Nepper dan nep

 In 2015 veroorzaakte onze parlementaire lawaaipapegaai en onruststoker enig politiek tumult door het Nederlandse parlement weg te zetten als een nepparlement. Zijn evenknie in de eerste kamer wilde dat kunstje wel eens herhalen voor 's lands senatoren maar werd toen nog min of meer de mond gesnoerd.

De wraak zal zoet zijn moeten ze gedacht hebben. Inmiddels staan ze op het punt om dat (nep)parlement maar helemaal buiten spel te zetten. Met een nepkabinet, dat eenheid probeert uit te stralen maar allerminst eensgezind is en een premier zonder partij of achterban die tegen wil en dank steeds meer de spreekbuis van Wilders lijkt te worden, wordt met allerhande nepargumenten een gecreëerd opvangprobleem tot een asielcrisis omgetoverd. Framing heet zoiets tegenwoordig, als ik me niet vergis.

In de jaren 80 bracht een Brabantse boerenzoon genaamd Braks het mestprobleem onder de aandacht en wilde daar iets aan doen. Dat probleem heeft sindsdien ook een aantal gedaanteverwisselingen en/of naamsveranderingen ondergaan en het nu het stikstofprobleem. In ruim 40 jaar is daar niets wezenlijks aan gedaan. Gaat ook nu niet gebeuren want onze nieuwe tante Pollewop van der Plas heeft een nieuwe beweging van boeren en burgers in het leven geroepen om juist dat te voorkomen. De enige beweging die de BBB in dit dossier wil toelaten is die van de zogeheten technische innovatie die heel toevallig ook het grote geld van de agro-industrie ook zeer welgevallig is, maar ook al jaren beproefd zonder uiteindelijk veel resultaat. Maar kom, laten we toch vooral blijven doen wat we al deden en er desnoods nog een schepje bovenop doen.

Dan hikken we tegen nog wat van dergelijke probleempjes aan die we de afgelopen decennia ontkend dan wel opgespaard hebben zoals een ecologische crisis ten gevolge van klimaatverandering en het gebrek aan natuurbehoud en -herstel, tekort aan woningen en aan arbeidskrachten om maar eens wat te noemen. Na 13 jaar geitenpaadjes zoeken om de grote problemen niet bij de wortel aan te hoeven pakken hebben we nu dan een heuse nepregering aangestuurd door de man die onze volksvertegenwoordiging een nepzooitje vond. Die dat parlement nu de mond wil snoeren en met populaire en populistische nepargumenten de problemen herformuleerd zodat ze aan de PVV-ideologie beantwoorden en ons een nepper dan nepbeleid wordt voorgeschoteld. Ja als het om 'nep' gaat overtreft Wilders met zijn eenmanspartij het parlement in ruime mate en toont hij zich in zijn stijl en argumantie een waardig collega van sterke mannen als Trump, Poetin, Orban, Maduro en Erdogan.

Hoera, geen probleem meer!?

Gewoonlijk staat de krant vol en bol van de bittere ellende en droefenis. Dat is nu eenmaal eigen aan wat we nieuws plegen te noemen. Soms wekken krantenkoppen de nodige verbazing en heel soms stemmen ze tot al dan niet licht ironisch gekleurde vrolijkheid of lokken ze zelfs een hoera-reactie uit.
Dat laatste was bij mij vanmorgen het geval toen ik met grote letters op de voorpagina las:

Vergrijzing is geen probleem meer

Nu begin ik al aardig grijs te worden dus dat was, zoals je je misschien wel voor kunt stellen, toch even een pak van mijn hart. Wat is hier dan aan de hand?

Jarenlang gold de vergrijzing gold als een aanstormende ramp. Tot donderdag. Toen liet het CPB weten dat het huishoudboekje straks op orde is. Hoe is dit wonder tot stand gebracht?

Wel door doortastend ingrijpen van ons kwartettende uitruilkabinet (b)lijkt het tij, op papier althans gekeerd.
Dat wil zeggen door het verhogen van de AOW-leeftijd, de zogenoemde hervorming(?) van de zorg en lastenverzwaring gaat de Nederlander in de toekomst de overheid geen geld meer kosten maar zal die geld gaan opleveren. Dat we daar nu toch niet eens eerder opgekomen zijn, zou je haast gaan denken.
De slotzin van het artikel lijkt me toch ook niet geheel van belang ontbloot:

De berekeningen van het CPB zijn wel met zeer veel onzekerheden omgeven.

In de Voetnoot onder op dezelfde voorpagina benadrukt Arnon Grunberg het nut en het positieve effect van goed en vrolijk nieuws, dus laat ik deze berichten ook maar vooral in het kader van de positieve beeldvorming bezien.
Ik hoef mij als lid van mijn generatie dus niet meer de oorzaak en aanstichter van een maatschappelijk rampscenario te wanen. En zoals ik al zei dat is een pak van mijn hart. Ik mag ouder worden zonder me schuldig te voelen; met dank aan Rutte en consorte en de rijksrekenmachine die CPB heet.


Dat grijzer (nog grijzer?) worden van mij, daar hebben de CPB cijfers echter totaal geen invloed op evenmin als op mijn toch wat stroevere spieren en strammere botten en wat er verder zoal wat vast kan komen te zitten. Ik geloof ook niet dat de overheid daar iets aan kan of zou willen doen. Volgens Rutte is de overheid beslist geen geluksmachine en ik vermoed dat hij er ook geen verjongingsmachine van zou willen maken.

Nu ben ik inmiddels door mijn werkgever, die ook zijn financiën op orde wil hebben, gevraagd of ik niet eerder met pensioen zou willen. Hé, ben ik dan toch een probleem als vergrijzende werknemer? Blijkbaar. Nu heb ik niet zo lang geleden al eens pensioen genoten maar ik begrijp dat er binnen afzienbare tijd gedwongen ontslagen kunnen vallen onder jongere werknemers en in een dergelijk geval zou ik gaarne plaats voor hen maken door met een goede regeling vervroegd met pensioen te gaan. Maar zo'n goede regeling (bijvoorbeeld mijn pensioenopbouw nog een jaartje door laten lopen) blijkt niet mogelijk of uit den boze omdat de overheid alle regelgeving inzet om mij zolang mogelijk aan het werk te houden. Kortom ik zou er financieel ernstig bij inschieten wanneer ik eerder zou stoppen met werken. Een oprot/ontslagpremie van twee maandsalarissen zal daar echt niets ten goede in kunnen veranderen. Nu heb ik toch zomaar het vervelende gevoel dat ik aldus nog altijd een probleem ben en wel even zal blijven.