Amnesty

Morgen start de jaarlijkse collecteweek van Amnesty International weer:

Hoor, wat klopt daar, kinderen ..

Wij hebben weliswaar geen kinderen en vieren ook geen Sinterklaas, maar toch volg ik met de nodige belangstelling en niet zelden met stijgende verbazing de zogeheten zwartepietendiscussie in ons land.
Overal om ons heen zoals in de politiek, de economie en noem maar op zie je oude bekende gewoonten en manieren van doen en tegen de wereld aan kijken vastlopen.
Bij de noodzaak tot verandering en de roep om behoud lijken de gemoederen nogal gemakkelijk oververhit te raken.
Dat is dan ook goed aan de genoemde 'Zwarte Piet-kwestie' te merken.
Je zou in dit land toch hopen en verwachten dat dit debat (dat door velen blijkbaar als speerpunt en test-case van de ware Nederlandse cultuur en/of identiteit wordt opgevoerd) vooral met 'het verstand en het hart' gevoerd wordt en niet met een op hol geslagen onderbuik.
Helaas lijkt de om zich heen grijpende botte 'polarisatie' ook deze discussie te verengen tot een van zwart-wit opties en hysterische uitingen van woede en ongenoegen, en dat lijkt mij nu de doodsteek voor de waarde en de zeggingskracht van welke cultuur (met een menselijk gezicht) dan ook.

Hier een informatief stukje uit De Correspondent over de weinig vrolijkmakende stand van zaken in dit debat.

Spinazie eten of Spinoza lezen?

Hoogleraar filosofie Steve Nadler lijkt ons in zijn Aeon artikel, waar het religie en intellectuele vrijheid betreft en als variatie op de bekende Nederlandse uitdrukking 'Ga zo door mijn zoon en gij zult ...', op het hart te willen drukken:

Gij zult Spinoza lezen

Nu lijkt me dat bepaald geen sinecure, niet zomaar iets uit de categorie fluitje van een cent, koud kunstje of appeltje eitje om maar eens wat te noemen.
Daarom zou ik zeggen: begin, als het een eerste kennismaking betreft, eens met wat citaten van deze lenzen- en scherp slijpende wijsgeer tot je te nemen. (een engelstalige versie)
Mocht de interesse of herkenning van dien aard zijn dat je meer wilt weten is er op het W(ereldwijde).W(eb van).W(etenswaardigheden). nog genoeg te vinden over Neerlands grootste wijsgeer, zij het uiteraard veel in het Engels.
Een aardige kennismaking in de Nederlandse taal is het boekje: Spinoza in 107 vragen & antwoorden van dominee en ambassadeur van Spinoza Jan Knol.

In de fanclub van Spinoza komen we nogal wat klinkende namen tegen zoals die van Albert Einstein voor wie Spinoza zijn grootste held en voorbeeld was.

Is goed nieuws dan geen nieuws?

Dat lijkt toch vaak het geval. Mede omdat zoals Nicholas Kristof opmerkt, journalisten wel wat op gieren lijken in de zin dat ze toch altijd aangetrokken worden en op zoek zijn naar dood en verderf, naar rampen en schandalen of andere narigheid en ellende.
Het is nu eenmaal de core-business van die beroepsgroep zullen we maar zeggen. Dat heeft dan wel tot gevolg dat de media ons nogal eens een, op zijn zachts gezegd, onevenwichtig beeld van de wereld voorschotelen dat bovendien in toenemende mate door de waan van de dag en elkaar verdringende hypes wordt gekenmerkt.

What's the most important thing going on in the world today? The spread of technology? Rise of China? Globalization? No, I argue it's something else, and it's actually good news that we're oblivious to.

Read my column, aldus Kristof op zijn facebookpagina vorige week.



Vandaag wijst De Correspondent ons ook nog even op het verzuim van de media dit toch belangwekkende nieuws op gepaste wijze te melden.

Mocht je af en toe een beetje depri worden van het dagelijkse nieuws en het beeld van waar het met de wereld naar toe moet, weet dan: hele volksstammen en miljoenen mensen hebben, terwijl wij met crisis na crisis (zoals krediet-, hypotheek-, huizen-, economische, euro-, Griekse, vluchtelingencrisis en nog een paar die ik weer ben vergeten) aan het stoeien waren, een aanmerkelijk beter leven gekregen.

De vooruitgang die deze cijfers laten zien gaat dan uiteraard wel over die extreme en uitzichtloze armoede die een menswaardig bestaan zo goed als onmogelijk maken. Het bestaansniveau dat daarop volgt is nog altijd niet te vergelijken met wat wij gewoon zijn maar biedt wel kans en hoop op leven.

Even zo goed toch geweldig nieuws, nietwaar?
Als we nu toch eens wat zaken als militaire agressie, corporate power, vreemdelingenhaat, intolerantie en hyperige berichtgeving in eenzelfde omvang en tempo terug zouden kunnen brengen; zou dat niet mooi zijn?

was getekend, de idealist

Oecomene of een afgunstig ratjetoe?

Dat eerste zou je, door de Mezquita dwalend, haast kunnen gaan denken maar dat blijkt toch bepaald niet het geval.

In een vorig blogje verwees ik al naar de mengelmoesachtige uitstraling van de Mezquita in Córdoba. ‘Mezclado -da’ zou je het in het spaans kunnen noemen. Dat komt omdat er her en der in deze gigantische en stijlvolle moskee allerlei christelijke elementen zijn aangebracht en er in de loop der tijd plompverloren ergens in het midden weer een stukje christelijke kathedraal tussen gewurmd werd. Dat levert in esthetisch opzicht wat wisselende resultaten op, variërend van redelijk geslaagd tot ronduit poppenkast-achtig. Deze bijzondere mix doet hier en daar toch heus denken aan de spreekwoordelijke vlag op de modderschuit, met dien verstande het dat het hier toch eerder een beetje de vlag is uit de toon valt. Toch zou dit aspect, onder het mom van oecomenische toenadering en wederzijds respect, nog met gepaste welwillendheid te bezien en te verwelkomen zijn.

Maar zo zijn de kaarten op het moment toch echt niet geschud. De Mezquita werd met het historisch centrum van Córdoba weliswaar tot werelderfgoed verklaard maar doet gewoon dienst als christelijk gebedshuis onder het gezag van Rome.
Recentelijk wordt er stevig door de politiek en de diocees (het bisdom) gesteggeld over eigendomsaanspraken op dit stukje werelderfgoed en doen de kerkelijke autoriteiten zomaar hard hun best om de gebruikelijke naam ‘Mezquita’ (moskee) te verdonkeremanen en in onbruik te laten vervallen. Gelukkig zijn er nog politici en rechtsgeleerden als Antonio Manuel Rodríguez die dat niet zomaar over hun kant laten gaan.
Hier lijkt vanuit religieuze hoek toch weinig sprake van iets als een oecomenische gedachte.

Tja, wie weet wat wijsheid is wanneer er religieus gekleurde eigendomsaanspraken en/of waarheidsclaims in het geding zijn? Al zo’n vijftien jaar wordt er vanuit moslim-kringen gelobbyd dat ook moslims hier zouden kunnen/mogen bidden, maar kregen daarbij steeds nul op rekest. In 2010 was dit aanleiding tot een incident toen moslims er wel in gebed gingen en een uitdrukkelijke aanmaning hiermee te stoppen negeerden.

Toen wij de Mezquita bezochten zagen we, tussen de roomse relikwieën, altaarstukken, versierselen en afbeeldingen, opeens iemand een bankje verplaatsen om daar vervolgens op te klimmen en zich in gebed tot Mekka te richten. Niemand riep hem tot de orde en ach .. van mij mag ie.

Evenzogoed een mooi stukje erfgoed die Mezquita de Córdoba:

Filosoferend over vrijheid

Wij vieren onze vrijheid vandaag weer.
Vandaag maar eens geen Ted- maar een Tegenlicht Talk van zes jaar geleden: 'Een partijtje vrijheid' door Peter Sloterdijk.


Voor iets meer dan dit kwartietje vrijheid zie hier de gehele aflevering

Vandaag hield David Grossman (schrijver, filosoof en vredesactivist) in Vlissingen de 5 mei lezing en die ging uiteraard ook over vrijheid: 'Ademen met beide longen'

Wie zijn dan toch die Yezidi’s?

Tot een week ofzo geleden had ik nog nooit van de Yezidi's gehoord.
Wie of wat zijn dat dan die Yezidi’s?
Volgens een bende doorgeslagen nitwits en fanaten zouden het duivelsaanbidders zijn.
Zie hier een documentaire uit 2009 zoals die op youtube te vinden is:
(er zijn er meer en recentere te vinden)

deel 1

deel 2


Zelf beleid ik geen godsdienst en hang ik geen religie of specifiek geloof aan maar toch koester ik een bijzondere sympathie voor een bepaald type geloofsbeleiding. Dat betreft dan doorgaans stromingen met nogal inclusieve, open en tolerante geloofsopvattingen en met vaak een sterk mystieke, gnostische of spirituele inslag. Van het soort dus dat door de heersende orthodoxie nogal eens als ketterij of (n)ietsisme wordt aangeduid.
Baha’i, Taoisme, Oomoto of bepaalde soefistische stromingen schieten me zo even te binnen.
Nu is de lijst van religies en spirituele tradities nogal lang en ik ken er echt nog geen tiende van van naam, laat staan van inhoud, boodschap of essentie.
Zo had ik dus tot voor een week ook nog nooit van het volk van de pauw en van het jezidisme gehoord maar inmiddels begrijp ik wel dat het nadrukkelijk tot die stromingen behoort waar ik een stevige sympathie voor pleeg te voelen.

Kinderen van de zon!
En zijn we dat per slot van rekening niet allemaal?