Showing posts with label asielzoekers. Show all posts
Showing posts with label asielzoekers. Show all posts

Saturday, September 21, 2024

Nepper dan nep

 In 2015 veroorzaakte onze parlementaire lawaaipapegaai en onruststoker enig politiek tumult door het Nederlandse parlement weg te zetten als een nepparlement. Zijn evenknie in de eerste kamer wilde dat kunstje wel eens herhalen voor 's lands senatoren maar werd toen nog min of meer de mond gesnoerd.

De wraak zal zoet zijn moeten ze gedacht hebben. Inmiddels staan ze op het punt om dat (nep)parlement maar helemaal buiten spel te zetten. Met een nepkabinet, dat eenheid probeert uit te stralen maar allerminst eensgezind is en een premier zonder partij of achterban die tegen wil en dank steeds meer de spreekbuis van Wilders lijkt te worden, wordt met allerhande nepargumenten een gecreƫerd opvangprobleem tot een asielcrisis omgetoverd. Framing heet zoiets tegenwoordig, als ik me niet vergis.

In de jaren 80 bracht een Brabantse boerenzoon genaamd Braks het mestprobleem onder de aandacht en wilde daar iets aan doen. Dat probleem heeft sindsdien ook een aantal gedaanteverwisselingen en/of naamsveranderingen ondergaan en het nu het stikstofprobleem. In ruim 40 jaar is daar niets wezenlijks aan gedaan. Gaat ook nu niet gebeuren want onze nieuwe tante Pollewop van der Plas heeft een nieuwe beweging van boeren en burgers in het leven geroepen om juist dat te voorkomen. De enige beweging die de BBB in dit dossier wil toelaten is die van de zogeheten technische innovatie die heel toevallig ook het grote geld van de agro-industrie ook zeer welgevallig is, maar ook al jaren beproefd zonder uiteindelijk veel resultaat. Maar kom, laten we toch vooral blijven doen wat we al deden en er desnoods nog een schepje bovenop doen.

Dan hikken we tegen nog wat van dergelijke probleempjes aan die we de afgelopen decennia ontkend dan wel opgespaard hebben zoals een ecologische crisis ten gevolge van klimaatverandering en het gebrek aan natuurbehoud en -herstel, tekort aan woningen en aan arbeidskrachten om maar eens wat te noemen. Na 13 jaar geitenpaadjes zoeken om de grote problemen niet bij de wortel aan te hoeven pakken hebben we nu dan een heuse nepregering aangestuurd door de man die onze volksvertegenwoordiging een nepzooitje vond. Die dat parlement nu de mond wil snoeren en met populaire en populistische nepargumenten de problemen herformuleerd zodat ze aan de PVV-ideologie beantwoorden en ons een nepper dan nepbeleid wordt voorgeschoteld. Ja als het om 'nep' gaat overtreft Wilders met zijn eenmanspartij het parlement in ruime mate en toont hij zich in zijn stijl en argumantie een waardig collega van sterke mannen als Trump, Poetin, Orban, Maduro en Erdogan.

Friday, April 17, 2015

B&B&B

The Bed, Bath and Breakfast debate
oftewel de Bed, Bad en Brood discussie.

Niet door het VVV maar heus waar door onze Nederlandse regering aangezwengeld en gevoerd. Je weet wel, die door onszelf verkozen regering die andere regeringen toch altijd zo fijntjes op de 'mensenrechten' weet te wijzen.

Een inhumane of gewoon maar een al te menselijke manier om ons te verhouden tot het menselijk drama voor onze neuzen?
Een neo-liberale reflex om morele kwesties en dilemma's te 'framen' of te reduceren tot een mix van economische, juridische en pragmatische vragen die gewoon om wat doortastend management en de juiste 'incentives' vragen?
Is de secularisatie en de verzakelijking in ons land dan zover voortgeschreden dat hier nog slechts even wat laatste bolwerkjes of restantjes van 'ethisch besef' geslecht dienen te worden zodat we ook van dat geneuzel af zijn?
Holland op z'n smalst of op z'n breedst? De moraal lijkt er hoe dan ook van elastiek.

Arnon Grunberg vanmorgen in zijn voetnoot in de Volkskrant hierover:
Mysterie

'Een val van het kabinet over dit thema zou niet ongunstig zijn voor de liberalen in de electorale concurrentie met de PVV', zo luidde donderdag de laatste zin van het artikel op de voorpagina van NRC Handelsblad. Dit thema, dat was de opvang van uitgeprocedeerde asielzoekers.
Wie waarlijk in het rendementsdenken gelooft, ontwaart overal rendement, oftewel electoraal gewin, zelfs bij uitgeprocedeerde asielzoekers.
Intussen vragen sommige mensen zich af hoe het kan dat wij nog onze broodjes zalm eten, om toneelschrijver Peter Weiss te parafraseren, terwijl de middellandse zee in een massagraf verandert.
Het antwoord luidtdat dat prima kan. Lijden en ondergang van de ander laten ons betrekkelijk koud, zolang we zelf de lijken niet hoeven op te ruimen. Daar zit geen limiet aan. Smaakt boven de miljoen lijken de zalm minder? Nee.
Dat wij desondanks zo ontzettend veel van onszelf houden, is een mysterie. Of zelfverdwazing. Of levensinstinct.


Arnon Grunberg