Portraits
One day I brought some computerprints of pastels of mine to see if any clients would want to use them for reference.
One client wanted to do this portrait of a corsican guy:
if I would make the initial sketch for him which is all I did here a minimal sketch of a few outlines.
Later he drew the same image all by himself and burned it on wood (alas, no photo of that).
This painting was regarded as one of the clients masterpieces and greatly admired while it was still on our walls.
Many people at first wouldn't believe this client had done that and would suspect my hand in it.
Just before this one left us because the client gave it to someone as a present, another client decided it looked very much like his grandfather and wanted to do one as a gift to his grandmother.
He made this one without any of our help.
Alas this one left our quarters shortly after completion; I would have liked to see someone copy this one and so on for a while.
Deze foto nam ik vanmiddag zomaar eens op een mooie pinksterdag ..
.. bij de Hoofdtoren waar wij, Marian en Dick op de kop af twintig jaar geleden ons eerste wandelingetje samen in de zon maakten.
Dat was toen niet op een mooie pinksterdag maar op een mooie hemelvaartsdag of zoals de zuiderburen wel zeggen Siesklimop.
Na Siesklimop wordt het ook altijd weer Sinksen.
Dat is Vlaams voor Pinksteren. Vaak is het mooi weer met Sinksen. En die dagen lenen zich dan ook bij uitstek om eens een feestje te vieren. Zoals bij onze zuiderburen bijvoorbeeld de Sinksenfeesten in Kortrijk. Dan is ook de opening van de Antwerpse Sinksenfoor.
Ook in noordelijke lage landen willen we met Pinksteren hier en daar wel een feestje bouwen.
In de Zaanstreek hebben ze er daarvoor zelfs nog maar een derde pinksterdag aan vast geplakt. Pinksterdrie heet die dinsdag dan.
Dan valt er genoeg te doen, maar je kunt ook een bokkie gaan kopen in Purmereutel.
Er zijn volop blogs en websites te vinden die graag van deze inmiddels zo'n 440 jaar oude traditie willen vertellen. Als je die dag een brood wilt kopen moet je even niet bij de bakker in Assendelft zijn. En mocht je zelf van plan zijn om bokkies te gaan kopen of verkopen, vergeet dan na het afrekenen met de kastelijn niet om de beestenboel mee naar huis te nemen.
Een traditie-in-wording van aanzienlijk geringere leeftijd, maar landelijk wel wat bekender is die van Pinkpop. Sinds 1970 en inmiddels het langstlopende jaarlijks terugkerende popfestival ter wereld. Een internationaal vermaard festival en dit jaar mag The Boss aka Bruce Springsteen de show weer stelen.
Maar voor het zover is wordt er hier in het Noord-Hollandse ook nog zoiets als luilak gevierd. Ook een oude traditie die op deze site een niet-christelijk feest wordt genoemd. Dan probeert de jeugd met zoveel mogelijk lawaai en tumult iedereen op een inderdaad zeer onchristelijk tijdstip uit de veren te krijgen op straffe van met zeep of erger volgekliederde ramen voor de hardnekkige luilakken.
Dat was dus vanmorgen. En wij hebben weer eens helemaal verzuimd de bel uit te zetten en hebben toch van het hele luilak weer niets gemerkt. Zo geeft het slijten en in onbruik raken van bepaalde tradities heus niet altijd reden tot klagen. Elk nadeel hep z'n voordeel, zou je kunnen zeggen.
Sinksen of pentekoste staat voor vijftigste en dat het vijftig dagen na Pasen wordt gevierd.
Zoveel smaken hebben we niet en daarom vieren wij ons feestje deze Pinksteren morgen maar met een etentje bij DeVijfdeSmaak.
En ons feestje is dan ter ere van het feit dat Marian en ik elkaar deze tweede pinksterdag precies twintig jaar geleden voor het eerst ontmoetten.
Een verschil van 27 en een wisseling van de wacht.
Dat wil zeggen van deze Panasonic Lumix TZ3
naar deze TZ30
Daar zit een paar jaar digitale ontwikkeling tussen en het betekent ook van 10x naar 20x ofwel een tweemaal zo groot zoombereik.
Het was nog even dubben of de keus zou vallen op dit model van Panasonic of op de nieuwe compactzooms van Sony of Samsung, maar het is toch (al voor de vierde keer) weer een Lumix geworden.
Hopelijk gaat ie naar tevredenheid en net zo goed en trouw dienst doen als zijn voorgangers.
Het ziet er volgens recente berichten dus niet zo rooskleurig uit voor bloggers die, zoals ik, geen mama zijn. Wanneer buiten de mama's nagenoeg iedereen bijna uitsluitend nog op Twitter en Facebook kwettert en tettert en dientengevolge ook alleen daarop kijkt, waar doen de niet-mama's het dan nog voor? Dan gaat het toch weer een beetje op in jezelf praten lijken. Dat gevoel had ik de eerste tijd als blogger ook nogal eens.
Dus, al wordt het onze laatste stuiptrekking, ik zou zeggen: 'bloggers of the world unite' en laten we eens een stevige vuist maken en daarmee nog eens flink op het keyboard slaan!
Een beursgang zit er natuurlijk niet meer in voor ons, hooguit nog voor aantal mama's onder ons. Geen verkeerd woord over de mama's overigens; aan hen hebben we uiteindelijk toch alles te danken en je moet toch altijd van je moeder blijven houden, nietwaar?
Maar valt deze crisis in het blogwezen nog wel te bezweren of heeft de tijd ons al ingehaald?
Laten we maar eens beginnen met wat reclame te maken voor Dima's blog want Mama's blog lijkt het zo wel te redden. (Ik voel wel een beetje mee met die Grieken) Waarom ook niet, als ik tegenwoordig de TV nog wel eens aanzet, zie ik voortdurend politici die lustig reclame voor zich zelf lopen te maken, de democratie loven en roepen dat zij de beste en de ideale partijleider zouden zijn. En anders komt er op dat kastje wel een optocht aan lieden voorbij die menen de beste zanger, danser, acteur of iets anders te zijn. Jezelf etaleren en reclame maken voor jezelf is dus heel gewoon. Zelf vind ik het wat onwennig maar goed, vooruit dan maar met de geit.
Gelukkig sta ik er niet allleen voor zie ik, want even googelen (lijkt wel of ik de laatste tijd niets anders doe of weet te bedenken) laat zien dat er wereldwijd waarachtig nog wel meer blogs onder de vlag of de naam van Dima's blog in cyberspace rondwaren.
Wat te denken van deze Braziliaanse Dima's blog die zowel entertainment, actuele en een veelheid aan diverse informatie brengt als een digitale krant of tijdschrift. Je kunt het zo gek niet bedenken of het lijkt hier wel aan de orde te komen.
Het uitgesproken tegendeel daarvan kun je op een andere Dima's blog vinden. Want je kunt het zo gek niet bedenken of het komt hier niet aan de orde. Het is zelfs niet duidelijk wie de Dima hier is. Hij of zij belooft wel een hoop; misschien is een politieke carrière iets voor deze Dima?
Dan is er de Cubaanse Dimas Castellanos, politicoloog, ondermeer geschoold in bijbelse en theologische studies en oud-professor in de marxistische filosofie met zijn Dimas's blog, dat ook in het engels te lezen is.
Stuitte ik ook nog op een expliciete sexsite onder onze goede naam; foei, foei! Daarvan zal ik de link maar niet geven, niet omdat ik iets tegen sex heb maar omdat onversneden porno betrof.
Dan toch liever het podium even voor deze mooie en lieftallige Dima.
Verder is er nog de Ierse student in de kunst van het animeren op al dan niet digitaal doek of papier die zich ook wel Dima the cat lijkt te noemen en wiens kunsten en progressie op dit Dima's blog zijn te bewonderen.
Mocht je hongerig worden of trek krijgen van al dat Dima-gedoe, kun je altijd nog terecht in Dima's Kitchen. Een uitstekende en smakelijke blog van de in Dubai werkende en wonende Jordaanse gastronome Dima Sharif.
Dima's blog leeft!
Dus hoort en tweetert het voort: surf eens naar Dima's blog, nu kan het nog!
In de krant van vandaag kwam ik een artikel tegen van Aaf Brandt Cortsius over het fenomeen mamablogs omder de kop:
Moeders blog leeft
en
Het bloggen is doodverklaard, maar niet in de niche van de mamablogs. Thuisblijfmoeders creëren een mooie wereld vol prachtige kinderen en nijvere huisvlijt en vergaren (diepjaloerse) volgers en soms commercieel succes.
en verder
Het bloggen mag dan doodverklaard zijn, want vervangen door Twitter en Facebook, maar de mamablogs zijn springlevend.
Ergo een interessant en mogelijk informatief artikeltje voor een doorsnee blogger zoals ik. Even googelen leert dat mama's blog inderdaad lijkt te floreren; actueel 260 miljoen hits en 128 miljoen afbeeldingen.
Aan de andere kant belooft het weinig goeds voor andere blogs zoals Dima's blog. Ik ben nu eenmaal geen mama, zelfs geen papa, ik ben zeker niet van plan om te gaan twitteren en op facebook laat ik mijn gezicht ook maar zelden zien.
Ja, morgen mag of moet ik dan weer eens een zogeheten verplichte vrije dag opnemen.
Dat in verband met Sies klimop (ook wel Tsjies klimop) vandaag; buiten het Vlaamse taalgebied ook wel gekend als hemelsvaartsdag of ascensionis Domini.
