Showing posts with label mensenrechten. Show all posts
Showing posts with label mensenrechten. Show all posts

Sunday, December 15, 2019

Tussen “…”(26) Ban Ki-Moon

Er gebeurt recentelijk wel erg weinig op dit blog. Om het nog niet helemaal dood te laten bloeden of stil te laten vallen zal ik maar weer eens andermans woorden aanhalen. Nu hoor of lees ik bepaald niet al te vaak meer iets waarvan ik denk: 'dat verdient nu een lijstje', dus laat ik dat eens op mijn blog zetten.

Toen ik gisteren in verband met een kerstkaart even googelde op uitspraken met betrekking tot de urgente vraag naar wat wij met onze wereld en het klimaat doen en wat dat klimaat daarop met ons zal doen, stuitte ik op een even onoverzichtelijke als talrijke serie leuzen en "quotes". Zoals bij 'hete hangijzerkwesties' te verwachten wordt er in dat kader vlijtig gebroed op en gezocht naar (de meest) pakkende teksten. En dan kom je zoals wederom te verwachten al gauw uit op het schetsen van de zwartste doemscenario's of anders om het niet zo zwaar te maken maar wat de lolbroek uit te hangen en het een beetje 'leuk en luchtig' te houden. Milieudefensie spreekt in dat verband over: inspiratie en rake teksten.
Op mij hebben die strategieën toch niet de gewenste uitwerking; ik raakte er weinig door geïnspireerd en als ik al geraakt werd was het door de wat onbenullige gezochtheid en het tegen elkaar opbieden van de grappenmakerijen. Blijkbaar ben ik daar te serieus voor en voel ik me in deze kwestie meer thuis bij wat bedachtzamere uitspraken.



Binnen die categorie sprong dan, voormalig secretaris-generaal van de Verenigde Naties, Ban Ki-Moon vooral in het oog. En wel met uitspraken en een visie die, wat mij betreft, zeer raak en to-the-point zijn en bovendien inspirerend doordat ze een perspectief aangeven.
Dat laatste lijkt momenteel in ons vaderlandse milieubeleid ten node gemist te worden met als resultaat veel boze boeren, bouwers en andere burgers. Maar ja, onze premier heeft het ook niet zo op 'visies'.
De visie van Ban Ki-Moon moge blijken uit diverse uitspraken van hem zoals verzameld op deze pagina. Mijn probleem met deze 'quotes' is dat ik er niet goed uit kan kiezen. Daar zou ik best wat hulp bij kunnen gebruiken, dus als je ze even door zou willen lezen ...
Voorlopig heb ik maar even vijf bij elkaar gesprokkeld:

Saving our planet, lifting people out of poverty, advancing economic growth... these are one and the same fight. We must connect the dots between climate change, water scarcity, energy shortages, global health, food security and women's empowerment. Solutions to one problem must be solutions for all.

By strengthening the three pillars of the United Nations - security, development and human rights - we can build a more peaceful, more prosperous and more just world for our succeeding generations.

Women hold up more than half the sky and represent much of the world's unrealized potential. They are the educators. They raise the children. They hold families together and increasingly drive economies. They are natural leaders. We need their full engagement... in government, business and civil society.

Weapons of mass destruction violate more than individual lives - they cross international borders and jeopardize all people. They also drain resources that could be used instead for medicines, schools and other life-saving supplies. We must come together with even greater determination to prevent a WMD nightmare.

Our planet's lands and oceans are already stretched to meet the demands of 7 billion people. The human population continues to grow. The search for sustainable solutions is an economic and a moral imperative if we are to create the future we want.



Read more at https://www.brainyquote.com/authors/ban-ki-moon-quotes

Friday, April 17, 2015

B&B&B

The Bed, Bath and Breakfast debate
oftewel de Bed, Bad en Brood discussie.

Niet door het VVV maar heus waar door onze Nederlandse regering aangezwengeld en gevoerd. Je weet wel, die door onszelf verkozen regering die andere regeringen toch altijd zo fijntjes op de 'mensenrechten' weet te wijzen.

Een inhumane of gewoon maar een al te menselijke manier om ons te verhouden tot het menselijk drama voor onze neuzen?
Een neo-liberale reflex om morele kwesties en dilemma's te 'framen' of te reduceren tot een mix van economische, juridische en pragmatische vragen die gewoon om wat doortastend management en de juiste 'incentives' vragen?
Is de secularisatie en de verzakelijking in ons land dan zover voortgeschreden dat hier nog slechts even wat laatste bolwerkjes of restantjes van 'ethisch besef' geslecht dienen te worden zodat we ook van dat geneuzel af zijn?
Holland op z'n smalst of op z'n breedst? De moraal lijkt er hoe dan ook van elastiek.

Arnon Grunberg vanmorgen in zijn voetnoot in de Volkskrant hierover:
Mysterie

'Een val van het kabinet over dit thema zou niet ongunstig zijn voor de liberalen in de electorale concurrentie met de PVV', zo luidde donderdag de laatste zin van het artikel op de voorpagina van NRC Handelsblad. Dit thema, dat was de opvang van uitgeprocedeerde asielzoekers.
Wie waarlijk in het rendementsdenken gelooft, ontwaart overal rendement, oftewel electoraal gewin, zelfs bij uitgeprocedeerde asielzoekers.
Intussen vragen sommige mensen zich af hoe het kan dat wij nog onze broodjes zalm eten, om toneelschrijver Peter Weiss te parafraseren, terwijl de middellandse zee in een massagraf verandert.
Het antwoord luidtdat dat prima kan. Lijden en ondergang van de ander laten ons betrekkelijk koud, zolang we zelf de lijken niet hoeven op te ruimen. Daar zit geen limiet aan. Smaakt boven de miljoen lijken de zalm minder? Nee.
Dat wij desondanks zo ontzettend veel van onszelf houden, is een mysterie. Of zelfverdwazing. Of levensinstinct.


Arnon Grunberg

Tuesday, November 16, 2010

Ook zo trots op Nederland?

Nederland wordt sinds een aantal jaren met enige regelmaat door de Raad van Europa of mensenrechtenorganisaties op de vingers getikt over de wijze waarop wij zogeheten illegalen of asielzoekers en hun kinderen behandelen.

In 2005 wees de Raad van Europa ons op de inhumane gestrengheid waarmee wij in dit land kinderen gevangen zetten, van hun ouders scheiden en terugsturen naar landen die niet veilig zijn.



In 2008 berichtten Amnesty International, de dagbladen en Nova dat gedetineerde vreemdelingen in ons land vernederd en mishandeld worden.

In oktober 2010 stuit ik bij toeval op de documentaire 'Sterke vrouwen' op de televisie waarin vrouwen die het slachtoffer werden van mensenhandel vertellen hoe ze door samenwerking met de Nederlandse justitie ook gedetineerd werden als ongwenste vreemdelingen en vervolgens door de Staat der Nederlanden, dus welbeschouwd uit naam van u en mij behandeld en bejegend werden. Ze moesten zich seksuele intimidatie laten welgevallen en ook verkrachting kwam voor.

Amnesty International constateert anno 2010 dat de Nederlandse praktijk van 'vreemdelingendetentie' niet wezenlijk vebeterd is sinds 2008 en derhalve nog altijd in strijd met de internationale verdragen inzake mensenrechten.

Nogmaals dit alles door en namens de Staat der Nederlanden, dus eigenlijk uit naam van u en mij, anno 2010 en in het kader van iets dat ons doorgaans door de dames en heren politici gepresenteerd wordt als een streng doch rechtvaardig beleid. Waar ligt de oorzaak van dergelijke wantoestanden toch? In ons politiek en bureaucratisch bestel hebben we toch niet te klagen over een gebrek aan regels en regeltjes; daar zal het toch niet aan liggen? Is de privatisering van de bewakingsdiensten hier misschien debet aan? Is het bewaken van mensen wellicht eigenlijk dergelijk vies werk dat we het net als schoonmaakwerk het liefst aan gastarbeiders over zouden laten, ware het niet dat die waarschijnlijk veel te aardig zijn?
Gelukkig zijn er ook nog klokkenluiders, ondanks het feit dat die, zoals bekend, in dit land ook niet graag gezien zijn.



Toevallig heb ik mij onlangs wat in het gedachtegoed van John McGee verdiept. En dan denk je toch: zouden ze daar in het gevangeniswezen ook niet wat behoefte aan soortgelijke ideeën hebben of zou de PVV dat niet gedogen? Nu zitten de vrouwen uit eerdergenoemde documentaire natuurlijk allerminst verlegen om 'hugs' van het bewakend tuig van de richel waar in de uitzending sprake van is, integendeel, maar een minimum aan respect zou toch op zijn plaats zijn.

Bent u ook zo trots op Nederland of voelt zich u evenals ik soms ook wel eens hevig beschaamd door een Nederland dat anderen altijd graag de les leest over mensenrechten terwijl het zelf mensen zo behandelt?