stembus nietwaar. Nu is het waarschijnlijk diezelfde stembus, de vermeende 'wil van het volk' en zijn nog driestere rivaal op rechts die onze premier, met een één oog op de verkiezingsbarometer gericht, zo af en toe tot wat simplistische en boute uitspraken verlokt..

Het enthousiasme was ook deze keer weer niet groot; vanavond volgt de uitslag. Gisteren las ik in de Volkskrant een artikel door Kustaw Bessems die zich juist met de nodige tegenzin bekeerd schijnt te hebben tot het pro-kamp omdat:

er komt zoveel dreiging van buiten, we hebben een Europese regering nodig. En een flink leger.

Kan hier niet naar het artikel linken omdat het alleen toegankelijk is voor betaalabonnee's. Dan maar een linkje naar:.
Meindert Fennema in de VK,.
Kees Kraaijeveld in de VN en.
Jaap Tielbeke in de Correspondent.
Zelf ben ik overigens ongeveer net zo eurokritisch als Geert Mak.

Context en beeldvorming

Contextblindheid wordt wel als het centrale kenmerk van autisme gezien, zoals ik laatst in verband met dat bijleren nog eens in gedachte riep.
Bij de zogeheten 'Human Givens' wil men autistische kenmerken zelfs in context zien met psychotische kenmerken en die onderliggende verbindende link de meer beschrijvende naam 'caetextia' meegeven. De term 'contextblindheid' was mij derhalve niet onbekend.

De term 'context collapse' daarentegen was ik tot een uurtje geleden nog niet eerder tegengekomen; hoewel het fenomeen me, als mens, natuurlijk welbekend is.


In de Correspondent geeft Rob Wijnberg een hoogst interessante en actuele analyse van het verschijnsel 'context collapse' in verband met onze nieuwe nieuwsmedia, social media en dergelijke en hun invloed op onze beeldvorming en betekenisgeving.

Borderline, bipolariteit of andere grillen?

Dat het kan verkeren zal de lezer van dit blog inmiddels niet onbekend zijn.
Dat het in het moderne leven toch wel wat vaak en snel wil verkeren zal de meesten onder ons ook niet ontgaan zijn.

Wispelturigheid in opvattingen, gedrag, beeldvorming en zo meer zijn ons bepaald niet vreemd en lijken ook steeds nadrukkelijker het politieke, economische en maatschappelijke beeld te bepalen.
Ja, Panta rhei, ik weet het, maar ‘t ken te gek ôk, hè, zoals we hier in Westfriesland zeggen.
Het lijkt nota bene ook nog ons psychisch welbevinden, mentaal evenwicht en de gemoedsrust in ernstige mate te beroeren.

Dirk de Wachter deed daar onlangs nog eens een boekje over open en leek daarmee een gevoelige zenuw in onze samenleving geraakt te hebben. (Voor wat meer uitleg of uitweiding in deze zie het blog van Henk50)

Nu zie ik vandaag op de wetenschapspagina in de krant dat onderzoekers van de Universiteit van Queensland gisteren het rapport Global Burden of Disease 2010 gepresenteerd hebben (zie hier). En de Volkskrant presenteert mij in het artikel Nederlander het depressiefst, een kaartje van Europa langs de depressie-meetlat.
En daaruit blijkt dat wij het diepst in de put zitten van alle Europeanen!

Ze meten toch ook maar alles, nietwaar, die wetenschappers. Hier werd het aantal levensjaren dat mensen ongemak ondervinden door depressie gemeten. De onderzoekers maakten daarbij gebruik van de criteria zoals die in de DSM IV gebruikt werden (Ik weet inmiddels niet meer of dat nog als een aanbeveling mag gelden).

Jan Swinkels zwakt het resultaat van deze meting direct af met: ‘Het gaat vooral over perceptie.’ Onderzoeksleidster Alize Ferrari merkt zelf op: ‘Door een onzekerheidsmarge is het niet gezegd dat de hoog en laag scorende landen significant afwijken van het wereldgemiddelde.’
Wat hebben ze dan gemeten en waarom zouden wij dat moeten weten?; zou je je dan toch zomaar af kunnen vragen.
Het artikeltje daaronder aangaande de verslaggeving door de wetenschapsredactie kopt toevallig: Ware wetenschap en We gaan het anders doen, maar dat even terzijde.
Die wetenschappers, die weten toch ook wat!

Dat kaartje, hier voor m’n neus, blijft toch maar intrigeren en de conclusie dringt zich op dat naarmate landen in Europa welvarender zijn, de mensen daar ook het meest geplaagd worden door depressieve buien en gevoelens.
Rara hoe kan dat?

En het paradoxale is natuurlijk dat wanneer er onderzoek gedaan wordt naar geluksbeleving Nederland recentelijk steeds in de top-drie te vinden is!
Ook wat lastig te rijmen of zijn we dan met z'n allen toch borderliners aan het worden of hebben we wat last van een bipolaire tic?
Of heb ik gewoon een beetje last van cognitieve dissonantie?