Een wat realistischer wereldbeeld?

Net als nieuwsberichten komen wereldbeelden in velerlei soorten en maten. Die welke ons door de media voorgeschoteld worden lijken toch erg weinig stabiel en soms wel zeer veranderlijk. Het ene moment schijnen Europa, de euro of pro-Europeanen de wortel van alle kwaad, dan zijn het weer de luie uitkeringstrekkers en het volgende moment de graaiende bankiers. Enkele maanden geleden vormden de Grieken (geen cent meer naar Griekenland) nog de grootste bedreiging voor onze welvaart en comfortabel welzijn en van de ene op de ander dag hoor je daar nauwelijks meer over en wordt hun plaats ingenomen door (onverwachte?) horden vluchtelingen (terwijl sommigen, waaronder ikzelf, beweren dat zij evenzogoed een zegen en een antwoord op een gigantisch demografisch probleem dat ons te wachten staat zouden kunnen vormen).


Kortom: het kan verkeren

Nu mag ik de lijfspreuk van ene Brederoo nogal eens graag als motto voor mijn blogjes gebruiken maar de manier waarop de veranderlijkheid zich in onze reguliere nieuwsvoorziening uit lijkt me toch echt niet goed, gezond of realistisch. Mijn moeder placht ons altijd op het hart te drukken om het huisje bij het schuurtje te laten en dat zeg ik haar in deze dan graag na.

Gelukkig is daar altijd nog de zweedse arts en gezondheidswetenschapper Hans Rosling om onze kijk op de (buiten)wereld in een wat werkelijkheidsgetrouwer perspectief te plaatsen. Met zijn organisatie Gapminder tracht hij er het nodige aan te doen om ons uit de sluimerstand van onze onwetendheid te wekken door wat kloven en gaten in onze kennis op te vullen. Hiervoor gebruikt hij veelvuldig de data zoals die door de VN worden verstrekt en voor een ieder toegankelijk en inzichtelijk zijn.
Hij is ook goed op youtube vertegenwoordigd.
Dus als je je beeld van de grote wereld eens wat op wilt poetsen kun je meestal wel goed bij Rosling terecht:



Ik las afgelopen weekend een interview met hem in de Volkskrant waarin hij zijn afkeer en ergernis over het soort domme vragen dat het journaille doorgaans pleegt te stellen, bepaald niet onder stoelen of banken stak. Was een grappig interview en vooral illustratief voor de vraag waar het nu wel en niet over zou kunnen of moeten gaan.

En een beetje blues

Roberto Martucci beoefent aikido in de stijl en de lijn van Seishiro Endo en trainde eerder ook onder en volgde de stijlen van Hiroshi Tada, Nobuyoshi Tamura en Christian Tissier.
Aikido in blues

Mooi en soepel bewegen.

Vroege herfstvakantie

Het is, zo hoor ik om mij heen, al bijna weer herfstvakantie maar wij houden het al jaren op onze septembervakantie. Vorige maand hebben we weer drie plaatsnamen toegevoegd aan de serie aanleg- en pleisterplaatsen op onze Duitslandtripjes. Dat waren ditmaal Winterberg, Melle en Altenbrak. Aanvankelijk zouden we deze keer ook het barokke Dresden aandoen maar die bestemming verviel wegens omstandigheden. Tot dusverre menen wij het op onze vakanties telkens enorm met het weer getroffen te hebben maar dat pakte dit keer over het algemeen toch wat bewolkter en natter uit. Inmiddels zijn we al weer bijna een maand thuis, aan het werk en in de gebruikelijke routines vervallen. Sinds ik de gewoonte heb opgevat om op dit blog wat verslag te doen van onze vakantieplekken en ons wedervaren aldaar, maak ik behalve foto’s nu ook wat aantekeningen om niet al te zeer een rommelpotje van het hoe,wie, wat, waar en wanneer ook alweer te maken. IJs en weder dienende en indien de tijd en zin mij nog aan wil komen waaien binnenkort nog wat blogjes uit danwel over Sauerland, het Teutoburgerwald en de Harz. De teller mocht er weer ruim 2500 autokilometers bij op tellen.

Ook dit was in Granada

Seishiro Endo Shihan was ook in Granada; passing through zegt de titel van dit youtube filmpje. Dat was een aantal jaar geleden en ik was daar in ieder geval niet bij.
Staaltje Oosterse wijsheid: maak je niet druk, blijf rustig ademen en ga lekker door.

Is goed nieuws dan geen nieuws?

Dat lijkt toch vaak het geval. Mede omdat zoals Nicholas Kristof opmerkt, journalisten wel wat op gieren lijken in de zin dat ze toch altijd aangetrokken worden en op zoek zijn naar dood en verderf, naar rampen en schandalen of andere narigheid en ellende.
Het is nu eenmaal de core-business van die beroepsgroep zullen we maar zeggen. Dat heeft dan wel tot gevolg dat de media ons nogal eens een, op zijn zachts gezegd, onevenwichtig beeld van de wereld voorschotelen dat bovendien in toenemende mate door de waan van de dag en elkaar verdringende hypes wordt gekenmerkt.

What's the most important thing going on in the world today? The spread of technology? Rise of China? Globalization? No, I argue it's something else, and it's actually good news that we're oblivious to.

Read my column, aldus Kristof op zijn facebookpagina vorige week.



Vandaag wijst De Correspondent ons ook nog even op het verzuim van de media dit toch belangwekkende nieuws op gepaste wijze te melden.

Mocht je af en toe een beetje depri worden van het dagelijkse nieuws en het beeld van waar het met de wereld naar toe moet, weet dan: hele volksstammen en miljoenen mensen hebben, terwijl wij met crisis na crisis (zoals krediet-, hypotheek-, huizen-, economische, euro-, Griekse, vluchtelingencrisis en nog een paar die ik weer ben vergeten) aan het stoeien waren, een aanmerkelijk beter leven gekregen.

De vooruitgang die deze cijfers laten zien gaat dan uiteraard wel over die extreme en uitzichtloze armoede die een menswaardig bestaan zo goed als onmogelijk maken. Het bestaansniveau dat daarop volgt is nog altijd niet te vergelijken met wat wij gewoon zijn maar biedt wel kans en hoop op leven.

Even zo goed toch geweldig nieuws, nietwaar?
Als we nu toch eens wat zaken als militaire agressie, corporate power, vreemdelingenhaat, intolerantie en hyperige berichtgeving in eenzelfde omvang en tempo terug zouden kunnen brengen; zou dat niet mooi zijn?

was getekend, de idealist

TV-tip

NPO 2 vanavond 21.05 houdt VPRO's Tegenlicht een zogeheten vrijhandelsverdrag tegen het licht.

Dit gaat dan over iets waar we met recht bang voor mogen zijn en waarmee we de beperkte democratische invloed die we als burgers kunnen uitoefenen, blijkbaar gewillig, opgeven en verkwanselen.
Toch heb ik de indruk dat de meeste van mijn landgenoten zich hier, in tegenstelling tot de asielzoekersproblematiek, niet al te druk over maken.
Over slavernij gesproken; Ha-Joon Chang, verbonden aan de University of Cambridge, herinnert ons er terecht aan dat (absolute) vrijhandel als hoofdprincipe de deur ook weer openzet voor slavernij en kinderarbeid om maar eens twee dingetjes te noemen.

Om nog eens een andere gerenommeerde en gezaghebbende collega van Ha-Joon Chang te citeren:

…….. TPP….TTIP…TISA
...Given the veil of secrecy surrounding the TPP negotiations, it is not clear whether tobacco will be excluded from some aspects of ISDS. Either way, the broader issue remains: Such provisions make it hard for governments to conduct their basic functions – protecting their citizens’ health and safety, ensuring economic stability, and safeguarding the environment. Imagine what would have happened if these provisions had been in place when the lethal effects of asbestos were discovered. Rather than shutting down manufacturers and forcing them to compensate those who had been harmed, under ISDS, governments would have had to pay the manufacturers not to kill their citizens. Taxpayers would have been hit twice – first to pay for the health damage caused by asbestos, and then to compensate manufacturers for their lost profits when the government stepped in to regulate a dangerous product. …--JOSEPH STIGLITZ

Een hardnekkig 'broodje aap' wilde dat lemmingen zichzelf bij overbevolking de das om zouden doen door zich massaal in zee te storten. Blijkt dus niet waar te zijn. Maar hoe geldt dat voor ons moderne mensen?

Acz-angst

Azc-angst kopte de Volkskrant dit weekend op de voorpagina met de illustratie van een spookje daarbij.
Wellicht een weer kanshebber voor een nieuwe DSM diagnose?